บทที่ 366

บทที่ 366

เวลาบ่ายสามโมงกว่า พิธีแต่งงานจึงเสร็จสิ้น

แขกเหรื่อแทบจะกลับกันไปหมดแล้ว เหลือเพียงพวกคนของตัวเอง

“วันนี้ ลำบากทุกคนแล้ว” ฉินหัวยิ้มกล่าว

ไป๋ยี่เฟยโบกมือ “ไม่ลำบากเลย แต่พวกพี่......”

“พวกเราทำไม?” ฉินหัวไม่เข้าใจ

ไป๋ยี่เฟยยักคิ้วหลิ่วตา “คืนนี้ลำบากแย่เลย!”

ฉินหัวพลันถึงบางอ้อ หน้าแดงขึ้นมาในพริบตา

ไป๋ยี่เฟยหัวเราะหึหึ “พวกพี่รีบกลับไปเถอะ! ค่ำคืนวสันต์มีค่าดั่งทองพันชั่ง!”

พูดจบ ไม่รอให้โจวฉวี่เอ๋อระเบิดอารมณ์ ไป๋ยี่เฟยก็ลากหลี่เสว่หนีไป

......

ไป๋ยี่เฟยลากหลี่เสว่วิ่งไปที่ลานจอดรถ

เมื่อขึ้นรถแล้ว ไป๋ยี่เฟยก็พาหลี่เสว่กลับไปส่งที่วิลล่า ส่วนตัวเขาเองก็ไปที่โหวจวี๋กรุ๊ป

ในห้องทำงาน ไป๋ยี่เฟยถามหลงหลิงหลิงว่า “ทางตัวเมืองมีข่าวอะไรบ้างไหม?”

“ระยะนี้ไม่มีค่ะ”

คำตอบของหลงหลิงหลิงทำให้ไป๋ยี่เฟยเกิดความกังขาขึ้นมาในใจ คนพวกนั้นคิดจะนั่งตำแหน่งประธานสหพันธ์ธุรกิจ ถ้าอย่างนั้น ผ่านมากว่าหนึ่งสัปดาห์แล้ว กลับไม่มีความเคลื่อนไหวใด สิ่งนี้ทำให้ไป๋ยี่เฟยรู้สึกไม่สบายใจนัก

เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะถอดใจ เช่นนั้นก็มีความเป็นไปได้เดียว นั่นก็คือพวกเขากำลังเตรียมการจะก่อการใหญ่บางอย่างขึ้น การใหญ่ที่กระทบจิตใจได้เลยทีเดียว

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ไป๋ยี่เฟยก็โทรหาจงเหลียน เพื่อยืนยันว่าตอนนี้เธออยู่ที่วิลล่าหลันโปกั่งคอยปกป้องหลี่เสว่ เขาถึงค่อยวางใจลงได้ จากนั้นก็กำชับเธอว่า ห้ามให้หลี่เสว่ออกห่างจากสายตาเธอเด็ดขาด

หลังวางสาย ไป๋ยี่เฟยก็มองดูเวลา ใกล้จะถึงเวลาเลิกงานแล้ว จึงลุกขึ้นเดินออกไป

ไป๋หู่กับสวีลั่งตามมาที่โหวจวี๋พร้อมกับเขาด้วย เวลานี้จึงกลับไปพร้อมกัน

ระหว่างทาง ไป๋ยี่เฟยรับสายโทรศัพท์สายหนึ่ง

เป็นจางหัวปินโทรมา และเสียงในโทรศัพท์ก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงของไป๋หู่กับสวีลั่ง

“มีคนสะกดรอยตามที่ด้านหลัง”

ไป๋ยี่เฟยตระหนกวาบ มองไปที่กระจกมองหลังทันที เห็นว่ามีรถเก๋งสีดำสองสามคันขับตามพวกเขาอย่างไม่เร็วไม่ช้าอยู่จริงๆ จึงถามว่า “รู้ไหมว่าเป็นใคร?”