บทที่ 233

บทที่ 233

“ประธานไป๋ ฉันนับถือคุณในฐานะที่เป็นประธานของโหวจวี๋ แต่คุณพูดคำดูถูก คุณคิดว่าในเขตเมืองเทียนเป่ย ก็สามารถไม่ใส่ใจคนอื่น ทำอย่างเอาแต่ใจเลยเหรอ?” สีหน้าของซุนเหว่ยเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ

“งั้นความหมายของประธานซุนคือ คิดว่าตัวเองร่วมมือกับธนาคารหลายแห่ง ว่าไม่ให้กู้เงินก็ไม่ให้กู้เงินจริงๆ และก็คิดว่าตัวเองสามารถไม่ใส่ใจคนอื่น ทำอย่างเอาแต่ใจได้ในเมืองเทียนเป่ยเหรอ?”

“โอ้ ใช่แล้ว แม้แต่ทั้งเขตเมืองเทียนเป่ยก็ต้องทำตามสิ่งที่คุณพูด?”

ซุนเหว่ยฟังสิ่งที่ไป๋ยี่เฟยเสร็จ มีความภูมิใจเล็กน้อย “ประธานไป๋เป็นคนฉลาด บริษัทของพวกคุณ แห่งไหนไม่ต้องการกองทุน แห่งไหนไม่ใช้ธนาคาร?”

“คุณไปถามพวกเขาใครกล้าที่จะขัดใจธนาคาร?”

คำพูดนี้ตรงมาก ทำให้สีหน้าของประธานบริษัทไม่ค่อยดี

แต่สิ่งที่ซุนเหว่ยพูดก็ไม่ผิด โดยเฉพาะพวกบริษัทเล็กๆ การพัฒนาบริษัท ต้องมีกองทุนถึงจะหมุนเวียนได้ ไม่มีกองทุนที่พอใช้ ก็มีแค่ไปกู้เงินที่ธนาคารไม่ใช่เหรอ?”

ไป๋ยี่เฟยมองผ่านไปที่ทุกคน “หรือว่าประธานซุนอยากจะควบคุมธุรกิจทั้งหมดของเขตเมืองเทียนเป่ยเหรอ?”

“ก็ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้นะ”ซุนเหว่ยออกเสียงฮึ

จะทำถึงจุดนั้นก็ไม่ยาก เพราะว่าพวกเขาเป็นธนาคาร

แต่เขาไม่รู้ว่า แม้ว่าทุกคนก็เข้าใจ แต่ซุนเหว่ยพูดออกมาอย่างตรงๆ จะทำให้คนไม่สบายใจ และความไม่สบายใจนี้จะขยายหลายเท่า

ในขนาดนี้ ประธานของเยว่หยากรุ๊ปเซียวเถิงก็ลุกขึ้น “ประธานซุนก็ไม่ใส่ใจกับธุรกิจของเขตเมืองเทียนเป่ยแล้วเกิน”

“ใช่สิ แม้ว่าพวกเราเปรียบเทียบกับโหวจวี๋ไม่ได้ แต่ก็เป็นธุรกิจส่วนตัวไหม ทำไมต้องทำด้วยสีหน้าของประธานซุน?”ประธานของอสังหาริมทรัพย์ไป่เจียตู้ไป่จุนก็ลุกขึ้นด้วย

“คำพูดของประธานซุนไม่ใส่ใจกับธุรกิจของเขตเมืองเทียนเป่ยเลย ดูถูกพวกเราเกินไปไหม?”

“……”

ประธานของพวกแห่งนั้นที่ถูกหลิ่วอู๋ฉงควบคุม และได้รับการช่วยจากไป๋ยี่เฟยก็ลุกขึ้นมาพูดด้วยกัน

กรุ๊ปของพวกเขาเปรียบเทียบกับโหวจวี๋ไม่ได้ แต่ก็เป็นกรุ๊ปที่นอกจากโหวจวี๋แล้ว กรุ๊ปที่มีอำนาจที่ใหญ่ที่สุดแล้ว

มีประธานธนาคารบางคนได้ยินเช่นนี้ สีหน้าไม่ค่อยดี นี่คือขัดใจกับธุรกิจทั้งหมดของเขตเมืองเทียนเป่ยนะเนี่ย!

แต่ซุนเหว่ยไม่ใส่ใจ ยังคิดว่าไม่มีอะไร “ฉันก็อยากใส่ใจพวกคุณ แต่พวกคุณดูตัวเองหน่อยสิ แม้ว่าธุรกิจจะทำดีแค่ไหน เมื่อที่ขาดเงินก็ต้องมาขอการช่วยจากธนาคาร?”

“ถ้าพูดแบบนี้ไม่น่าฟัง ธนาคารก็คือพ่อของพวกคุณ คนที่ให้เงินกับพวกคุณ!”

ทุกคนได้ยินเช่นนี้ สีหน้าก็ไม่ดีกว่าเดิม เชื่อว่าไม่มีใครจะรู้สึกดีใจกับถูกคนอื่นพูดว่าเป็นพ่อของตัวเอง

ไป๋ยี่เฟยอดไม่ได้ที่จะขำ ซุนเหว่ยนี่คือตัวพองแล้วนะเนี่ย

ผู้คนรอบข้างเริ่มพูดคุยด้วยเสียงเบาๆ

“ประธานซุน พูดจาแย่จริงๆ!”

“ใช่สิ คุณประธานไป๋ยังอยู่ที่เลย ยังกล้าพูดอย่างนั้น!”

“คิดว่ามันเยี่ยมมากที่ได้เป็นธนาคารเหรอ!”

“……”

ในเวลานี้ เซียวเถิงพูดอย่างเสียงดัง “คำพูดของประธานซุนทำให้เรารู้สึกผิดหวังจริงๆ หากเป็นเช่นนั้น เยว่หยากรุ๊ปของเราก็จะยุติความร่วมมือกับประธานซุนและเอากองทุนทั้งหมดออกไป”

การเอาออกกองทุนของโหวจวี๋ก็ไม่ใช่จำนวนที่น้อยแล้ว เพิ่มเยว่หยากรุ๊ปอีกก็ยิ่งไม่ไหว

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยโครงการจัดการทางการเงินจำนวนมากของธนาคาร การเอากองทุนออก ถือเป็นเรื่องที่สูญเสียมากสำหรับพวกเขา

ซุนเหว่ยมองไปที่เซียวเถิง“ประธานเซียว คุณต้องคิดให้ดี ถอนกองทุนจะมีการเสียหายนะ”