บทที่ 257

เซียวหยุนหลงและเซียวว่านจวินนั่งอยู่ที่ท้ายสวนหลังบ้านแล้วเอ่ยขึ้น“ไปเถอะ ข้าจะไปสอนพวกอู๋เซี๋ยงพวกเขา งานประชุมศิลปะการต่อสู้ใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว พ่อคิดว่าพวกอู๋เซี๋ยงพวกนี้นั้นจะมีพลังมากพอที่จะแสดงออกถึงความรุ่งโรจน์และแข็งแกร่งของสำนักบู๊ตระกูลเซียวออกมาได้”

“ครับ ผมจะไปดูพวกอู๋เซี๋ยงเขาฝึกซ้อมกัน”เซียวหยุนหลงเอ่ย

พวกเขาทั้งสองคนนั้นเดินไปยังหน้าของสังเวียนที่สำนักบู๊ตระกูลเซียว มองเห็นอู๋เซี๋ยง หลี่โม่ เฉินฉีหมิงและพวกเถี่ยหนิวเที่ยวที่กำลังฝึกซ้อมต่อสู้กัน

เซียวว่านจวินชี้ไปยังทางพวกของอู๋เซี๋ยง เมื่อก่อนนั้นเซียวว่านจวินได้สอนทักษะการต่อสู้ตระกูลเซียวให้กับพวกอู๋เซี๋ยงแบบในลักษณะที่แตกต่างกัน ท่าการต่อสู้ที่สืบทอดต่อกันมาของตระกูลเซียว “เหิงเส่าเชียนจวิน” ที่มีการฝึกมาตั้งแต่บรรพบุรุษ ที่สามารถจะให้สาวกของตระกูลเซียวสิบทอดได้เพียงเท่านั้น ดังนั้นเซียวว่านจวินจึงไม่ได้ฝึกพวกนี้ให้กับพวกอู๋เซี๋ยง

ตระกูลเซียวนอกจาก “เหิงเส่าเชียนจวิน” ที่เป็นท่าสืบต่อตั้งแต่บรรพบุรุษ แต่ว่าก็ได้มีท่าต่อสู้ที่เคลื่อนตัวอื่นๆ และพวกศิลปะการต่อสู้เหล่านี้มีความพิเศษและมีพลังมากไม่แพ้กัน

“หลี่โม่ เจ้าออกหมัดให้ไวๆหน่อย ออกแรงเยอะๆ ประสบการณ์ในสนามรบตั้งเยอะ ข้าสอนให้เจ้าถึงท่าต่อสู้ของตระกูลเซียว——หมัดพั่วโฉเจิ้นซาน！ลักษณะพิเศษของท่านี้ก็คือสามารถใช้แรงได้ในพริบตา ข้ามองเจ้าที่เพิ่งจะประลองกับพวกอู๋เซี๋ยง ข้ารู้สึกว่าเจ้าหมัดกับการฝึกฝนท่าหมัดนี้เป็นอย่างมาก”เซียวว่านจวินเอ่ยกับหลี่โม่

“ขอบคุณอาจารย์”หลี่โม่เอ่ยด้วยสีหน้าที่ตื่นเต้น ก่อนที่จะพยักหน้า

เซียวว่านจวินมองไปที่อู๋เซี๋ยง แล้วเอ่ย“พวกเจ้าทั้งสามคนมาเรียนด้วยก็ได้นะ ถึงแม้ท่าหมัดพวกนี้จะเหมาะกับหลี่โม่ในการแสดงสะมากกว่า แต่พวกเจ้านั้นก็เรียนตามๆกันได้แม้ว่าเทคนิคการชกมวยชุดนี้จะเหมาะกับการแสดงของหลี่เหม่ยมากกว่า พวกเจ้าสามารถเรียนด้วยกัน แล้วลองเปรียบเทียบการบำเพ็ญตนของพวกเข้ากับท่ามวยพวกนี้ ต้องรู้จักคุ้นเคยการใช้และการผสมผสาน แล้วก็หาท่าบำเพ็ญตนที่เหมาะสมกับตนเองให้มากที่สุด”

“ครับ อาจารย์”

อู๋เซี๋ยงและพวกเขาทั้งสามคนต่างก็พยักหน้า

เซียวว่านจวินนั้นเริ่มสอนหลี่โม่ ‘หมัดพั่วโฉเจิ้นซาน’ ท่าหมัดนี้ต้องใช้พละกำลังอย่างมากในการระเบิดออกมา ต้องมีเพียงพละกำลังที่เพียงพอเท่านั้น ถึงจะสามารถแสดงออกมา ถึงคำว่า‘พั่ว’ เมื่อแรงที่ระเบิดออกมานั้น ที่ทำลายสะท้อนไปบนอากาศ จนแทบที่จะทำให้ภูเขานั้นสั่นสะเทือน！

เซียวหยุนหลงที่ยืนดุอยู่ข้างๆ มองไปที่เซียวว่านจวินที่อยู่บนสังเวียนที่สอนพวกหลี่โม่อย่างตั้งใจ เขาเองอดคิดไม่ได้หากพ่อของเขานั้นไม่ได้รับบาดเจ็บและมีโรคแทรกซ้อนพวกนี้ งั้นแรงกำลังของเขานั้นน่าจะสามารถทำลายได้แข็งแกร่งมากกว่านี้?

อุบัติเหตุการต่อสู้เมื่อสิบปีก่อนจนถึงวันนี้ ท่าเน่ยเจียชี่จิ้งของเซียวว่านจวินนั้นไม่ได้พัฒนาต่อไปเลย ได้ชะงักอยู่ในชี่จิ้งขั้นที่ห้า หากไม่มีการบาดเจ็บจากการต่อสู้นั้น งั้นตอนนี้ท่าชี่จิ้งของเขานั้นน่าจะแข็งแกร่งจนถึงจุดที่สูงที่สุดไปแล้ว

แต่น่าเสียดายที่ไม่มีถ้าหาก ตอนนี้พ่อของเขานั้นได้แก่ลงไปแล้ว สีผมทั้งสองข้างสีขาว เขานั้นคอยสนับสนุนยืนหยัดตระกูลเซียวเพื่อไม่ให้ล้มลง ถึงแม้จะพบกับความยากลำบากและภัยพิบัติเขานั้นก็ยังยืนหยัดตลอดมา

วันนี้เขากลับมาแล้ว ตระกูลเซียวนั้นมีศัตรูเต็มไปหมดทั้งสี่ด้าน อีกทั้งในความมืดยังมีศัตรูในอดีตที่คอยอยากจะลองสังหารตระกูลเซียว

งั้นก็ให้ตัวเขาเองนั้นมาถือมันเอาไว้ทั้งหมดเองเถอะ ！

ไม่ว่าในสายตาตระกูลมีศัตรูที่แข็งแกร่งนั้นเป็นคนแบบไหน หากเพียงแค่ฝั่งตรงข้ามนั้นมีอันตรายต่อตระกูลเซียว ข่มขู่ถึงคนข้างการที่เขารัก งั้นก็ฆ่าให้หมด ไม่อ่อนมือให้แน่นอน ！