บทที่ 104

บทที่ 104

ตอนนี้เฝิงสือตงป่วยทางจิต ให้หลงหลิงหลิงแต่งงานกับเขา ก็เท่ากับว่าผลักเธอลงไปในหลุมไฟ?

“ทำไม? ไม่เต็มใจ? พวกแกอย่าลืมนะ ถ้าไม่ใช่เพราะลูกสาวแก ลูกชายฉันจะเข้าโรงพยาบาลจิตเวชเหรอ?” เฝิงก่งยิ้มเยาะ

เฉินซวงพูดไม่ออก “นี่….”

หลงหลิงหลิงเป็นลูกสาวของเขา แม้ว่าจะให้ความสำคัญผู้ชายมากกว่าผู้หญิง แต่ก็ไม่ควรทำร้ายลูกสาวขนาดนี้! อีกอย่าง หลงหลิงหลิงโดดเด่นและยอดเยี่ยมมาก ผิวพรรณขาวหน้าตาสวย หาเงินได้ก็ไม่น้อย

ถ้าเป็นไปได้ หลงหลิงหลิงอาจจะได้แต่งงานกับครอบครัวที่ร่ำรวย ดีกว่าแต่งงานกับผู้ป่วยทางจิตมากๆ

เฝิงก่งตะคอก กวาดสายตามองเฉินเสี่ยวเทียน แล้วพูด “ลูกสาวแกแต่งงานกับลูกชายฉันก็ไม่ทุกข์ ยิ่งกว่านั้น บ้านพวกเรายังสามารถให้อนาคตที่ดีกับลูกชายแก ข้อเสนอที่ดีขนาดนี้ ตาเฉินนายคิดไม่ได้เหรอ?”

เฉินเสี่ยวเทียนได้ยิน แววตาเป็นประกายทันที “คุณพ่อ ท่านตอบตกลงสิครับ!”

เมื่อเห็นเช่นนี้ต่งหยุนลังเล สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร

เฉินซวงก็ตกใจ แต่พอคิดถึงอนาคตของเฉินเสี่ยวเทียน กัดฟันพูด “ได้ ผมตกลง ผมจะให้ลูกสาวแต่งงานกับลูกชายคุณ พูดแล้วนะ หนี้ที่เหลือถือว่าหาย”

“ก่อนหน้านี้ถ้าพูดแบบนี้เรื่องก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ?” เฝิงก่งยิ้มอย่างดีใจ

“งั้น งานของเสี่ยวเทียน…..”

“วางใจได้ ไม่มีปัญหา แค่ลงนามในข้อตกลง ทุกอย่างพูดง่าย”

“ข้อตกลงอะไร?” เฉินซวงและต่งหยุนตกใจ

เฝิงก่งยิ้มอย่างเยือกเย็น “ก็ข้อตกลงเกี่ยวกับการแต่งงานกับลูกสาวของคุณเพื่อชำระหนี้ไง!”

“ฉันมีแค่ลูกชายคนเดียว ไม่สามารถทนต่อการทรมานครั้งแล้วครั้งเล่าของลูกสาวพวกแก ดังนั้นข้อตกลงนี้ต้องลงนาม ยังเป็นประกันให้พวกเราทั้งสองฝ่ายด้วย แกว่าใช่หรือไม่?”

เฉินซวงคิดแล้วพยักหน้าตกลง ให้คนนำกระดาษกับปากกามา

เฝิงก่งพูด “แกเขียนว่าครอบครัวเฉินซวงยอมยกลูกสาวให้แต่งงานกับเฝิงสือตงลูกชายของเฝิงก่ง เพื่อปลดหนี้สิบล้านที่ตระกูลเฉินติดค้างไว้กับตระกูลเฝิง”

“สิบล้าน?” เฉินซวงสะดุ้งเล็กน้อย “ไม่ใช่สิ ผมติดห้าล้านไม่ใช่เหรอ?”

เฝิงก่งโบกมือ “อย่าพูดอะไรมาก ห้าล้านกับสิบล้านไม่ต่างอะไรกัน ยังไงหลังลูกสาวแกแต่งงานกับลูกชายฉันหนี้ก็จะหาย แกว่าใช่หรือไม่?”

เฉินซวงตกตะลึง คิดว่ายังไงพอถึงเวลาหนี้ก็จะหมด เขียนเท่าไหร่ก็เหมือนกัน จึงพยักหน้า “ผมเขียน”

“ห้ามเขียน!”

มีคนเดินออกมาจากฝูงชน ก็คือไป๋ยี่เฟย

เฉินเสี่ยวเทียนแวบเดียวก็เห็นไป๋ยี่เฟย พูดด้วยน้ำเสียงโกรธ “ไป๋ยี่เฟย ทำไมถึงเป็นนาย? นายมาทำอะไรที่นี่?”

สายตาของทุกคนจับจ้องมาที่นี่

ท่ามกลางฝูงชน ในใจของหลงหลิงหลิงอึดอัดมาก

เธอเห็นเฉินซวงขายเธออย่างไม่ลังเล เธอหมดหวังแล้ว แต่การกระทำของไป๋ยี่เฟย ทำให้ความหวังของเธอจุติอีกครั้ง

ดูเหมือนว่าคนอื่น จะไม่รู้ว่าไป๋ยี่เฟยคือใคร

“นายเป็นใคร?” เฝิงก่งกวาดสายตามองไป๋ยี่เฟยตั้งแต่หัวจรดเท้า

ไป๋ยี่เฟยไม่ตอบคำถามของเฝิงก่ง แต่พูดกับเฉินซวง “คุณลุงครับ ข้อตกลงนี้เขียนไม่ได้นะครับ ถ้าเขียนแล้ว เท่ากับว่าคุณติดหนี้ครอบครัวเขาสิบล้าน”

“หมายความว่าไง?” เฉินซวงถาม

เฉินเสี่ยวเทียนพูดด้วยความโกรธ “เกี่ยวกับกับนาย? นายมาทำอะไร? นี่คือเรื่องของครอบครัวพวกเรา รีบไสหัวไปซะ!”

ไป๋ยี่เฟยพูดด้วยเสียงเยือกเย็น “ฉันมาเพื่อหยุดให้พ่อนายทำอะไรโง่ๆ”

“นายพูดว่าอะไร?” เฉินเสี่ยวเทียนโกรธมาก

ไป๋ยี่เฟยไม่สนใจ พูดเบาๆ ว่า “ปัจจุบันเป็นสังคมสมัยใหม่แล้ว การแต่งงานของหลงหลิงหลิงควรให้เธอเป็นคนตัดสินใจเอง ไม่ใช่ให้พ่อแม่มาจัดการ แบบนี้เขาไม่ทำมานานแล้ว”

“และเธอไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานนี้ ถึงสุดท้ายแล้ว นี่ก็เป็นแค่กระดาษรับรองหนี้สินหนึ่งแผ่น ที่ติดค้างหนี้สิบล้าน”

พูดจบ ในใจของเฉินซวงและต่งหยุนตื่นตระหนก

คิดดูแล้ว ถ้าเขียนไปแล้วจริงๆ ฝั่งหลงหลิงหลิงก็คงไม่ยินยอม จากติดหนี้ห้าล้านก็กลายเป็นสิบล้านสิ?