บทที่351

บทที่351

เย่อ้ายนึกว่าคำพูดนี้จะสามารถข่มขู่ไป๋ยี่เฟยได้ แต่ไป๋ยี่เฟยก็ยังยิ้มออกมาอย่างไม่รู้สึกอะไร “ที่แห่งนี้ ไม่มีใครหายเจอหรอกครับ”

ที่นี่คือโรงพยาบาลโว่หลง โรงพยาบาลที่เพิ่งเปิดใหม่ เป็นฐานลับของเขา การที่จะเจอที่นี่แล้วพาตัวเย่อ้ายไปนั้นมันแทบเป็นไปไม่ได้เลย

จากนั้นไป๋ยี่เฟยก็เหมือนอยากพูดอะไรต่อ แต่ฉินหัวก็โทรมาซะก่อน

“ตอนเที่ยงไปกินข้าวกัน”

ไป๋ยี่เฟยแปลกใจเล็กน้อย “วันนี้มันวันทำงานไม่ใช่เหรอ? ว่าขนาดนั้นเลย?”

ฉินหัวรู้สึกเกรงใจ “คู่หมั้นของผมไปด้วย” พอพูดมาอย่างนั้น ไป๋ยี่เฟยก็เข้าใจความหมายในทันที “ได้ ที่ไหน ผมจะไปเดี๋ยวนี้”

หลังวางสาย ไป๋ยี่เฟยก็คิดว่าต้องโทรไปบอกหลี่เสว่สักหน่อย เพราะยังไงคนที่จะแต่งงานกับฉินหัวก็เป็นเพื่อนรักของหลี่เสว่

……

พอไปยี่เฟยไปรับหลี่เสว่มา เขาก็ตั้งใจสังเกตท่าทีของหลี่เสว่ สงสัยเธอคงยังไม่รู้แน่ๆ ว่าคนที่โจวฉวี่เอ๋อจะแต่งงานด้วยคือใคร คิดไปคิดมา เขาก็ตัดสินใจที่จะไม่พูดดีกว่า พอถึงเวลาเธอก็รู้เองแหละ

พอมาถึงที่ภัตตาคารระดับกลางๆ แห่งหนึ่ง ฉินหัวก็ได้เปิดห้องวีไอพีไว้โดยเฉพาะ

พอทั้งสองคนถึงไป ฉินหัวกับโจวฉวี่เอ๋อก็ลุกขึ้นมาต้อนรับทันที “ในที่สุดพวกคุณก็มา”

หลี่เสว่จ้องไปที่ฉินหัวทันที เธอรู้สึกว่าคนๆ นี้หน้าตาคุ้นมาก

ฉินหัวถูกจ้องจนทำตัวไม่ถูก เขาเชิญไป๋ยี่เฟยนั่ง

โจวฉวี่เอ๋อเองก็รู้สึกเกรงใจไม่ต่างกัน “ถ้าอย่างนั้นเราก็ไม่ต้องแนะนำตัวกันแล้วเนาะ?”

ฉินหัวกับไป๋ยี่เฟยนับถือกันเป็นพี่น้องกัน ส่วนเธอกับหลี่เสว่ก็เป็นเพื่อนสนิทกัน ความสัมพันธ์ของพวกเขา มันก็ไม่จำเป็นต้องแนะนำตัวให้มันมากความแล้ว