บทที่ 261

เซียวหยุนหลงที่ได้ยินเสียงวิจารณ์กระซิบพวกนี้แล้ว ภายในใจของเขานั้นหัวเราะอย่างขมขื่น มองดูแล้วพวกโต๊ะข้างๆนั้นต่างก็เข้าใจผิดว่าเขานั้นใช้การกระทำอะไรเพื่อให้เย่ม่านหยูนั้นมาดื่มเหล้าเยาะเย้ยใส่เขากัน เหมือนวัตถุประสงค์ที่จะทำให้เย่ม่านหยูนั้นเมาแล้วพาเธอไปที่โรงแรมเพื่อทำอะไรอย่างงั้น

อย่างที่รู้ หญิงสาวคนนี้ที่เป็นตำรวจหญิงนั้นเธอนั้นกล้าหาญและแข็งแกร่ง ในทั้งเมืองเจียงห่ายนั้น กลัวว่ามีผู้ชายไม่มากที่อยากจะเอาชนะความคิดของเธอหรอกนะ?

กลับกัน เขานั้นมองออก ว่าการดื่มเหล้าของเย่ม่านหยูนั้นไม่เลวเลยทีเดียว น่าทึ่งมาก แล้วก็เก่งมากจริงๆ

ผู้หญิงนั้นจุดสูงสุดของการดื่มเหล้านั้นมีสองปรากฏการณ์ คือ ไม่งั้นดื่มเหล้าก็เมาแอ๋ หรือไม่ก็เก่งมากจนพันแก้วก็มิอาจล้มได้

ดูเหมือนเย่ม่านหยูจะเป็นอย่างหลังนะ

ใช้แล้ว เซียวหยุนหลงนั้นไม่เคยคิดที่จะมอมเหล้าเย่ม่านหยูแล้วทำสิ่งและคิดวิธีอะไรแบบนั้น นี่มันไม่ค่อยจะเป็นเรื่องจริงเท่าไหร่เลย

สีหน้าของเย่ม่านหยูค่อยๆเปลี่ยนเป็นเยือกเย็น เธอนั้นได้ยินโต๊ะข้างๆนั้น เมื่อฟังไปเสียงวิจารณ์พวกนั้นก็ค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆ สายตาของเธอนั้นได้มีแววตาโกรธ ก่อนที่จะตบโต๊ะอย่างเยือกเย็น ฟุบ เสียงดังออกมา ก่อนที่เธอนั้นจะลุกขึ้นยืนขึ้น ก่อนที่เธอนั้นจะมองไปรอบๆ แล้วเอามือชี้ แล้วตะโกนดุ “พวกแกหุบปากไปเลยเดี๋ยวนี้นะ！ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อกันหรือไงกัน?กล้ามาวิจารณ์ลับหลังงั้นหรอ?”

ผู้คนและลูกค้ารอบๆต่างก็ได้ตกตะลึง พวกเขาไม่คิดเลยว่าเย่ม่านหยูนั้นจะแข็งแกร่งและกล้าหาญขนาดนี้ ที่ตบโต๊ะกะทันหันแล้วเอ่ยตำหนิใส่พวกเขา

เซียวหยุนหลงยิ้มแห้งๆ เพราะนิสัยของเย่ม่านหยูนั้น เธอทำแบบนี้นั้นนับว่าปกติแล้ว

หากเธอนั้นยอมที่จะทนเสียงไม่ตอบโต้ไปนั้น งั้นมันก็ผิดปกติแล้วล่ะ

ทางด้านขวานั้นมีชายหนุ่มร่างกำยำนั่งกันอยู่ห้าหกเจ็ดกว่าคน หนึ่งคนนั้นบนหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยเนื้อก่อนที่จะมองไปที่เย่ม่านหยู แล้วเอ่ย “คนสวย อารมณ์ร้อนอะไรขนาดนั้นเลยหรอ? หรือว่าเป็นเพราะอากาศร้อนเกินไปหรือยังไงกัน? ให้พวกพี่ชายมาช่วยกันดับไฟให้ไหมล่ะ?”

ประโยคหลังนั้นค่อนข้างที่ลามกและอนาจารไปหน่อยแล้ว คนทั่วไปนั้นแน่นอนว่าสามารถรู้ได้ว่าประโยคหลังนั้นมีความหมายอื่นซ่อนอยู่

สายตาของเย่ม่านหยูนิ่งลง ก่อนที่เธอจะจ้องมองไปยังชายหนุ่มร่างเนื้อ แล้วเอ่ยถาม “คุณเตรียมพร้อมที่จะดับไฟให้ฉันงั้นหรอ? ตอนนี้ไฟของฉันมันร้อนแรงนะ ไม่งั้นลองมาดับให้ดูหน่อยสิ”

“เฮียหลิว สาวสวยคนนั้นเขาเชิญพี่ไปแล้ว มองแล้วน่าจะหลงพี่นะ，！”

“เฮียหลิว เป็นผู้ชายอย่าไปยอมนะ นี่มันโอกาสดีมากเลยนะ！”

“เฮียหลิว ถึงเวลาแสดงความสามารถแล้วไง！”

ผู้ชายที่นั่งบนโต๊ะนั้นหลายคนต่างก็ค่อยๆโห่ร้องกันขึ้นมา

คนที่โดนเรียกว่า เฮียหลิว ไม่อาจทนต่อเสียงร้องโห่รอบข้าง หากเอ่ยนั้นรอบๆนั้นก็มีหลายสายตาที่จ้องมองมาที่เขา หากเขานั้นไม่กล้าที่จะเข้าไป งั้นวันหลังจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน คงอยู่ต่อที่นี่ไม่ไหว

เฮียหลิวนั้นยิ้มนิดๆ ก่อนที่จะลุกขึ้น แล้วเดินไปยังเย่ม่านหยู

“คนสวย”