ตอนที่ 347
บทที่ 347
October 22, 2026
บทที่ 347
“อะไร?”
หลี่ฝานจ้องมองตาโตไม่สามารถเชื่อถือได้
คนที่มีความหวังกลับผิดหวังอีกครั้ง
คนที่คอยเฝ้าดูต่างก็กุมที่อกของตัวเอง แม่มึง นี่มันยิ่งกลับไปกลับมา เป็นบททดสอบความสามารถในการรองรับของหัวใจจริง ๆ และเรื่องพวกนี้ในวันนี้ก็เป็นละครฉากใหญ่จริง ๆ
เวลานี้ ไป๋ยี่เฟยก็เอ่ยปากบอก: “ที่จริงแล้ว ผมเป็นคนแจ้งตำรวจเอง”
“อ๋า?”
ทุกคนงงงวย ไม่ใช่หลี่ฝานเป็นคนเรียกมาหรือ?
ไป๋ยี่เฟยอธิบายว่า: “ผมไม่ทราบว่าเขาไปเอาความมั่นใจในตัวเองนั้นมาจากไหน แต่ทว่าผมเชื่อมั่นในตัวเองอย่างมาก อย่างไรก็ตามในมือนั้นก็มีหลักฐานอยู่ตั้งมากมาย อีกอย่างคือผมได้มอบให้ฉินหัวเรียบร้อยแล้ว เชื่อว่าหัวหน้าฉินจะต้องจัดการเป็นอย่างดี”
ฉินหัว ตอบรับว่า: “ไม่ผิด ผมได้รับแจ้งว่า มียี่สิบสามสิบธุรกิจต้องสงสัยว่ามีส่วนในการทำบัญชีเท็จ เลี่ยงภาษี......แถมยังมีหลักฐานที่แน่นอน ดังนั้น รู้ตัวเองหน่อย ลุกขึ้นมาเอง”
ผู้จัดการใหญ่ยี่สิบแปดธุรกิจหวาดกลัวเป็นนกกระทา ไม่ใครสักคนที่จะกล้าส่งเสียงออกมา และก็ไม่มีใครกล้าที่จะยืนขึ้นเป็นคนแรก
ฉินหัวเห็นไม่มีคนขยับตัว ก็หยิบใบรายชื่อออกมา อ่านทีละคน
เรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ หน้าตาทั้งหมดล้วนไม่เหลือแล้ว
หลี่ฝานมองคนพวกนั้นที่ถูกตำรวจใส่กุญแจมือ หวาดกลัวเป็นอย่างมาก รีบไถลไปที่ข้างหน้าไป๋ยี่เฟย “ไป๋ยี่เฟย ฉันเป็นพี่ชายแกไง เห็นแก่ที่พวกเราเป็นญาติกัน ปล่อยฉันไปเถอะ?”
ไป๋ยี่เฟยได้ยินก็ก้มหัว มองเขาด้วยสายตาอันเย็นชา “ญาติ?”
“คุณได้นับว่าผมเป็นญาติไหม?”
“น้องสาวของผมประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ในตอนที่ต้องการเงิน ได้นับว่าผมเป็นญาติคุณไหม?”
“ในตอนที่เสว่เอ๋อได้โครงการมา ได้นับว่าเธอเป็นญาติคุณไหม?”
“ตอนที่เสว่เอ๋อป่วย ได้นับว่าเธอเป็นญาติคุณไหม?”
“ร่วมมือกับคนนอก มุ่งเป้ามาที่โหวจวี๋ แม่มึงได้นับว่าผมเป็นญาติคุณไหม?”
เสียงตำหนิติดต่อกัน ทำให้หลี่ฝานแทบจะแทรกเข้าไปไม่ได้
“ตอนนี้อยากจะนับญาติกับผมแล้ว? คุณไม่อายหรอ?”
หลี่ฝานตอบอย่างอึดอัดใจ: “นั่นอะไร ก่อนหน้านั้นล้วนเป็นสถานการณ์บีบบังคับ ฉันก็ไม่ได้สมัครใจ แกก็......”
“ไม่ต้องพูดแล้ว”ไป๋ยี่เฟยว่าเสียงเย็น “โอกาสใช่ว่าผมไม่เคยให้คุณ แต่คุณเคยสนใจไหม? คุณทำเป็นแต่ไม่ไว้หน้าใครสักครั้ง”
“หัวหน้าฉินนำตัวไปเถอะ!”
พูดจบ ฉินหัวก็ใส่กุญแจมือหลี่ฝานด้วยตัวเอง
คนยี่สิบกว่าคนถูกนำตัวไปอย่างรวดเร็ว นั่งรถตำรวจเจ็ดคัน
ไป๋ยี่เฟยเดินไปที่แท่นอีกครั้ง บอกกับสวีจื้อว่า: “ผมเป็นตัวแทนของโหวจวี๋ จะรอผลของสหพันธ์ธุรกิจด้วยความจริงใจ”
“อีกอย่าง พรุ่งนี้ ที่โรงแรมเมืองเทียนเป่ย ฉลองครบรอบสิบปีโหวจวี๋กรุ๊ป ก็ขอเรียนเชิญที่ตรงนี้เลยเชิญทุกท่านเข้าร่วม ส่วนที่ว่าทุกท่านจะจะมาหรือไม่นั้น ก็ต้องแล้วแต่ทุกท่านแล้ว”
พูดจบ ไป๋ยี่เฟย ก็พาคนของตัวเองเดินจากไป
ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา
“ฉลองครบรอบ? ถ้าฉันจำไม่ผิด ฉลองครบรอบของโหวจวี๋เหมือนว่าจะไม่ใช่พรุ่งนี้นิ?”