บทที่ 284

ฟากฝั่งในสนามรบของเซียวหยุนหลง ราชาบลัดการ์ดผู้นั้นถูกขาของเซียวหยุนหลงกวาดกระเด็นไป ทำให้แขนขวาของเขาหัก เพราะต้านทานพลังขาอันทรงพลังของเซียวหยุนหลงไม่ไหว

ดวงตาของเซียวหยุนหลงเปล่งประกายด้วยแรงอาฆาต และเขาก็พุ่งเข้าหาราชาบลัดการ์ด

ลูกศิษย์สองคนของสำนักมังกรเขียวปรี่เข้ามา ใบหน้าของพวกเขาแน่วแน่ พวกเขาพุ่งเข้าโจมตีเซียวหยุนหลง หมัดของทั้งคู่พุ่งออกมา แล้วกระแทกไปทางเซียวหยุนหลง

“ไสหัวไปซะ!”

เซียวหยุนหลงคำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว เขาไม่ได้แยแสต่อหมัดของลูกศิษย์สำนักมังกรเขียวทั้งสองที่พุ่งโจมตีเข้ามาเลย หมัดคู่ทั้งซ้ายขวาของเขาพุ่งโจมตีออกไป กระแทกเข้าที่ลูกศิษย์ของสำนักมังกรเขียวทั้งสอง

ผัวะ! พลั่ก! ผั่วะ!

เสียงกระทบกันดังสนั่นติดต่อกัน หมัดของลูกศิษย์สำนักมังกรเขียวทั้งสองคนกระแทกเข้าที่ร่างกายของเซียวหยุนหลง แต่กลับทำให้พวกเขารู้สึกว่าหมัดของพวกเขากำลังพุ่งใส่ที่ภูเขาลูกใหญ่ และพวกเขาไม่สามารถขยับเขยื้อนมันได้เลยสักนิดเดียว

และในขณะเดียวกัน หมัดทั้งซ้ายและขวาของเซียวหยุนหลงก็พุ่งออกไป กระแทกเข้าไปที่ลำตัวของพวกเขาอย่างแรง ทำให้ลูกศาย์ทั้งสองของสำนักมังกรเขียวถูกกระแทกลอยกระเด็นไป

เซียวหยุนหลงก็ได้ฆ่าราชาบลัดการ์ดผู้นั้นไปด้วย เขาไม่มีความปราณีให้แม้แต่น้อยนิด สะบัดมือปล่อยหมัด และโจมตีเข้าไป

ราชาบลัดการ์ดผู้นั้นแขนหัก ทำให้พลังการต่อสู้ของเขาลดฮวบลงอย่างมาก แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังคงดุร้ายอย่างไม่มีอะไรเปรียบ

เขากัดฟันทันใด พุ่งเข้าใส่เซียวหยุนหลงทั้งตัว หมัดซ้ายของเขาโจมตีเข้าที่ใบหน้าของเซียวหยุนหลง ขาทั้งซ้ายและขวาก็วาดออกไป ราวกับวงล้อขวานแหลมคมที่กำลังหมุนคว้าง ช่วงขาชองเขานั้นนั้นแข็งแกร่งมาก เขาพุ่งเข้าหาเซียวหยุนหลงอย่างไม่คิดชีวิต และเมินเฉยต่อข้อบกพร่องในร่างกายของเขาโดยสิ้นเชิง

เห็นได้ชัดว่า เขาต้องการจะลากเซียวหยุนหลงให้ลงนรกก่อนที่เขาจะตาย และแม้ว่าเขาจะไม่สามารถทำให้เซียวหยุนหลงพังทลายไปพร้อมกันได้ เขาก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อโจมตีให้เซียวหยุนหลงถึงแก่ชีวิต และทำให้เซียวหยุนหลงบาดเจ็บสาหัส

“สำหรับฉัน การต่อสู้แบบชีวิตเดิมพันด้วยชีวิตของแกน่ะน่าขำอย่างกับเกมเด็กน้อย!”

เซียวหยุนหลงส่งเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา มือขวาของเขาพลิกกลับ แล้วใช้บล็อกเทคมาต้านทานหมัดซ้ายของราชาบลัดการ์ดที่โจมตีมา จากนั้นเขาก็วาดขาขวาออกไป เตะตัดขาราชาบลัดการ์ดจนล้มลง

มือซ้ายของเซียวหยุนหลงกดไปที่ไหล่ซ้ายของราชาบลัดการ์ด แล้วออกแรงบิด

“อ๊ากก!”

ราชาบลัดการ์ดร้องคร่ำครวญทันใด ในตอนนั้น เขารู้สึกว่าไหล่ซ้ายของเขาหักไปแล้ว

“ไปลงนรกซะแก!”

เซียวหยุนหลงระเบิดเสียงตะโกนออกมา มือขวาของเขากำหมัดแน่น เส้นเลือดที่แขนของเขาปูดโปน แรงพุ่งทะยานออกมา และวงแขนของเขาก็วาดออกไปโจมตี กระแทกเข้าที่คอด้านขวาของราชาบลัดการ์ดอย่างรุนแรง

เสียงกระทบกันดังงขึ้น คอของราชาบลัดการ์ดผู้นี้ดูราวกับถูกหักก็มิปาน ทั้งหัวของเขาห้อยลงมา