บทที่ 345

บทที่ 345

สถานสงเคราะห์ทั้งสามหน่วยงานนี้ ทั้งหมดก็คือหน่วยงานเพื่อความสุขของประชาชน ทั้งหมดล้วนไม่ใช่สร้างมาใช้ในเชิงพาณิชย์ ประเทศชาติดีใจแทบจะไม่ทัน ทำไมถึงจะไม่อนุญาต?

หลี่ฝานตะลึงไป

สีหน้าทุกคนต่างกันออกไป ไป๋ยี่เฟยลงมือครั้งนี้ทำให้คนที่พยายามพุ่งเป้าไปที่โหวจวี๋เสียศูนย์ขนาดใหญ่ หวาดผวากันไปชั่วขณะ ไม่มีของพวกนี้แล้ว พวกเขายังสามารถที่จะทำลายโหวจวี๋จนย่อยยับได้อีกไหม?

สวีจื้อก็ไม่ได้แสดงออกที่มากมายนัก แต่ทว่าสีหน้านั้นไม่ดีเป็นอย่างมาก ไป๋ยี่เฟยนั้นไม่สามารถดูถูกได้จริง ๆ แต่เขาไม่ลืม นี่เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น

“ดี ตามที่คุณพูดมานั้น พวกนี้ล้วนไม่เป็นปกติ เช่นนั้นอย่างอื่นล่ะ ยังมีรายงานจำนวนมากเรื่องที่โหวจวี๋ทำ บัญชีเท็จเลี่ยงภาษีและฟอกเงิน! นี่คุณจะอธิบายว่าอย่างไร?” สวีจื้อพูดอย่างเนือง ๆ

ไป๋ยี่เฟยตอบอย่างไม่ใส่ใจ: “คิดที่จะมุ่งเป้ามาที่โหวจวี๋ จะพูดอะไรก็ได้ทั้งนั้น ขอเพียงใช้กลอุบายในตอนหลังก็สามารถทำหลักฐานปลอมออกมาได้ นี่มีอะไรให้อธิบาย?”

พูดจบ พวกที่หวาดผวาก็มีความเชื่อมั่นกลับมา

“ฮ่าฮ่า......ไป๋ยี่เฟย อธิบายไม่ได้ ก็ยืนยันได้ว่าโหวจวี๋ทำเรื่องที่ฝ่าฝืนกฎหมายพวกนี้จริง ๆ คุณไม่ต้องพูดมากแล้ว รอการลงโทษทางกฎหมายแล้วกัน!”

“นั่นซิ โหวจวี๋ยังฟอกเงิน!”

“ใช่ บัญชีเท็จ!”

“เลี่ยงภาษี!”

ทุก ๆ คนต่างก็ส่งเสียง อย่างฮึกเหิม ราวกับว่าพูดเช่นนี้แล้ว โหว่จวี๋จะทำเรื่องราวแบบนั้นจริง ๆ แต่จริง ๆ แล้วจะทำหรือไม่ ในใจพวกเขานั้นล้วนแต่ไม่ชัดเจน เดิมทุกคนล้วนอยู่ในแวดวงธุรกิจ ใครจะฟลุ๊คไม่ใช้อุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ ถึงได้ร้องตะโกนอย่างอวดดีขนาดนี้

แต่ไป๋ยี่เฟยกลับยังคงส่งเสียงอ้ออย่างเย็นชา “พวกคุณพูดอย่างนี้ มีหลักฐานที่เชื่อถือได้แล้ว? รบกวนพวกคุณช่วยนำหลักฐานออกมาแสดงได้หรือไม่? เพื่อที่ผมจะได้ยอมรับทั้งกายใจ”

พูดจบ ทุกคนก็เงียบเสียง พวกเขาก็แค่พูดออกมา แน่นอนว่าหลักฐานนั้นก็ต้องหลังจากพูดจบแล้วถึงจะไปแอบทำ ตอนนี้เอาออกมาไม่ได้

หลี่ฝานกลับไม่ยอม ส่งเสียงเอะอะ: “หลักฐานมีถมเถ ทั้งหมดนั้นต้องเป็นไปตามขั้นตอน หลักฐานพวกนี้แน่นอนว่าจะมีคนของสมาคมมาตรวจสอบ รอตรวจเจอแล้ว คุณก็หนีไม่ไหนไม่รอดแล้ว!”

“อ้อ งั้นความหมายของคุณคือ ยังไม่มีหลักฐานที่เชื่อถือได้?”ถามอย่างเย็นชา

ไป๋ยี่เฟยตบหลี่ฝานหน้าหงายอีกรอบ วิดีโอสองอันเมื่อกี้นี้ที่จริงเขาก็สามารถนำมาเป็นหลักฐานได้ แต่ซูต้าหลิวคนแรกนั่น ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับโหวจวี๋กรุ๊ป คนที่สองนั้นเขาก็บอกว่ารัฐบาลอนุญาตแล้ว ก็ไม่มีประโยชน์!

สวีจื้อก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่ก็ยังคงพูด: “รายงานโหวจวี๋แต่ละอันนั้นพวกเราจะบันทึกเอาไว้ กลับไปแล้วจะจัดการออกมา จากนั้นก็จะค่อย ๆ ตรวจสอบ”

ไป๋ยี่เฟยส่งเสียงเหอะ “ที่จริงก็ไม่เป็นไร พวกคุณไม่มีหลักฐาน แต่ผมมี”

“อะไรนะ?”

ทุกคนไม่รู้ว่าด้วยเหตุอันใด ตัวเองถึงได้หยิบหลักฐานที่ของตัวเองออกมา นี่ไม่ถูกมั้ง?