บทที่ 156

บทที่ 156

สิ่งที่ยิ่งไปกว่านั้นคือ เขาขี้โม้มากขนาดนั้น พ่อแม่ของเขาเชื่อ แต่ที่จริงแล้ว สิ่งที่เขาพูดดูเหมือนจะไม่ได้โม้ไปมากมายเลย เขารวยขนาดจริงๆ

ไป๋ยี่เฟยทำอะไรไม่ได้ “ผมทำตามที่คุณพูดทั้งหมด แล้วยังโทษผมเหรอ?”

“ไม่สนใจ คุณต้องช่วยฉันในครั้งนี้ หลังจากเสร็จสิ้น ระหว่างเราสองคนก็ไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว” โจวฉวี่เอ๋อฮัมเพลง

ไป๋ยี่เฟยทำได้เพียงถามว่า “คุณบอกมา ช่วยในเรื่องอะไร?”

“ช่วยสร้างฉาก”

“หือ?” ไป๋ยี่เฟยไม่เข้าใจ “ฉากอะไรเหรอ?”

“พรุ่งนี้คุณก็จะรู้เอง” โจวฉวี่เอ๋อไม่ได้พูดอะไรมาก

หลังจากที่ไป๋ยี่เฟยส่งโจวฉวี่เอ๋อไปแล้ว เขาก็กลับไปที่โหวจวี๋กรุ๊ป

หลงหลิงหลิงมาหาไป๋ยี่เฟย “กรรมการทุกคนอยู่ในบริษัท หวังว่าท่านประธานจะให้คำอธิบายกับพวกเขาได้ โหวจวี๋กรุ๊ปมีปัญหามากขึ้นเรื่อยๆ นอกเหนือจากการเปิดบริษัทหกแห่งก่อนหน้านี้แล้ว ยังมีบางบริษัทที่ต้องการยุติความร่วมมือกับโหวจวี๋กรุ๊ป”

“ผมรู้แล้ว คุณไปทำงานเถอะ! เรื่องนี้มันจะผ่านไป” ไป๋ยี่เฟยพูดเบาๆ “รออีกวันเดียว มันจะคลี่คลายเอง”

หลงหลิงหลิงอยากถามว่าจะคลี่คลายยังไง?

แต่เธอเห็นว่าไป๋ยี่เฟยดูเหนื่อยล้า มีรอยฝ่ามือตื้นๆบนใบหน้า และก็ปิดปากของเธอ

ไป๋ยี่เฟยสูบบุหรี่อีกตัวหนึ่ง

หลี่เสว่และความบริสุทธิ์ของเขา อันไหนสำคัญกว่ากัน?

โอ้ นี่ยังต้องเลือกอีกเหรอ?

บางทีคนที่บุกเข้ามาในโลกธุรกิจมาตั้งนาน จะเลือกความบริสุทธิ์ของตน เพื่อผลประโยชน์ ยังไง คนเหล่านี้ต้องการหน้า และใบหน้าสำคัญยิ่งกว่าญาติพี่น้องอีกด้วย

แต่เขาไม่ใช่

หลี่เสว่สำคัญกว่าสิ่งใด แม้กระทั่งชีวิตของเขาเอง!

เมื่อถึงเวลาเลิกงาน ไป๋ยี่เฟยกำลังวางแผนที่จะกลับบ้าน ในเวลานี้ เฉินห้าวโทรเข้ามา

“บอส มีคนตามมาข้างหลัง”

ไป๋ยี่เฟยขมวดคิ้ว “ทราบแล้ว”

หลังจากวางสายโทรศัพท์ รถที่ไป๋ยี่เฟยขับออกไปก็วนไปรอบใหญ่ๆ ก่อนจะกลับไปที่หลันโปกั่งวิลล่า

......

อู๋กุ้ยเซียงในวิลล่าแห่งหนึ่งในปักกิ่ง ซึ่งกำลังนอนอยู่บนเตียงหลังจากล้างหน้าล้างตาแล้วเหลือบมองไปที่ไป๋หยุนเผิงที่พิงหัวเตียงและอ่านหนังสืออยู่ “เรื่องของลูกชายคุณรู้แล้วเหรอ?”

“อืม” ไป๋หยุนเผิงพยักหน้า

“คุณคิดอย่างไร?” อู๋กุ้ยเซียงถาม

ไป๋หยุนเผิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “ยังเป็นคำพูดเดิม ใช้อารมณ์ในการตัดสิน”

“คุณพูดถึงเรื่องของลูกสะใภ้เหรอ?”

ไป๋หยุนเผิงพยักหน้า “ตอนนี้ปัญหาที่โหวจวี๋กรุ๊ปเผชิญอยู่นั้นร้ายแรงมาก แต่เขาไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก และมีเรื่องอื้อฉาวเช่นนี้ออกมาอีกด้วย มันน่า...... ”

อู๋กุ้ยเซียงขมวดคิ้วเล็กน้อย “แล้วคราวนี้คุณ...... ”

“ผมจะไม่ทำอะไรเลย ถ้าเขาไม่สามารถแก้ปัญหาเหล่านี้ได้ เขาก็ไม่สมควรที่จะใช้พลังงานของผมมากขนาดนี้” ไป๋หยุนเผิงพูดอย่างไร้ความปรานี

สีหน้าของอู๋กุ้ยเซียงเปลี่ยนไป

......

ในวิลล่า เย่อ้ายนอนอยู่บนเตียง กลิ้งตัวไปมาและไม่สามารถหลับไปได้ เมื่อนึกถึงท่าทางเฉยเมยของหลี่เสว่ในวันนี้ เธอไม่เต็มใจและรู้สึกอิจฉา ทำไมหลี่เสว่มั่นใจว่าไป๋ยี่เฟยจะไม่ถูกล่อลวงโดยผู้หญิงคนอื่น?

เพียงแค่ดูสวยกว่าเธอเท่านั้น หากเกี่ยวกับความต้องการในอาชีพการงานของเขา เธอเย่อ้ายถึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด เธอสามารถใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวของเธอ แม้กระทั่งเย่ซื่อกรุ๊ป เพื่อช่วยโหวจวี๋กรุ๊ปให้ก้าวไปอีกระดับได้