บทที่ 105

บทที่ 105

“ฮ่าๆ ….” เฉินเสี่ยวเทียนหัวเราะ “ไป๋ยี่เฟย นายฝันอยู่เหรอ? นายเป็นแค่ผู้จัดการ หาห้าล้านมาได้เหรอ?”

เฝิงก่งก็หัวเราะเช่นกัน “เด็กน้อย นายจะคืนแทนพวกเขา นายก็ไม่ดูว่าตัวเองมีเท่าไหร่ นั่นห้าล้านเลยนะ นายได้ยินชัดเจนไหม? ห้าล้าน!”

ไป๋ยี่เฟยสีหน้านิ่ง ไม่สนใจ

เฉินเสี่ยวเทียนพูดอย่างโหดเหี้ยม “ไป๋ยี่เฟย นายอย่ามาก่อกวนได้ไหม? ยังไม่รีบไสหัวไปอีก!”

หากเมื่อกี้ไป๋ยี่เฟยไม่ยืนออกมา คุณพ่อของเขาคงเขียนข้อตกลงแล้ว แม้ว่าจะทำให้บ้านพวกเขาเป็นหนี้สิบล้าน แต่ถ้าหากพี่สาวของเขาแต่งงานกับเฝิงสือตง ทั้งหมดก็ไม่มีปัญหา เขายังสามารถทำงานที่บริษัทของตระกูลเฝิง ไม่แน่อาจจะได้เป็นผู้จัดการ โอกาสดีขนาดนี้ โดนไป๋ยี่เฟยทำพังหมด!

สายตาเย็นชาของไป๋ยี่เฟยกวาดมองเฉินเสี่ยวเทียน “เงินไม่ใช่ปัญหา สัญญาว่าเดี๋ยวจะคืนให้หมด”

“ไป๋ยี่เฟย! นายโง่เหรอ? นายมีห้าล้านเหรอ!” เฉินเสี่ยวเทียนตะคอก “นายมันแค่ผู้จัดการ อย่ามาทำเป็นเก่งได้ไหม!”

ไป๋ยี่เฟยไม่สนใจพวกเขา แต่โทรศัพท์หาจางหรง

“ห้าล้าน ที่ลู่ผิงเซียง ให้เวลานายหนึ่งชั่วโมง”

“ฉันว่าถ้านายแสดงก็แสดงให้เหมือนหน่อยไหม? ประโยคเดียวก็วางสายเลย แกล้งใครเหรอ? เกรงว่าไม่ได้กดโทรออกหรือเปล่า?” เฉินเสี่ยวเทียนหัวเราะแล้วพูด

เฝิงก่งก็หัวเราะด้วย “เด็กน้อย อย่ามายุ่งจะดีกว่า ถ้าฉันอารมณ์ไม่ดีขึ้นมา วันนี้นายอาจจะได้คลานออกไป!”

“หนึ่งชั่วโมง จะคืนเงินพวกคุณทันที”

“หนึ่งชั่วโมง?” เฝิงก่งหัวเราะเบาๆ

เฉินเสี่ยวเทียนกลับทนรอไม่ไหว “อาเฝิง ท่านอย่าฟังเขาพูดไร้สาระ เขาไม่มีเงินเยอะขนาดนั้น”

ไป๋ยี่เฟยจึงพูดเบาๆ “ทำไม? รอมาหลายปีแล้ว ตอนนี้รอแค่หนึ่งชั่วโมงรอไม่ไหวเหรอ?”

“ได้! หนึ่งชั่วโมงก็หนึ่งชั่วโมง!” เฝิงก่งจะรอดู ว่าจะจบลงอย่างไรในหนึ่งชั่วโมง รอดูว่าเขาจะหาห้าล้านมาได้จริงไหม!

ระหว่างทาง จางหรงขับรถถึงขีดจำกัดแล้ว เกือบจะโดนตำรวจจราจรจับ และถึงที่หมายในช่วงเวลาสุดท้าย

“เกิดอะไรขึ้น? ถึงเวลาหนึ่งชั่วโมงแล้ว” เฝิงก่งเหล่มองไปที่ไป๋ยี่เฟย

ไป๋ยี่เฟยมองไปดูประตู พูดเบาๆ “ไม่มีความอดทนไม่ใช่สิ่งที่ดี”

เฝิงก่งสำลัก สีหน้าดูไม่ดีมากๆ

เฉินเสี่ยวเทียนเยาะเย้ย “ไป๋ยี่เฟย ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้ว เงินล่ะ? เฮอะ! ฉันว่าแล้ว นายก็แค่…..”

แต่ยังพูดไม่จบ ทันใดนั้นหน้าสวนก็มีรถหรูหลายคันแล่นมาจอด รถหรูเหล่านั้นหยุดจอดที่ประตู

รถที่อยู่คันหน้าสุดมีชายวัยกลางคนเดินลงมา และวิ่งมาทางไป๋ยี่เฟย

ด้านหลังเขา ตามมาด้วยผู้ชายสวมสูทสีดำถือตู้เซฟแบบพกพากลุ่มหนึ่ง

จางหรงวิ่งมาหยุดตรงหน้าไป๋ยี่เฟย เพราะว่าร่างกายอ้วน จึงหอยเล็กน้อย “ท่านประธาน ขออภัยจริงๆ ครับ ผม…. ผมมาสาย…..หวังว่า…ท่านประธานจะยกโทษให้”

“อะไรนะ?”

ท่านประธาน?

ทุกคนตกตะลึง

เรียกไป๋ยี่เฟยเหรอ?

หลังจากที่เฉินเสี่ยวเทียนตกตะลึงแล้วก็หัวเราะออกมา “ไป๋ยี่เฟย นี่นายไปเชิญนักแสดงมาจากไหน อย่างว่า แสดงสมจริงอยู่นะ! ฮ่าๆ …..”

พูดจบ ทุกคนแสดงท่าทางดูถูก

จริงๆ แล้วเฝิงก่งก็คิกว่าไป๋ยี่เฟยหาคนมาแสดงละคร เพราะนั่นคือเงินตั้งห้าล้าน เป็นแค่มันหัวเล็กจะมีปัญญาหามาจากไหน?

แต่ไป๋ยี่เฟยไม่พูดอะไรกับพวกเขามาก เพียงแค่มองไป แล้วพูดเบาๆ “เปิดกล่อง”