บทที่ 263

“ฟังจากน้ำเสียงของคุณแล้ว ราวกับว่าไปส่งฉันกลับมันลำบากใจมากนักหรอ?”

เย่ม่านหยูจ้องไปที่เซียวหยุนหลง ด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างโกรธ

“จะเป็นไปได้อย่างไร ผมนั้นเป็นคนชอบช่วยเหลือผู้อื่น คุณอย่ามาพูดใส่ร้ายความชอบช่วยเหลือคนของผมนะ”เซียวหยุนหลงเอ่ย

“พอได้แล้วมั้งคุณ ยังจะมาชอบช่วยเหลือคนอีก”เย่มานหยูทำเสียงกระอัก ก่อนที่จะเดินไปยังที่รถเจ้ามอนสเตอร์ของเซียวหยุนหลง

เย่ม่านหยูนั้นค่อนข้างเมา ก่อนที่จะเดินแล้วเซนิดหน่อย ดีที่สติของเธอนั้นยังคงดีอยู่ ไม่ถึงขนาดขั้นที่เมาแอ๋ แต่เซียวหยุนหลงนั้นรู้สึกหัวของเขานั้นใหญ่ขึ้น เพราะในตอนนั้นเขาไม่รู้จะจัดการตํารวจสวยๆ ที่มีความรุนแรงขนาดนี้ได้อย่างไร

เมื่อเดินถึงเจ้ามอนสเตอร์ เย่ม่านหยูมองไปที่เจ้ามอนสเตอร์ ก่อนที่สายตาจะเปล่งประกายออกมา แล้วเอ่ย “รถคันนี้ได้ดัดแปลงมายังไงงกัน? มองไปแล้วเหมือนจะแข็งแกร่งกว่ารถในกรมอีกนะเนี่ย?”

“เดิมทีนั้นก็แข็งแกร่งกว่าพวกเราเหล็กในกรมอยู่แล้ว”เซียวหยุนหลงเอ่ยยิ้มๆ

“คุณมันโม้ รถต่อสู้นั้นได้ทำมันเหมือนกับรถระเบิดที่ทำขึ้นมานะ รถคุณนั้นก็ทำมาจากเศษเหล็กนั้นแหละ” เย่ม่านหยูนั้นเอ่ยอย่างไม่เกรงใจแล้วพูด

เซียวหยุนหลงยิ้มๆ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยอะไร เพราะรถมอนสเตอร์ของเขานั้นได้มีระบบอาวุธติดตั้งเอาไว้ เพียงแค่ลายนิ้วมือของเขาเท่านั้นถึงจะสามารถเปิดได้ หากเปิดเมื่อไหร่ แน่นอนหากเมื่อเทียบกับรถเกราะเหล็กนั้น เขานั้นสามารถที่จะระเบิดเจ้ารถเกราะเหล็กนั้นได้เลย

บึ้น！

เซียวหยุนหลงนั่งขับไปบนเจ้ามอนเสตอร์ ก่อนที่จะบิดคันเร่ง เสียงของเจ้ามอนสเตอร์คำรามขึ้น เป็นเสียงที่ทำให้แก้วหูนั้นสั่นสะเทือน ที่ทำให้คนนั้นหัวใจสั่น

เย่ม่านหยูที่นั่งลงไปด้านหลังของเจ้ามอนสเตอร์ เธอเอ่ย“เจ้ารถคันนี้เรียกว่ารถอะไรหรอ?มอนสเตอร์? ฉันจะตั้งชื่อให้คุณก็แล้วกันนะ แต่ก็เป็นชื่อของรถนั่นแหละ นี่มันเป็นรถมอนสเตอร์เหล็ก ……คุยกับคุณหน่อยแล้วกัน จะมาให้ฉันยืมขับเมื่อไหร่สักสองสามวัน

“มอนเสตอร์เป็นผู้ชายนะ！”

“คุณหมายความว่ายังไง？”

“มันไม่ชอบโดนผู้หญิงขี่หรอก——”

เซียวหยุนหลงหัวเราะ ก่อนที่จะบิดคันเร่ง แล้วขับเจ้ามอนสเตอร์บินออกไป

“เซียวหยุนหลงคุณอยากตายหรอ? กล้าดียังไงว่าฉันสกปรก！”ภายในใจของเย่ม่านหยูนั้นโกรธ ก่อนที่จะเอ่ยอย่างโกรธๆ

“รีบๆบอกทางมาสิ ว่าคุณนั้นพักอยู่ที่ไหน?”เซียวหยุนหลงนั้นถาม

“ตรงไปข้างหน้า เจอสี่แยกแล้วเลี้ยวขวา”

เย่ม่านหยูที่มือซ้ายนั้นได้ขับไปยังไหล่ มือขวาชี้ไปด้านหน้า ดังนั้นอดไม่ได้เลยที่ร่างกายของเธอนั้นจะแนบไปกับหลังของเซียวหยุนหลง ทำให้เซียวหยุนหลงนั้นยากที่จะบรรยายว่าร่างกายของเธอนั้นนุ่มนวลอบอุ่นกระจายไปทั่วหลังของเขา เป็นความรู้สีกที่ดีมากจริงๆ แต่น่าเสียดายที่มีเสื้อผ้ากั้นอยู่

การที่ร่างกายนั้นแนบชิดขนาดนี้มันช่างน่าทึ่งจริงๆ ราวกับว่าเป็นความตื่นเต้นที่ดีมากเกี่ยวกับได้เห็นสาวงามอย่างไงอย่างงั้น

ปัญหาก็คือ เย่ม่านหยูที่ได้แนบติดมาตลอดแบบนี้ จะทำให้คนเขาทนไม่ไหวเอานะสิ