บทที่ 244

บทที่ 244

ทว่าไป๋ยี่เฟยเพิ่งจะพยักหน้า กลับเป็นลมสลบไป

......

อีกด้านหนึ่ง หลี่ฝานที่ถูกซ้อมจนสลบไป ใบหน้าบวมจนผิดรูป

ท้องก็ถูกไป๋ยี่เฟยถีบไม่รู้กี่ครั้ง แต่ก็ไม่ได้อันตรายถึงชีวิต

ยามที่หลี่ฝานฟื้นขึ้นมาก็เป็นเช้าของวันรุ่งขึ้นแล้ว เมื่อเห็นว่าตนเองอยู่ในโรงพยาบาล และใบหน้าของตนเองก็เจ็บปวดอย่างมาก พลันนึกออกทันทีว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น

เวลานี้ ฉินหัวก็เคาะประตูเดินเข้ามา

พอหลี่ฝานเห็นเป็นตำรวจ ดวงตาก็สว่างวาบ “คุณตำรวจ ดีเหลือเกินที่คุณมา! เมื่อวานผมถูกเจ้าสุนัขไป๋ยี่เฟยเล่นงาน คุณก็เห็นอยู่ รีบไปจับตัวเขาเร็วเข้า!”

ฉินหัวได้ยินเขาด่าไป๋ยี่เฟย ก็ขมวดคิ้ว พูดอย่างเย็นชาว่า "เรื่องเมื่อวานมันซับซ้อนมาก ประการแรกคุณนายไป๋กับคุณหลิวถูกคนลักพาตัว จากนั้นหลี่เฉียงตงก็ถูกคนทุบตี แต่จากการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย จุดประสงค์ ก็คือการลักพาตัวพวกเขา”

หลี่ฝานผงะ "แล้วเอามาบอกผมทำไม? "

"เพราะผมสงสัยว่าคุณเป็นคนบงการอยู่เบื้องหลัง"

หลี่ฝานตกตะลึง "ไม่ใช่นะ คุณตำรวจ มันเกี่ยวอะไรกับผม ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย? "

ฉินหัวกล่าวเรียบๆ ว่า "นักโทษส่วนใหญ่มักบอกว่าตัวเองไม่รู้เรื่องอะไรเลย"

"คุณ! เหลวไหล! " หลี่ฝานรู้สึกร้อนรน

ฉินหัวกล่าวอีกครั้ง "ตอนนี้ผมไม่มีหลักฐาน คุณไม่จำเป็นต้องร้อนรนขนาดนี้ การร้อนรนแสดงให้เห็นว่าตัวเองไม่ปกติ ทำให้คนจะยิ่งสงสัยคุณมากขึ้น”

"คุณวางใจ พวกเราจะลงบันทึกประจำวันให้กับผู้เสียหายโดยเร็วที่สุด รอหลังจากที่เราตรวจสอบได้ความคืบหน้าเมื่อไหร่ ก็จะระบุได้ว่าใครคือตัวการที่อยู่เบื้องหลัง"

“ในช่วงเวลานี้ ผมหวังว่าคุณหลี่จะให้ความร่วมมือ”

หลี่ฝานได้ยินก็พยักหน้าอย่างตกตะลึง

เมื่อไม่มีคนอยู่ในห้องแล้ว จู่ๆ หลี่ฝานก็ได้สติขึ้นมา ดูท่าว่าเขาจะถูกคนเล่นงานเสียแล้ว!

ในห้องผู้ป่วยอีกห้องหนึ่ง ไป๋ยี่เฟยเองก็ฟื้นแล้วเช่นกัน

หลงหลิงหลิง หลิวเสี่ยวอิง โจวฉวี่เอ๋อ ฉินหัวที่รุดมากันแต่เช้ายืนอยู่ในห้อง แล้วก็ยังมีไป๋หู่ที่ไปสืบเรื่องราวมาอีกคน