บทที่ 350

บทที่ 350

วัยรุ่นรู้สึกว่ายังไงก็ไม่ได้ อย่างไรก็เป็นความผิดเขา ดังนั้นต้องการชดใช้ค่าเสียหาย ไป๋ยี่เฟยจนใจ ทำได้เพียงเปลี่ยนหัวข้อสนทนาบอก: “แม่ยายฉันใช่ว่าพูดอยู่ที่นี่นานมาก?”

“เอ่อ......ก็ไม่ได้นานมาก.....”วัยรุ่นเกาหัว หัวเราะ

ไป๋ยี่เฟยกระตุกมุมปากเล็กน้อย ครึ่งชั่วโมงกว่า ยังไม่นับว่านาน เขาเลื่อมใสจากใจจริง “เอาเถอะ คุณยืนถูกแม่ยายผมต่อว่านานขนาดนี้ ค่าชดใช้ของคุณก็ถือว่าเป็นค่าที่จิตใจถูกทำร้าย ชดเชยคืนทั้งคู่”

สามารถนับเช่นนี้ได้?

เห็นวัยรุ่นไม่มีท่าทีตอบโต้ ไป๋ยี่เฟยก็ตบไปที่บ่าไหล่ของเขา จะหมุนตัวเดินจากไป ทันใดนั้นวัยรุ่นกลับดึงไป๋ยี่เฟยเอาไว้ “คือว่า ไม่งั้นฉันให้วิธีการติดต่อไว้กับคุณ เราสองคนก็นับว่าเป็นเพื่อนกัน เป็นยังไง?”

หลังจากที่ทิ้งเบอร์โทรไว้ เรื่องนี้ก็แก้ไขแล้ว ไป๋ยี่เฟยไปที่รถของพวกเขาหลี่เฉียงตง หลิวจื่อหยุนรีบถามทันที: “จัดการเรียบร้อยเร็วขนาดนี้เชียว?”

ไป๋ยี่เฟยพยักหน้า “ใช่”

“แกให้คนชดใช้เท่าไหร่?”

ไป๋ยี่เฟยไม่ค่อยชัดเจนนักเกี่ยวกับความหมายนี้ ลังเลแวบเดียว ก็เอ่ยปากบอก: “สองหมื่น......”

เขากะดูแล้วว่าค่าซ่อมกันชนของรถที่มีราคาล้านหนึ่งก็น่าจะราคาประมาณนี้ ดังนั้นเลยบอกว่าสองหมื่น

หลิวจื่อหยุนได้ยินก็พอใจมาก “ก็โอเค นั้นก็ตามนี้”

ไป๋ยี่เฟยถอนหายใจในใจ จากนั้นก็มองไปทางหลี่เฉียงตง “ป๊า ร่างกายคุณล้วน.....”

“ล้วนดีแล้ว”หลี่เฉียงตงตอบ “ไม่ได้บาดเจ็บหนัก หายเร็ว”

หลิวจื่อหยุนแบะปาก “ยังรู้จักใส่ใจคนอื่น ไม่เสียแรงที่สอน ใช่แล้ว เสว่เอ๋อล่ะ? เสว่เอ๋อเป็นยังไงบ้าง? เธอรู้ว่าพวกเรากลับมาไหม? ทำไมไม่มารับพวกเรา?”

ไป๋ยี่เฟยยิ้มตอบ: “ผมยังไม่ได้บอกเธอ รอพวกคุณกลับไป เซอร์ไพรส์เธอ”

หลิวจื่อหยุนคิดแล้วก็รู้สึกว่าไม่เลว ก็ไม่ได้พูดมากอีก

จากนั้น ไป๋ยี่เฟยก็กลับมาที่รถของตัวเอง อย่างไรเสียรถของตัวเองก็ต้องขับกลับไปเอง ถือโอกาสเอาหลงหลิงหลิงมาด้วย

เพียงแต่เตรียมตัวที่จะขับรถ จู่ ๆก็มีรถBMWคันหนึ่งขับมาที่ข้างทางจอดรถฉุกเฉิน แถมยังรีบเหยียบเบรก หยุดอยู่ที่ด้านหน้าพวกเขา ไป๋ยี่เฟยหยุดชะงัก ขมวดคิ้วเล็กน้อย

สวีลั่งเห็นแล้วก็ถาม: “จะลงไปดูไหม?”

ไป๋ยี่เฟยครุ่นคิด ระวังตัวไว้ก่อนดีที่สุด ดังนั้นจึงพยักหน้า แถมยังลงจากรถไปกับสวีลั่ง

รถBMWคันนี้ที่จอดอยู่แต่กลับไม่มีคนลงมาจากรถ ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร แต่ไป๋ยี่เฟยกับสวีลั่งยืนอยู่ที่ด้านนอกรถ เนื่องจากเหตุจากกระจกรถ ทำให้มองไม่เห็นสถานการณ์อะไรภายในรถทั้งนั้น

ไป๋ยี่เฟยขมวดคิ้วเล็กน้อย เพิ่งคิดจะเคาะกระจกรถ กระจกก็เลื่อนลงเอง ปรากฏคนภายในออกมาให้เห็น เป็นชายวัยกลางคนคนหนึ่ง สีหน้าเจ็บปวดบิดเบี้ยว คล้ายกับว่ากำลังอดทนกับอะไรอยู่