บทที่ 396

บทที่ 396

ขณะเดียวกัน ในห้องผู้ป่วยวีไอพีของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในเมืองหลวง คนที่วางสายก็ขมวดคิ้ว

"คิดไม่ถึงเลยว่า จะโดนไป๋ยี่เฟยวางสายใส่"

เหลียงเหว่ยชาวที่กำลังรินน้ำอยู่ข้างเตียงผู้ป่วยก็อึ้งไปสักครู่ “เป็นอะไร? ตอนนี้ไป๋ยี่เฟยไม่ได้อยู่ที่สถานีตำรวจงั้นเหรอ”

ใช่ และคนที่อยู่บนเตียงในตอนนี้คือ เหลียงหมิงเยว่ คนที่ไป๋ยี่เฟยเคยช่วยไว้ก่อนหน้านี้ ที่ตอนนี้เหลียงเหว่ยชาวกำลังดูแลอยู่นั่นเอง

เหลียงหมิงเยว่ยิ้มอย่างขมขื่น "ไป๋ยี่เฟยขอให้เสี่ยวยู่บอกผมว่า เขารู้จักฐานะของเสี่ยวยู่"

ท่าทีในการรินน้ำของเหลียงเหว่ยชาวก็หยุดลง "ไป๋ยี่เฟยไม่ได้ข่มขู่คุณอยู่งั้นเหรอ? ถ้างั้นเขาก็จะเกี่ยวข้องในการสังหารหวังไห่ และการตายของหวังไห่ก็จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องที่นายสั่งฆ่าไป๋ยี่เฟย ถ้าเช่นนั้นการที่ฉุงโยวเวยฆ่าไป๋ยี่เฟย ก็เป็นเรื่องที่ทําให้ตํารวจได้รับบาดเจ็บสาหัสและเรื่องนี้มันก็ไม่อาจปิดบังได้ และเมื่อถึงเวลานั้นทุกอย่างก็จะเกี่ยวข้องกันเองอย่างสิ้นเชิง”

เหลียงหมิงเยว่ยิ้มอย่างขมขื่นและพยักหน้า “ที่สำคัญ เขาเป็นคนขอให้เสี่ยวยู่ฝากคำพูดมาให้ผม”

เหลียงเหว่ยชาวตกใจ “เขาตรวจสอบคุณแล้วเหรอ!”

เหลียงหมิงเยว่พยักหน้า "ถ้าเกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้ ผมก็ไม่มีอะไรที่ต้องกังวล แต่ประเด็นคือเขารู้ว่าจุดอ่อนของผมคือเสี่ยวยู่ดังนั้นเขาจึงฝากคำพูดกับเสี่ยวยู่ ”

ในตอนแรกนั้นเหลียงยู่ทะเลาะกับเหลียงหมิงเยว่เพราะเรื่องการตายของแม่เขา แต่เหลียงหมิงเยว่ก็ปรับความเข้าใจ และเกลี้ยกล่อมเหลียงยู่ได้ในที่สุด ซึ่งโดยปกติแล้วเขามักจะใส่ใจเหลียงยู่อยู่เสมอ

เหลียงยู่ไม่รู้อะไรเลย และเหลียงหมิงเยว่ก็ไม่อยากให้เหลียงยู่รู้อะไรไปมากกว่านั้น

ถ้าไป๋ยี่เฟยมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย เหลียงยู่จะต้องรู้อย่างแน่นอนว่าเรื่องนี้ก็มีความเกี่ยวข้องกับตัวเขา และหากเมื่อถึงตอนนั้นเขาอาจจะเข้าใจผิดอีกครั้ง หรือกระทั่งเกลียดเหลียงหมิงเยว่เลยก็เป็นได้

ไป๋ยี่เฟยได้ทำการตรวจสอบและศึกษาอย่างชัดเจนก่อนแล้ว ดังนั้นเขาถึงได้แม่นยําขนาดนี้

เหลียงเหว่ยชาวอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา "ไป๋ยี่เฟยคนนี้ประมาทไม่ได้เลยจริงๆ"

"แต่ที่เขาทำแบบนี้เพื่ออะไรกันล่ะ?" เหลียงเหว่ยชาวสงสัย "แต่แม้ว่าเราอยากจะช่วยเขามากเท่าไหร่ และไม่ว่าจะมีทั้งหลักฐานส่วนตัวหรือหลักฐานทางกายภาพ เราก็ไม่มีทางที่จะลงมือได้ เพราะไม่ว่ายังไงเขาก็จะต้องตายอยู่ดี"

“แม้ว่าสิ่งเหล่านั้นจะเกี่ยวข้องกัน แต่มากที่สุดก็ทําได้แค่ให้ทั้งสองพ่ายแพ้และได้รับบาดเจ็บเท่านั้น งั้นก็แสดงว่า เขากำลังพยายามแก้แค้นคุณอยู่สิ?”

เหลียงหมิงเยว่ส่ายหน้า "มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก! ไป๋ยี่เฟยถึงขั้นกล้าฝากคำพูดกับเหลียงยู่ งั้นก็แสดงว่าเขามีแผนการที่จะรับมือแล้ว แต่ผมเองก็ไม่รู้ละเอียดขนาดนั้น ”

เขาเองก็คิดไม่ออกเหมือนกัน เพราะว่านี่เป็นเหมือนทางตัน แล้วจะต้องแก้ไขยังไงดีล่ะ?

"แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปล่ะ" เหลียงเหว่ยชาวยื่นน้ำให้เหลียงหมิงเยว่

เหลียงหมิงเยว่ดื่มน้ำไปคำหนึ่ง แล้วถอนหายใจเบาๆ "งั้นคงต้องรอดูการเปลี่ยนแปลงก่อน แล้วค่อยลงมือในเวลาที่เหมาะสม!"

......

ณ คฤหาสน์หลันโปกั่ง

หลังจากที่หลี่เสว่รู้ว่าไป๋ยี่เฟยถูกจับในข้อหาฆาตกรรม หล่อนก็รู้สึกสับสนและทำอะไรไม่ถูกเลย ไม่สิ ควรพูดว่า โลกของหล่อนนั้น พังทลายหมดแล้ว

ไป๋ยี่เฟยต้องการล้างแค้นให้ฉินหัว และหล่อนก็ไม่สามารถหยุด หรือห้ามปรามเขาได้เลย ดังนั้นหล่อนจึงไม่ได้ห้ามและหยุดเขา แต่ ณ ตอนนี้หล่อนรู้สึกเสียใจมาก และคิดว่าหล่อนควรจะหยุดเรื่องนี้แต่แรกแล้ว

แต่ ตอนนี้ถึงแม้จะเสียใจไปมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรอีกแล้ว? เพราะไป๋ยี่เฟยถูกจับตัวไปแล้ว และอีกไม่นานเขาก็จะถูกตัดสินประหารชีวิต !

หลี่เสว่นั่งอยู่ในห้องของหล่อนตลอดทั้งบ่าย จนตกดึก หลี่เสว่ก็กลับมามีสติอีกครั้ง "ไม่สิ ฉันจะต้องหาทางช่วยเขาให้ได้! ”

หลี่เสว่จึงตัดสินใจไปพบหลี่เฉียงตง ที่คฤหาสน์ใกล้ๆ

"เสว่เอ๋อ ลูกมาแล้วเหรอ" หลี่เฉียงตงไม่แปลกใจกับการมาของหลี่เสว่เลย ทั้งยังรินชาร้อนๆให้หลีเสว่แก้วหนึ่งด้วย

หลี่เสว่พูดอย่างกังวนว่า “พ่อคะ มีวิธีไหนที่จะสามารถช่วยไป๋ยี่เฟยได้บ้างคะ?”

หลี่เฉียงตงถอนหายใจและพูดเบาๆว่า "ไม่มีทางไหนเลยลูก"

ใชค่ะ เพราะช่องว่างระหว่างฐานะ ซึ่งเดิมทีก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าไปยุ่งได้อยู่แล้วค่ะพ่อ

แววตาของหลี่เสว่หม่นหมองลงทันที "แล้วเราจะทํายังไงกันดีคะ? เขาจะต้องตายแน่..."

หลี่เฉียงตงตบบ่าหลี่เสว่ด้วยความปลอบโยน " เสว่เอ๋อ ลูกต้องเชื่อในตัวไป๋ยี่เฟยนะ และอย่าไปกังวลมากเลย เพราะพ่อรู้ว่าเขาทํางานอย่างมีขอบเขตเสมอ ”

หลี่เสว่ส่ายหน้าอย่างไร้เรี่ยวแรง "เรื่องอย่างนี้จะให้หนูเชื่อได้ยังไงคะพ่อ? ตํารวจก็เห็นมันด้วยตาตัวเองแล้ว..."

"เสว่เอ๋อ บางทีเรื่องราวอาจพลิกผันก็ได้" หลี่เฉียงตงทนไม่ไหว เขาจึงต้องพูดประโยคนั้นออกไป