บทที่ 234

บทที่ 234

ทุกคนมองไปตามเสียง เป็นประธานบริษัทหมิงเซิ่ง

ซุนเหว่ยขำอย่างไม่ใส่ใจ

และผู้คนที่กระเหี้ยนกระหือรือก็เพราะเสียงขำนี้ ยืนขึ้นทีละคน

“พวกเราอยู่ฝ่ายโหวจวี๋ด้วย”

“บริษัทของเราด้วย ...”

“พวกเราก็......”

“……”

ทันใดนั้น บริษัทเกือบ 90%ที่อยู่ในห้องโถง ก็ลุกขึ้นแสดงว่าพวกเขาจะยืนอยู่อยู่ฝ่ายโหวจวี๋

ในความเป็นจริงนี่เป็นปฏิกิริยาที่ล็อกเข้ากันด้วยกัน

ในตอนแรก คำพูดของซุนเหว่ยก็ทำให้พวกเขาโกรธแล้ว แต่ไม่มีใครกล้าที่จะออกมาเป็นคนแรก

แต่ในเมื่อที่มีคนแรก ก็จะมีคนที่สอง คนที่สาม ...

สีหน้าที่เยาะเย้ยของซุนเหว่ยแข็งอยู่บนใบหน้าของเขา

ประธานธนาคารหลายคนก็ตกตะลึงแล้ว

ทำไมพวกเขาถึงยืนขึ้นหมดเพื่อสนับสนุนโหวจวี๋?

ถ้ามีเพียงแค่โหวจวี๋และบริษัทเพียงไม่กี่แห่งเท่านั้น พวกเขายังพอไหวอยู่ แต่ด้วยบริษัท จำนวนมากขนาดนี้ ซึ่งคิดเป็น 70%ถึง 80% ของเมืองเทียนเป่ย ธนาคารของพวกเขาไม่สามารถไหวได้!

“พวกคุณเป็นบ้าเหรอ หลอกวุ่นวายตามเขาทำไม รู้ผลที่ตามมาของการทำแบบนี้ไหม”

ซุนเหว่ยก็ตื่นตกใจเช่นกันแล้ว หากบริษัทเหล่านี้เอาเงินทุนออกไปแล้ว พวกเขาก็ไม่จำเป็นที่เปิดธนาคารแล้ว

“พวกคุณไม่ใช่โหวจวี๋ มีเงินทุนที่เพียงพอที่จะอยู่ได้!”

“พวกคุณที่เป็นบริษัทเล็กๆ ไม่มีธนาคาร อยากพัฒนาอีกไหม?”

“เพื่อกระทำแบบไม่คำนึงถึงผลกระทบ เสียทั้งบริษัท มันคุ้มเหรอ?”

ซุนเหว่ยกังวลมาก หากไม่การควบคุมผู้คนเหล่านี้ ผลที่ตามมาอาจจะร้ายแรงกว่าที่คิด

หลังจากพูดเสร็จ ทุกคนก็คิด

ใช่ หากไม่มีการสนับสนุนจากธนาคาร พวกเขาจะพัฒนาได้อย่างไร?

บางคนก็ลังเลแล้ว และเสียใจภายหลัง

ไป๋ยี่เฟยมองไปที่ผู้คน และยิ้มเล็กน้อย คำพูดของซุนเหว่ยนั้นก็ถูกต้อง แต่เขาไม่สนใจ

“ประธานซุน คุณเป็นใหญ่ในธนาคารเมืองเทียนเป่ย แต่ธนาคารของเมืองเป่ยไห่ คุณไม่ได้เป็นใหญ่ หรือว่าพวกเราร่วมมือได้แค่ธนาคารของเขตเมืองเทียนเป่าอย่างเดียวเหรอ?”

ซุนเหว่ยมองไปที่ไป๋ยี่เฟย“ประธานไป๋ คุณก็พูดถูก แต่คุณเลือกเราก็เพราะอัตราดอกเบี้ยของเราต่ำกว่าของธนาคารของรัฐบาลไม่ใช่เหรอ?”

“ตอนนี้คุณไปที่ธนาคารในเมืองเป่ยไห่ ดอกเบี้ยจะไม่ต่ำขนาดนี้เลยนะ!”

คำพูดของซุนเหว่ยนั้นก็ถูกต้องจริง พวกเขาเป็นธนาคารเอกชนทั้งหมด ดอกเบี้ยและอัตราสิทธิพิเศษนั้นก็ใหญ่กว่าธนาคารของรัฐบาล สำหรับกับบริษัท มันช่วยประหยัดต้นทุนอย่างมาก

ในสถานการณ์แบบนี้จะเลือกฝ่ายไหน ไม่พูดก็สามารถเข้าใจ เพราะคนธุรกิจก็ดูผลประโยชน์หนักกว่า

บางคนเม้มปาก ตัวยังคงสั่นเล็กน้อยด้วยความเสียใจภายหลัง

ไป๋ยี่เฟยพูดอย่างเฉยเมยว่า “ใช่ ตประธานซุนคุณพูดถูก แต่ฉันจะไม่เอาศักดิ์ศรีของฉันมาใส่คุณเหยียบเพราะผลกำไรเพียงเล็กน้อยนี้ และจะไม่เอาผู้หญิงของตัวเองให้แกเอาไปเล่น!”

หลังจากพูดเสร็จ บางคนที่เสียใจภายหลังก็เริ่มหวั่นไหวอีกครั้ง

ร่วมงานกับซุนเหว่ย ก็หมายความว่ามันต้องทำงานตามสีหน้าของซุนเหว่ย ซุนเหว่ยอยากได้อะไรก็ต้องให้ แม้แต่ผู้หญิงที่รักของพวกเขาเองก็ต้องให้!

สีหน้าซุนเหว่ยมืดลง ไอ้ไป๋ยี่เฟยก็เซ้าซี้จริงๆ