บทที่ 267

โว้วโว้วโว้ว！

ในเงาสีดำที่อยู่ด้านกำแพง ที่ได้ลงมายังในสวนหลังสำนักบู๊ พวกเขาเหล่านั้นมีอาวุธ การกระทำ ที่ได้แพร่กระจายออกมาจากร่างกายถึงกลิ่นอายเจตนาที่อยากจะฆ่า และสีหน้าที่ไร้อารมณ์ สายตาที่น่าสะพรึงถึงกระดูก ก่อนที่จะเพิ่งมองจ้องมายังหลี่โม่ ราวกับว่ากำลังมองเหยื่อ

“พวกคุณเป็นใครกัน？กล้าดียังไงเข้ามาบุกรุกในสำนักบู๊ตระกูลเซียว！”

อู๋เซี๋ยงเอ่ยปากถามอย่างโกรธ

ถูว！

ชายคนหนึ่งที่ใส่ชุดเสื้อสีดำนั้นเขานั้นไม่ได้สนใจในคำพูดของอู๋เซี๋ยงเลยแม้แต่น้อย ก่อนที่พวกเขาแต่ละคนนั้นจะพุ่งเข้ามาหาอู๋เซี๋ยง ด้วยร่างกายที่ความกระหายการฆ่า

“สู้！”

หลี่โม่ตะโกนร้องออกมา ก่อนที่สายตานั้นจะเต็มไปด้วยความเข้มแข็งในสนามลมได้แพร่กระจายออกมา

หลี่โม้ขยับตัว ก่อนที่สีหน้าของเขานั้นจะนิ่งแล้วก็เยือกเย็น เขานั้นมองออกว่าพวกนี้แขกที่ไม่ได้รับเชิญนั้นมาด้วยเจตนาที่อยากจะมาฆ่าอย่างสุด แสดงออกอย่างชัดเจนว่าอยากจะกำจัดพวกเขานั้นออกไปสะ

ในเมื่อดังนั้นก็ไม่พูดมากอะไร ทำได้แค่สู้กันจนนองเลือดเท่านั้น！

บูม！

หลี่โม่ที่พุ่งเข้าไปก่อน ก่อนที่จะต่อยหมัดที่จะฆ่าออกไป พลังหมัดกำปั้นที่แข็งแรงและไม่มีตกนั้น ที่แสดงให้เห็นถึง การต่อสู้ที่ไม่สามารถหาเปรียบได้ในทักษะการชกมวย เสียงที่ได้เหมือนกับชกจนอากาศนั้นแตกสลาย หมัดนี้ได้ชกไปยังหน้าของคู่ต่อสู้จนถอยหลังไป

ที่คาดไม่ถึงก็คือ ฝั่งตรงข้ามที่พุ่งเข้ามานั้น ชายพวกนั้นไม่ได้อยากจะหลบหมัดของหลี่โม่เลย ก่อนที่จะพุ่งเข้ามา แล้วได้ชนกับหมัดที่ทรงพลัง ก่อนที่จะเข้าไปชกยังที่หน้าอกของหลี่โม่

สีหน้าของหลี่โม่มืดมน ชัดเจนว่าเขานั้นมองออกแล้วว่าการต่อสู้ของฝั่งตรงข้ามนั้นมีความแปลกๆ พูดได้เลยว่าฝั่งตรงข้ามไม่ได้สนใจชีวิตเลย เหมือนกับเจ็บแลกเจ็บเลย เหมือนการต่อสู้แบบใช้ชีวิต พวกเขานั้นไม่ได้สนใจในความตายเลย เพียงแค่อยากจะฆ่าฝั่งตรงข้าม ถึงแม้พวกเขาจะตายนั้นก็ไม่ได้เป็นอะไร ！

หลี่โม่นั้นได้ใช้แรงกำลังและเปลี่ยนไปในตอนกะทันหัน เขานั้นได้เบี่ยงตัว ก่อนที่จะหลบหมัดของฝั่งตรงข้าม ก่อนที่จะใช่ท่าสกัดขา ก่อนที่จะมีเสียงถีบใส่ฝั่งตรงข้าม ก่อนที่จะถีบฝั่งตรงข้ามปลิวออกไปได้ในถีบเดียว

“ระวังการเคลื่อนไหวของพวกเขานะ พวกมันไม่กลัวตายเลย เอาชีวิตเป็นเดิมพัน ระวังด้วย”หลี่โม่เอ่ยปาก

อู๋เซี๋ยง เฉินฉีหมิงและเถี่ยหนิวต่างก็เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้ ไม่ว่าจะพบว่าพวกเขานั้นจะใช้แรงมากเท่าใด ฝั่งตรงข้ามนั้นไม่ได้สนใจ ไม่หลบแล้วก็กำบังด้วย ระหว่างนั้นก็ไม่มีหลบหนีอีกทั้งยังพุ่งเข้ามาอีก นี่มันเหมือนการต่อสู้แบบใช้หยกชัดๆ

“โฮ้ว！”

เถี่ยหนิวตะโกนออกมา ก่อนที่จะใช้ร่างกายปะทะ ก่อนที่จะชนจนฝั่งตรงข้ามกระเด็นออกไป แต่ว่าเขานั้นก็ได้ถูกฝั่งตรงข้ามชกเอา

อู๋เซี๋ยงนั้นได้ระเบิดออกมา หมัดหกประสาน ใส่กำปั้นไปมา ชกไปไม่ยั้ง และโจมตีเข้าไปยังคู่ต่อสู้ทั้งสองคน ทั้งสองคนนี้ได้นั้นไม่ได้สนใจในหมัดของเขาเลยแม้แต่น้อย พวกเขาวิ่งเข้ามา ใส่หมัดมา แล้วใช้ท่าสกิลกวาดขา วิ่งเข้ามาเพื่ออยากจะฆ่าอู๋เซี๋ยง

ฮ่า！

เฉินฉีหมิงทางนั้น หมัดของพวกเขานั้นเหมือนกับมีด ก่อนที่จะชกเข้ามา มีดคมกริบ และกระพริบด้วยเหมือนป่าที่เย็นชา พวกเขานั้นตอนนี้คือเครื่องจักรสังหารในตอนนี้

เฉินฉีหมิงนั้นหลบไปทางด้านขวา ก่อนที่อยากจะออกหมัด เลยไม่ทันได้ระวัง ก่อนที่จะมีลมนั้นได้พัดผ่านมาด้านข้างร่างกายของเขา ในมือของพวกมันนั้นตอนนี้มีอาวุธ บางคนใช้ท่าหมัดชก บางคนใช้สกิลกวาดขา ก่อนที่จะล้อมพวกเขาเอาไว้