บทที่ 206

บทที่ 206

ในบ้านวิลล่าที่หลันโปกั่งหลิวจื่อหยุนกับหลี่เฉียงตงนั่งอยู่เป็นเพื่อนกับหลี่เสว่ในห้องรับแขก นอกจากพวกเขาแล้ว ก็ยังมีโจวฉวี่เอ๋อ

“ฉวี่เอ๋อ มากินผลไม้สิ”หลิวจื่อหยุนยกผลไม้ที่หั่นเสร็จแล้วขึ้นมา

“ขอบคุณมากค่ะคุณป้า”โจวฉวี่เอ๋อยิ้มๆพร้อมกับหยิบผลไม้ขึ้นมาหนึ่งชิ้น

หลิวจื่อหยุนยิ้มๆนั่งลง“โชคดีที่มีหนูอยู่เป็นเพื่อนกับเสว่เอ๋อ ไม่อย่างนั้น พวกเราสองคนอยู่ที่นี่ ยังไม่รู้เลยว่าควรจะทำยังไง！”

ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะเป็นพ่อแม่ของหลี่เสว่ แต่สุดท้ายแล้วก็มีช่องว่างระหว่างวัย โดยเฉพาะตอนนี้ตอนที่หลี่เสว่มีไอคิวเพียงแค่ห้าหกขวบ ช่องว่างนี้ไม่รู้ว่ามันลึกขนาดไหน มีโจวฉวีเอ๋ออยู่ด้วย ก็ดีขึ้นเยอะ

ในขณะนี้เอง หลี่เสว่หยิบผลไม้ขึ้นมาหนึ่งชิ้น กินพลางพูดถามขึ้น“พี่สาว เมื่อไรคุณลุงจะกลับมาเหรอ?”

“คิดถึงเขาทำไม?”หลิวจื่อหยุนถามขึ้นทันที“เขารู้ว่าจะนำอันตรายและปัญหามาให้กับเสว่เอ๋อยังไงล่ะ หึ！”

หลี่เสว่ได้ยินก็รู้สึกไม่พอใจ เห็นได้ชัดว่าคุณลุงเป็นคนดีคนหนึ่ง ทำไมแม่ถึงต้องว่าเขาแบบนี้ด้วย? ทำไมแม่ถึงไม่ชอบคุณลุง?

โจวฉวี่เอ๋อทำได้แค่หัวเราะแห้งๆสองที พูดกับหลี่เสว่“เสว่เอ๋อ กว่าคุณลุงจะกลับมาก็ค่ำๆนู้นแหละ เขากำลังหาเงินซื้อของอร่อยๆให้กับเสว่เอ๋ออยู่นะ！”

“จริงเหรอ?”หลี่เสว่กระพริบตาถามขึ้น

โจวฉวี่เอ๋อพยักหน้า“แน่นอนสิ”

หลิวจื่อหยุนสบถ หึ ออกมาหนึ่งที แสดงถึงความไม่พอใจของตัวเอง

หลี่เฉียงตงยิ้มปลอบๆ ไม่ได้พูดอะไร

ตอนที่โจวฉวี่เอ๋อพูดว่าตัวเองจะไปเข้าห้องน้ำ จึงรีบหยิบมือถือขึ้นมา โทรออกไปหาไป๋ยี่เฟย

“ฮาโหล ไป๋ยี่เฟย ตอนที่กลับมาตอนค่ำ อย่าลืมเอาของอร่อยๆกลับมาให้เสว่เอ๋อด้วยนะ”

ไป๋ยี่เฟยตอบรับ“ถึงคุณไม่พูดผมก็ซื้อกลับไปอยู่แล้ว”

โจวฉวี่เอ๋อสบถหึออกมาหนึ่งที“เอาล่ะ ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้วก็รีบกลับมาได้แล้ว เสว่เอ๋อเอาแต่พูดถึงแต่คุณ”

ห้องทำงานที่โหวจวี๋ หลิวเสี่ยวอิงพอเห็นไป๋ยี่เฟยวางสายลง จึงพูดขึ้นอย่างเย้ยหยัน“โอ้ ภรรยาโทรมาเหรอ?”

“อย่าพูดมั่วซั่ว ฉวี่เอ๋อต่างหากล่ะ”ไป๋ยี่เฟยวางมือถือลง เพราะรู้ว่าหลี่เสว่คิดถึงตนเอง ดังนั้นมุมปากจึงยิ้มแย้มอย่างสดใส

หลิวเสี่ยวอิงทำเสียงจุ๊ๆ“ฉันรู้สึกว่าคุณมีแรงดึงดูดผู้หญิงไม่น้อยเลย”

“คุณดูผู้หญิงรอบตัวคุณสิ ภรรยาของคุณยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไหนจะโจวฉวี่เอ๋อ หลิงหลิงอีก ฉันอีก อ้อ ใช่แล้ว ยังมีเย่อ้ายด้วยอีกคน”

หลิวเสี่ยวอิงพูดขึ้นต่อ“คุณรู้สึกว่าเย่อ้ายเป็นยังไงบ้าง? ฉันดูออก ว่าเย่อ้ายนั่นก็ชอบคุณเหมือนกันนะ”

“คุณคิดเยอะไปแล้ว”ไป๋ยี่เฟยพูดตอบกลับ“ไม่มีทาง”

เย่อ้ายมีเป้าหมายที่จะเข้ามาใกล้ชิดเขาตั้งแต่แรกแล้ว จากนั้นก็ยิ่งร่วมมือกับหลี่ฝาน ทำเอาซะหลี่เสว่เกือบจะไม่ฟื้นขึ้นมา เป้าหมายของเธอก็คือจะยุบทำลายโหวจวี๋เหมือนกัน ดังนั้นไป๋ยี่เฟยรู้สึกว่านี่มันเป็นไปไม่ได้

เพียงแต่ท่าทางของเย่อ้ายตอนที่อยู่ในงานประมูลทำให้เขารู้สึกสับสนไม่น้อยจริงๆ คิดไม่ออกอยู่สักพัก

หลิวเสี่ยวอิงสบถ หึ “คุณนี่ซื่อในเรื่องความรักจริงๆนะ กลัวว่านอกจากเสี่ยวเสว่แล้ว คุณก็รู้สึกว่าไม่มีใครชอบคุณอีกแล้วอย่างนั้นเหรอ?”

ไป๋ยี่เฟยพยักหน้าอย่างที่คิดไว้ จากนั้นก็พูดเปลี่ยนเรื่อง“ตอนค่ำคุณกับหลิงหลิงกลับไปด้วยกันแล้วกัน！”

หลิวเสี่ยวอิงร้อง โอ้ ออกมา“ตอนค่ำฉันจะไปทานข้าวด้วยกันกับคุณ！”

“ทำไม?”