บทที่ 298

บททื่ 298

“ตูม!”

หลัวขวางถูกโยนออกไปเจ็ดหรือแปดเมตร

ไป๋หู่ก็อุทานทันที

ความเร็วและความแข็งแกร่งของฉินหัว ในขณะนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ตำรวจควรมี!

เห็นได้ชัดว่าความสามารถของฉินหัวเป็นคนเก่ง แต่เขาไม่เคยแสดงความสามารถของเขาเลย เพราะอะไร?

ไป๋ยี่เฟยก็อาจจะไม่รู้ด้วย?

หลัวขวางแทบจะกระอักเลือดออกมา พักที่พื้นนาน เขาถึงลุกขึ้นจากบนพื้น

คนที่สวยที่สุดนิ่งอึ้งตั้งนานแล้ว

แค่แป๊บเดียวหลัวขวางก็ถูกอีกฝ่ายโยนออกไป ฉากนี้น่าตกใจจริงๆ

จนหลัวขวางลุกขึ้นและตะโกนว่า “ไปแล้ว”ถึงคืนสติ

พวกเขาคิดว่าตำรวจที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาเป็นตำรวจที่ไม่มีความสามารถ แต่จริงๆแล้วคือคนเก่งที่ซ่อนอยู่

ถ้าพวกเขาไม่ไปก็ต้องตาย

หลัวขวางและคนที่สวยที่สุดก็ตอบโต้อย่างรวดเร็วเพื่ออยากหลบหนี แต่ฉินหัวไม่ให้โอกาสนี้

ความเร็วของฉินหัวนั้นเร็วกว่า จนแม้แต่ไป๋หู่ก็มองไม่ชัดว่าเขาไปถึงข้างหลัวขวางและคนที่สวยที่สุดได้อย่างไร

หลังจากนั้นฉินหัวก็จับคนละมือข้างหนึ่ง และดึงกลับอย่างแรง และทั้งสองก็ถูกดึงกลับ ไม่เพียงแค่นั้น พวกเขายังไม่สามารถดิ้นรนได้!

ตามหลักแล้ว ท่าทางนี้ง่ายมากที่จะดิ้นรน แต่พวกเขาไม่สามารถดิ้นรนได้จริงๆ พวกเขาสามารถถูกลากกลับโดยฉินหัวเท่านั้น

หลังจากที่ฉินหัวลากทั้งสองกลับมาแล้ว ก็ใส่ข้อมือทั้งสองด้วยกุญแจมืออย่างรวดเร็ว และผลักไปที่ด้านข้างของรถจี๊ป “เข้าไปสิ!”

ทุกอย่างมาเร็วเกินไป ก่อนที่ทั้งคู่จะโต้ตอบ พวกเขาก็ถูกจับและใส่กุญแจมือแล้ว

ในตอนนี้ ไป๋หู่คืนสติแล้ว ลังเลสักพักแล้วพูดว่า “ขอบคุณ”

ต้องยอมรับว่า ถ้าฉินหัวไม่ปรากฏตัวทันเวลา ไป๋หู่ก็อาจจะตายไปแล้ว นี่ก็ถือเป็นการช่วยชีวิตไป๋หู่

แต่ฉินหัวกล่าวอย่างจริงจัง “นี่คือหน้าที่ของฉันในฐานะที่เป็นตำรวจ”

ถ้าเขาไม่ได้มาคนเดียว ใส่ชุดลำลองและไม่ได้เป็นเพื่อนกับไป๋ยี่เฟย ไป๋หู่ก็อาจจะเชื่อในสิ่งที่ฉินหัวพูด

หลัวขวางและคนที่สวยที่สุดแห่งเมืองหลิงหนานถูกผลักไปที่ประตูรถ “ขึ้นไป”

ทั้งสองมองไปที่ฉินหัว จากนั้นก็มองหน้ากันอีก พวกเขาจะไม่ไปกับฉินหัวอย่างสงบ ถ้าพวกเขาไปที่สถานีตำรวจ มันจะได้ไงล่ะ

แต่น่าเสียดายที่ฉินหัวเป็นตำรวจมานานแล้ว เมื่อเขาต่อนักโทษ เขาเก่งในการสังเกตรูปลักษณ์ของพวกเขามากที่สุด ดังนั้นฉินหัวจึงไม่พลาดที่ทั้งสองพบกันในเมื่อกี้

ดังนั้นก่อนที่หลัวขวางจะขยับ ฉินหัวก็เริ่มก่อน

ฉินหัวทำอย่างรวดเร็ว โดยไม่รู้ว่าจี้จุดอะไรบนร่างของหลัวขวาง เขาก็ล้มลงกับพื้นทันที โดยยังไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้

คนที่สวยที่สุดกรีดร้อง“ที่รัก ... ”

จากนั้น มือของฉินหัวก็จี้จุดบนร่างของคนที่สวยที่สุดด้วย และเธอก็ตกลงไปที่พื้นเหมือนกัน

ไป๋หู่รู้สึกซับซ้อนเล็กน้อย

ตัวเขาถูกพวกเขาสองคนร่วมมือกันทุบตี แต่ฉินหัวจัดการสองคนนี้ได้ในไม่กี่จังหวะ ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้เขารู้สึกใจตันมาก

หลังจากที่ฉินหัวเอาทั้งสองคนขึ้นรถ ก็พูดกับไป๋หู่ว่า “ขึ้นรถ”

หลังจากที่รถขับออกไป ไป๋หู่ก็ถามว่า “คุณได้เจอใครอีกไหมที่เมื่อมา?”

ฉินหัวตอบ “ได้พบกับคนตายสองคน ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง”

หลังจากนั้นเขาก็พูดเพิ่มเติมว่า “ไม่ใช่เขา”

ไป๋หู่เข้าใจ คนที่ตายคือราชาแห่งดาบและหงซิน แต่สวีลั่งหายตัวไป นี่เพราะอะไร?

......

จู่ๆแสงจันทร์ที่ไม่ค่อยสว่างถูกเมฆบดบัง ทันใดนั้นท้องฟ้าก็มืดลง