บทที่ 1061 ตะลุมบอนอีกแล้ว

พอได้ยินดังนั้น หวังเจียจุ้นถึงกับตกตะลึง

เพราะหวังซือซือพูดถูกทั้งหมด

คืนนั้นเกิดเหตุไฟไหม้จริงๆ หลังจากนั้นก็มีคนตะโกนว่าแผ่นดินไหว ตามมาด้วยมีคนตะโกนเรียกให้จับขโมย

และดูเหมือนจะจำสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเองและหลงหลิงหลิงได้ แต่ความทรงเลือนรางมาก จำได้ไม่ชัดเจนด้วยซ้ำ ผมจำได้ว่าตัวเองได้ระบายความอัดอั้นออกไปด้วย

แต่ในตอนที่เขาฟื้นขึ้นมา เขาพบว่าตัวเองไม่ได้ถอดแม้แต่เสื้อผ้า ดังนั้นเขาจึงไม่ค่อยแน่ใจเท่าไรนัก ว่าตัวเองมีความสัมพันธ์กับหลงหลิงหลิงหรือไม่

ตอนนี้พอหวังซือซือพูด ทุกอย่างจึงดูสมเหตุสมผลขึ้นมา

หวังเจียจุ้นร้องเรียกหวังซือซือ“เธอเป็นคนวางยาฉัน！”

หวังซือซือหัวเราะ“ฉันเป็นคนทำนั่นแหละ แต่ว่านะ ฉันคนเดียวไม่สามารถทำเรื่องยากขนาดนั้นได้หรอก คืนวันนั้นโชคดีที่ได้รับความช่วยเหลือจากนายซา ฉันถึงได้สามารถวางยาให้คุณอย่างเงียบเฉียบ”

พูดจบ หวังซือซือก็มองไปที่ซาเฟยหยางแวบหนึ่ง

ซาเฟยหยางที่เห็นแบบนั้นจึงยิ้มและพยักหน้า

เมื่อทุกคนเห็นเช่นนั้น จึงตกตะลึงในทันที

ในที่สุดความจริงก็กระจ่าง หลงหลิงหลิงอดที่จะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกไม่ได้

เธอเสียใจมา และถามด้วยน้ำตาคลอเบ้า“คุณพ่อคุณแม่คะ หรือหนูไม่มีความสำคัญกับคุณพ่อคุณแม่เลยคะ？ถึงได้ทำอะไรสุดที่จะรับได้ขนาดนี้？”

“คุณพ่อคุณแม่ไม่รู้จริงๆเหรอคะว่าพวกเขากำลังใช้คุณพ่อกับคุณแม่ข่มขู่หนูอยู่น่ะ？”

พ่อแม่ของหลงหลิงหลิงก้มหน้าในทันที ไม่กล้ามองหลงหลิงหลิง

หลงหลิงหลิงยังคงพูดต่อไป“พ่อกับแม่อยากให้น้องมีงานดีๆทำ และยังอยากได้เงินค่าสินสอดเป็นล้านจากตระกูลหวัง อยากได้บ้านหลังใหญ่ของตระกูลหวัง สิ่งเหล่านี้ พ่อกับแม่ไม่สนใจลูกสาวของตัวเองเลยใช่ไหม？”

“พ่อกับแม่น่าจะรู้ว่าหนูกำลังเผชิญหน้ากับอะไรอยู่？”

พ่อกับแม่ของหลงหลิงหลิงยังคงก้มหน้าก้มตาไม่พูดอะไร

พ่อแม่ของหลงหลิงหลิงถึงอย่างไรพวกเขาก็มีชีวิตมีหลายสิบปีแล้ว จะมองไม่ออกได้อย่างไรว่าพวกเขากำลังถูกกักขัง และใช้สิ่งนี้เพื่อบีบบังคับหลงหลิงหลิง ตอบตกลงแต่งงานกับหวังเจียจุ้น

พวกเขารู้เรื่องทั้งหมด แต่เพื่อน้องชายของหลงหลิงหลิง และเงินค่าสินสอดหลักล้านกับบ้านหลังใหญ่ จึงทำเป็นมองไม่เห็นก็เท่านั้น

กระทั่งพวกเขายังได้คืบจะเอาศอกเรียกร้องให้หวังเจียจุ้น ให้ช่วยพวกเขาหางานผู้จัดการให้น้องชายของหลงหลิงหลิง

นี่คือคนเป็นพ่อเป็นแม่เหรอ？

หลงหลิงหลิงผิดหวังมาก หัวใจของเธอด้านชาไปหมด

หลงหลิงหลิงเงยหน้าขึ้น มองไปที่หวังเจียจุ้น ด้วยแววตารังเกียจ“น่าขยะแขยง！”

หลังจากนั้นหลงหลิงหลิงก็ลุกขึ้นมา จะเดินไปทางหวังโหลว

หวังเจียจุ้นกลับคว้าเธอไว้“เธอจะไปไหน？”

“ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ！”หลงหลิงหลิงสะบัดหวังเจียจุ้นออกไป

หวังเจียจุ้นขวางอยู่ด้านหน้าของหลงหลิงหลิงโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น”แม่งเป็นผู้หญิงของฉัน จะไม่เกี่ยวได้ยังไง？”

“หลีกไป！”

จู่ๆฉินหัวก็พุ่งตัวเข้ามา กระแทกหมัดไปที่หวังเจียจุ้น

บอดิการ์ดของตระกูลหวังที่เห็นแบบนั้น จึงรีบเข้าไปปกป้องหวังเจียจุ้น

แต่เขาไม่ใช้คู่ต่อสู้ของฉินหัว ปล่อยไปแค่หมัดเดียวก็ฉินหัวต่อยจนถอยหลังไปหลายก้าว

ฉินหัวจะเข้าไปทำร้ายหวังเจียจุ้นอีกครั้ง

“ปึ้ง！”

มีคนกระเด็นออกไป คนผู้นี้ไม่ใช่หวังเจียจุ้น แต่คือฉินหัว

ฉากนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึง

พอมองใกล้ๆ หวังสือชิ่งอยู่ด้านหน้าของหวังเจียจุ้นพอดี พึ่งวางหมัดของเขาลง

ฉินหัวที่แข็งแกร่งขนาดนี้กลับถูกหวังสือชิ่งชกกระเด็นไปไกลขนาดนั้น

ไม่อยากจินตนาการเลยว่า ความแข็งแกร่งของหวังสือชิ่งมีมากขนาดไหน

“พู่！”

ฉินหัวล้มลงกับพื้นหลังจากนั้นก็กระอักเลือดออกมา เขามองไปที่หวังสือชิ่งด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ“แดนเทพยุทธ์！”

“ว่าไงนะ？”