บทที่ 155

บทที่ 155

เขายังคงคิดว่าหลี่เสว่เป็นลมเพราะได้เห็นรูปถ่ายของเขาเหล่านั้น และรับแรงกระตุ้นไม่ได้ถึงเป็นลมไป แท้จริงแล้วก็เป็นเพราะเย่อ้ายนี่เอง!

หลี่เสว่อยู่บ้าน และไม่ค่อยได้ดูข่าวมากนัก ถ้าเย่อ้ายไม่ได้แสดงตัวและพูดอะไรบางอย่าง หลี่เสว่อาจจะยังไม่รู้เรื่อง และก็จะไม่เป็นลมอีกครั้ง

แน่นอนว่า สิ่งที่เกิดขึ้นในครั้งนี้คือเขาคิดไม่รอบคอบเอง เขาก็มีความผิดเช่นกัน แต่สิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้นเลย ที่เย่อ้ายเข้าหาหลี่เสว่

“คุณปกป้องเสว่เอ๋อต่อไป” ไป๋ยี่เฟยพูดจบ ก็ขับรถไปที่บาร์

ในห้องเหมา มีเพียงหลี่ฝานคนเดียวที่นั่งอยู่ กำลังดื่มวิสกี้อยู่อย่างช้าๆ

ไป๋ยี่เฟยเดินเข้าไป นั่งตรงข้ามเขา “ว่ามา คุณต้องการอะไร?”

หลี่ฝานมองไปที่ไป๋ยี่เฟยอย่างดูถูกเหยียดหยาม “แม้ว่าข้าจะตกใจที่คุณเป็นท่านประธานของโหวจวี๋กรุ๊ป แต่ก็เป็นเพราะเหตุนี้ จึงจะสามารถทำให้คุณดังอยู่ในเมืองเทียนเป่ยได้อย่างราบรื่น”

“เป็นยังไงบ้าง? ชอบของขวัญชิ้นใหญ่นี้ที่ผมมอบให้ไหม?”

ไป๋ยี่เฟยจ้องไปที่หลี่ฝานอย่างเย็นชา “คุณเอารูปเหล่านี้มาจากไหน?”

“อันนี้คุณไม่จำเป็นต้องรู้ คุณก็แค่ต้องทำตามที่ข้าบอกเท่านั้น” หลี่ฝานยิ้ม

ไป๋ยี่เฟยลดสายตาลง และถามว่า “คุณอยากจะทำอะไร?”

“มันง่ายมาก คุณได้เสียชื่อเสียงไปแล้ว บวกกับปัญหาของโหวจวี๋กรุ๊ปตอนนี้ โหวจวี๋กรุ๊ปทนได้ไม่นานแล้วใช่ไหม? หรือว่าคุณมอบโหวจวี๋กรุ๊ปให้กับข้า แล้วข้าจะหักล้างข่าวลือให้คุณทันที โดยบอกว่ารูปภาพเหล่านี้เป็นของปลอม และเป็นของคนอื่น เป็นยังไง?”

ไป๋ยี่เฟยยิ้มเยาะเมื่อได้ยินคำพูดนี้ “แม้ในเวลานี้โหวจวี๋กรุ๊ปจะมาถึงในจุดนี้ แต่ก็ยังคงเป็นโหวจวี๋กรุ๊ปอยู่ และเขาจะสามารถรักษามันไว้ให้ได้”

สายตาของหลี่ฝานมืดมนลง “คุณมีทางเลือกเพียงทางเดียว มอบโหวจวี๋กรุ๊ปให้ข้า และข้าจะลบล้างข่าวลือให้คุณ และพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคุณ”

“คุณได้ทำถึงจุดนี้แล้ว ทุกคนในเมืองรู้เรื่องแล้ว เสว่เอ๋อ พ่อตาแม่ยายของข้า รู้กันหมดแล้ว คุณคิดว่าการลบล้างข่าวลือ ยังเป็นเรื่องสำคัญหรือ?” ไป๋ยี่เฟยพูดเบาๆ

หลี่ฝานชะงักเล็กน้อย และพูดเสียงดัง “ไป๋ยี่เฟย คุณคิดให้ดีๆนะ หากเรื่องนี้ถูกยืนยันแล้วว่าเป็นความจริง ตลาดหุ้นของโหวจวี๋กรุ๊ปจะร่วงลงครั้งแล้วครั้งเล่า และปัญหาที่โหวจวี๋กรุ๊ปจะต้องเผชิญก็จะมากขึ้นเรื่อยๆ หรือคุณอยากจะเห็นโหวจวี๋กรุ๊ปล่มจมไปงั้นเหรอ? ”

ไป๋ยี่เฟยนิ่งเฉย

หลี่ฝานคิดว่าเขาพูดโดนใจ และพูดต่อ “ไป๋ยี่เฟย องค์กรใหญ่เช่นโหวจวี๋กรุ๊ป หากล่มสลายลงไปแล้ว มันก็จะหายไป พูดออกไป จะถูกคนอื่นเขาหัวเราะเยาะ!”

ทันใดนั้น ไป๋ยี่เฟยเงยหน้าขึ้น “หลี่ฝาน คุณให้ข้ามอบโหวจวี๋กรุ๊ปให้คุณ แล้วสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับโหวจวี๋กรุ๊ป มันเกี่ยวอะไรกับข้าล่ะ?”

“คุณ!” หลี่ฝานไม่คาดคิดเลยว่าไป๋ยี่เฟยจะพูดแบบนั้น

ไป๋ยี่เฟยยืนขึ้น และพูดอย่างเย็นชา “หลี่ฝาน ฝีมือของคุณก็ได้แค่นี้เองเหรอ”

หลี่ฝานยืนขึ้น และตะโกน “ไป๋ยี่เฟย ถ้าคุณอยากจะให้หลี่เสว่อยู่ดีมีสุข คุณควรยอมรับเงื่อนไขของข้าจะดีกว่า”

“หมายความว่าไง?” ไป๋ยี่เฟยหยุดฝีเท้า และหันไปมองหลี่ฝาน

เมื่อเห็นว่าไป๋ยี่เฟยจับเหยื่อแล้ว หลี่ฝานก็นั่งลงอีกครั้ง และพูดช้าๆ “ได้ยินมาว่าวันนี้หลี่เสว่เป็นลม?”

“มีอะไรก็รีบพูดมา!” ตราบใดเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับหลี่เสว่ ไป๋ยี่เฟยก็ไม่ได้มีความอดทนมากนัก

หลี่ฝานหัวเราะเยาะ “สุขภาพร่างกายของหลี่เสว่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ใช่ไหม? ได้ยินมาว่าไม่สามารถมีอารมณ์ที่ตื่นเต้นเกินไป?”

ไป๋ยี่เฟยจ้องไปที่หลี่ฝาน หลี่ฝานรู้เรื่องพวกนี้ได้อย่างไร?

“อย่ามองข้าแบบนี้ ผมแค่พูดตามข้อเท็จจริงเท่านั้น” หลี่ฝานจิบวิสกี้ และพูดว่า “ข้ามีของบางอย่างที่จะสามารถทำให้หลี่เสว่ดีขึ้นได้”

ลูกศิษย์ของไป๋ยี่เฟยหดตัวลง หัวใจของเขาปั่นป่วน และใบหน้าของเขาอดกลั้นให้มากที่สุด “คุณพูดจริงหรือ?”

“แล้วคุณคิดว่าอย่างไร?” หลี่ฝานเหลือบมองไปที่ไป๋ยี่เฟยด้วยความรังเกียจ

ไป๋ยี่เฟยกำหมัดแน่น และไม่พูดอะไร

หลี่ฝานกล่าวว่า “ข้าจะให้เวลาคุณคิดดู ข้าจะมาหาคุณอีกครั้งในเช้าวันพรุ่งนี้ ข้าหวังว่าจะได้ยินคำตอบที่ทำให้ทุกคนมีความสุข”

หลังจากพูดจบ หลี่ฝานก็ก้าวออกจากห้องเหมา

เหตุผลที่หลี่ฝานไม่นำหลี่เสว่ออกมาพูดตั้งแต่แรก เป็นเพียงเพราะจะดูทัศนคติของไป๋ยี่เฟย แน่นอนว่า ไป๋ยี่เฟยใส่ใจหลี่เสว่มากกว่า ดังนั้นเขาจึงนำหลี่เสว่ออกมาพูดในภายหลัง และไป๋ยี่เฟยก็เลือกหลี่เสว่โดยไม่ลังเล

ไป๋ยี่เฟยนั่งลงอีกครั้ง

หลี่ฝานจะมียาแก้พิษของหลี่เสว่สักที่ไหน?

แต่หลี่ฝานรู้ได้อย่างไรว่าหลี่เสว่ถูกวางยาพิษ?