บทที่ 205

บทที่ 205

ตอนที่พูดคุยกันอยู่ หลิวเสี่ยวอิงก็ไปหาซุยเหว่ยประธานของจู้ติ่งตามคำสั่งของไป๋ยี่เฟย พิษที่ทางฝั่งนั้นโดน หลิวเสี่ยวอิงก็เป็นคนถอนให้

หลังจากงานประมูลสิ้นสุดลง หลิ่วเสี่ยวอิงเจอหน้ากับพวกไป๋ยี่เฟยอีกครั้ง

“ซุนเหว่ยบอกว่าอยากเจอคุณ”

ไป๋ยี่เฟยเดินตรงไปยังรถของตัวเองทันที“ไม่อยากเจอ”

ซุนเหว่ยก็แค่ถูกหลิ่วอู๋ฉงควบคุมคนเดียวเท่านั้น ปฏิสัมพันธ์ระหว่างเขากับจู้ติ่งก็น้อยมาก แล้วก็ไม่ได้มีความรู้สึกสนใจอะไรด้วย ดังนั้นเขาจึงไม่อยากเสียเวลาไปเจอเขา

หลิวเสี่ยวอิงยกไหล่ ตามขึ้นรถไปด้วยกัน

ส่วนซุนเหว่ย ยังรอเจอไป๋ยี่เฟยอยู่ในรถ จนกระทั่งพวกเขากลับกันไปหมดแล้ว ถึงได้มีปฏิกิริยาตอบสนองขึ้นมา ว่าคนเขาไม่แม้แต่จะสนใจเขาเลยแม้แต่น้อย

ไป๋ยี่เฟยพาหลงหลิงหลิงและหลิวเสี่ยวอิงกลับไปโหวจวี๋พร้อมกัน จางหรงมีรถของตัวเอง จึงไม่ได้ไปด้วยกันกับเขา

บนรถ หลงหลิงหลิงพูดกับไป๋ยี่เฟย“ท่านประธาน ที่ดินที่ชานเมืองใต้นั้นถูกเย่อ้ายประมูลไปแล้ว จากนี้ไปจะไม่เป็นผลดีกับพวกเราหรือเปล่า?”

เย่อ้ายผู้หญิงคนนี้อันตรายมาก เธอจะต้องวางแผนการจะทำอะไรไป๋ยี่เฟยแน่ๆ เธอจึงต้องพูดเตือนขึ้นอีกประโยค

ไป๋ยี่เฟยสีหน้าไร้อารมณ์ความรู้สึก“ผมรู้ว่าเย่อ้ายไม่ธรรมดา แต่เทียบกับที่ดินที่ชานเมืองใต้แล้ว ที่ดินสี่ที่ที่พวกเซียวเถิงครอบครองอยู่มีประโยชน์ต่อพวกเรามากกว่า”

พิษของพวกเซียวเถิงถูกหลิวเสี่ยวอิงถอนไปนานแล้ว วันนี้ที่ออกมา ก็ได้คุยปรึกษาหารือกับไป๋ยี่เฟยไว้ล่วงหน้าแล้วเหมือนกันดังนั้นเมื่อเทียบกับที่ดินที่ชานเมืองใต้แล้ว ที่ดินสี่แห่งที่ล้อมรอบหลันโปกั่งไว้นี่ต่างหาก ถึงจะคุ้มค่ากับการที่โหวจวี๋จะยอมเสียเงินเสียแรงแก่งแย่งมา”

ไป๋ยี่เฟยพูดมาขนาดนี้ หลงหลิงหลิงก็เข้าใจแล้ว