บทที่ 268

ตึง！

เซียวหยุนหลงที่บินลงมาถึงชั้นหนึ่ง เขานั้นรีบพุ่งเข้าไปขี่เจ้ามอนสเตอร์ของเขา ก่อนที่จะบิดคันเร่งแล้วรีบออกไป แล้วตรงไปทางสำนักบู๊ตระกูลเซียว

ตลอดทางเซียวหยุนหลงนั้นได้ขับเจ้ามอนสเตอร์ด้วยความเร็ว อีกทั้งรูปรถที่เหมือนกับเข้ามอนสเตอร์ในยามค่ำคืนนั้นทำให้เห็นถึงความน่ากลัวที่พ่นออกมา ทำให้คนอื่นๆข้างนั้นต่างก็มองเห็นไม่ชัด แค่กะพริบตานั้นก็หายไปในความมืดแล้ว มีเพียงเปลวไฟในยามค่ำคืนเท่านั้นที่ลอยมาในตอนกลางคืน

ใบหน้าของเซียวหยุนหลงเหมือนจมน้ำ สายตาที่ราวกับในมีด ก่อนได้ออกมาจากใบหน้าของเขา ตอนนี้มีเพียงแต่ความเย็นชาและเงียบสงบที่ปรากฏออกมา ในสมองของเขานั้นนี้ได้ถูกเผาไหม้ไปแล้วด้วยไฟแห่งความโกรธ และร่างกายที่เต็มไปด้วยไอความร้อนที่พุ่งออกมา

เลือดได้ถูกแผดเผา ความกระหายในการฆ่า ！

ความอยากฆ่าของเซียวหยุนหลงนั้นพุ่งถึงจุดสูงสุด ในตรงข้ามนั้นได้ล้อมพร้อมที่จะฆ่าคนของสำนักบู๊ตระกูลเซียว แสดงถึงอยากจะกำจัดสำนักบู๊ตระกูลเซียว แล้วก็อยากจะถล่มตระกูลเซียวในคราวเดียวกัน นี่เขานั้นทนไม่ได้

ทะยานด้วยความเร็ว โทรศัพท์ของเซียวหยุนหลงได้ดังขึ้น โทรศัพท์นั้นได้วางอยู่ที่หัวเจ้ามอนสเตอร์ เขานั้นได้มอง พบว่าเป็นท่านสี่เฉี่ยวโทรมา

เซียวหยุนหลงเอาหูฟังใส่หู ก่อนที่จะรับโทรศัพท์แล้วเอ่ย“ฮัลโหล ลุงสี่เฉียวใช่ไหมครับ？”

“เพื่อนเซียว มีเวลาว่างไหม?มีเวลาว่างออกมาดื่มเหล้าด้วยกันหน่อยสิเป็นไง?”ท่านสี่เฉี่ยวเอ่ยด้วยความร่าเริง เขานั้นเพิ่งจัดการเรื่องเสร็จ ก่อนจะโทรหาเซียวหยุนหลง และพร้อมที่จะเชิญเซียวหยุนหลงออกมาดื่มเหล้า

“ท่านสี่ วันนี้ผมไม่ว่างเลยครับ เพิ่งได้รับโทรศัพท์ว่ามีคนบุกไปที่สำนักบู๊ตระกูลเซียว ได้ล้อมคนของสำนักบู๊ตระกูลเซียวไว้หมดแล้ว ตอนนี้ผมกำลังไปที่นั่น”เซียวหยุนหลงอธิบายด้วยเสียงเรียบ

“อะไรนะ？ ไม่คิดว่าจะมีคนมาล้อมอยากจะฆ่าคนของสำนักบู๊ตระกูลเซียว? งั้นไม่เอ่ยแล้วกัน ข้ากับคิงคองจะไปเดี๋ยวนี้！”ท่านสี่เฉียวเอ่ยด้วยเสียงเยือกเย็น ก่อนที่จะตัดสายไป

ภายในใจของเซียวหยุนหลงนั้นได้อุ่นใจขึ้น เมื่อได้ยินว่าท่านสี่เฉียวนั้นเอ่ยเรื่องสำนักบู๊ตระกูลเซียวออกมา ไม่พูดอะไรอีกทั้งเขาและคิงคองก็มา นี่มันคือความหายของเพื่อนที่ดีจริงๆ！

ตลาดบู๊