บทที่ 430

บทที่ 430

“เถ้าแก่ ท่านนานมาแล้วไม่ได้ติดต่อกับผม ท่านวางใจ จะเอาคนเท่าไหร่ก็ได้เท่านั้น!” ไอ้หัวล้านหลิวได้รับสายไป๋ยี่เฟยตื่นตกใจด้วยความดีใจอย่างมาก

ไป๋ยี่เฟย อืม เสียงหนึ่ง “อีกสักครู่พาคนไปยังสถานที่นี้ ผมส่งที่อยู่ให้กับคุณ”

ไอ้หัวล้านหลิวหยุดชะงัก จากนั้นขานรับเต็มปาก

หลังจากวางสาย ไอ้หัวล้านหลิวลูบหัวล้านของตนเองต่อๆกัน “อีเหี้ยยยยย ทันทีที่เถ้าแก่กลับมาก็จะเอาชุดใหญ่เลยหรือ!”

“พี่ใหญ่ อะไรใหญ่หรือ?”

ไอ้หัวล้านหลิวโบกมือ “ไป เรียกพวกพี่น้องมารวมตัวกัน พกไม้ไปด้วย พวกเราทำงานแล้ว”

......

ในโรงงานเครื่องประดับเขตนอกเมืองบางแห่ง เครื่องจักรร้อยกว่าเครื่อง “บึ้งบึ้งบึ้ง” ทำงานอยู่ ระหว่างนั้นยังมีคนมากมายเคลื่อนไปมาอยู่ในนั้น

เฝิงหย่งก้างพาอาวุโสของบริษัทที่จะร่วมงานกันหลายคนเดินชมอยู่ในโรงงานอย่างตามใจชอบ

“ประธานเฝิง โรงงานนี้ของท่านไม่เลวนะ ลักษณะใหญ่โต ปริมาตรการผลิตสูง คุณภาพยังไม่เลว ไม่เสียชื่อว่าเป็นโรงงานของประธานเฝิง” มีอาวุโสบางคนพูดอย่างประจบ

พูดจบ ก็มีคนพูดต่ออีกว่า “ก็ไม่ใช่หรือ ตอนนี้ประธานเฝิงมีต้นทุน โรงงานย่อมไม่เลวอย่างแน่นอนล่ะ!”

“ใช่สิ พูดขึ้นมาแล้วงานแต่งงานของลูกสาวประธานเฝิงเป็นเมื่อไหร่ล่ะ? ถึงเวลานั้นจะต้องเรียนเชิญพวกเราไปด้วยกันนะ!”

“คุณก็ฝันไปเถอะ? คนคือแต่งงานกับประธานกรรมการเย่ซื่อกรุ๊ป พวกเรามีสิทธิที่ไหนไปเข้าร่วมงานแต่งงานล่ะ!”

“ถ้าหากว่าประธานเฝิงพ่อตาคนนี้ช่วยพูดสักหน่อย ไม่แน่พูดว่าอาจจะไปได้จริงๆล่ะ!”

“......”

ทุกคนต่างคนต่างโต้ตอบหนึ่งประโยคไปมา พูดจนเฝิงหย่งก้างดีใจอย่างมาก แต่คือยิ้มไม่ออกเพราะว่าทันทีที่ยิ้ม ทั้งใบหน้าล้วนเจ็บปวดหมด

เช้าวันนี้เขาจึงฟื้นขึ้นมา การบวมที่อยู่บนใบหน้าถูกคนจัดการสักหน่อยแล้ว ลดบวมไปแล้ว แต่ก็ยังทั้งเจ็บทั้งร้อน วันนี้ยังเกือบถูกคนเหล่านี้หัวเราะเยาะด้วย

ก็ไม่รู้ว่าไอ้เหี้ยคนนั้นที่ตีเขาเมื่อคืนเช่นกัน ลงมืออย่างรุนแรงขนาดนั้น ถ้าหากว่าให้เขารู้แล้ว เขาจะต้องเอาคืนกลับไปอย่างแน่นอน

เหมือนดั่งอาวุโสเหล่านี้ที่พูด เฝิงเซียนเซียนลูกสาวของเขาอีกไม่นานก็จะแต่งงานกับเย่ฮวนประธานกรรมการเย่ซื่อกรุ๊ปแล้ว อยู่ทั้งเป่ยไห่ เย่ซื่อกรุ๊ปจึงจะเป็นหัวมังกร ทุกอย่างที่ล่วงเกินเขา ก็เท่ากับล่วงเกินเย่ซื่อกรุ๊ปแล้ว เจอบทเรียนที่น่าดูเลย!

เฝิงหย่งก้างฟังพอแล้ว ก็เลยพูดว่า “ไอ้หยะ นี่จะยากตรงไหนล่ะ? ทุกคนล้วนเป็นเพื่อนร่วมงาน งานแต่งงานเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่ง แน่นอนต้องเรียนเชิญพวกคุณอยู่แล้ว เชื่อว่าลูกเขยของผมเขาก็จะไม่ว่าอะไรด้วย”

“งั้นก็ขอบคุณประธานเฝิงก่อนอย่างมากแล้ว”

ทุกคนต่างคนต่างยิ้มคล้อยตาม

ความหลงใหลเรื่องหน้าตาของเฝิงหย่งก้างได้รับความพึงพอใจอย่างมาก

กำลังอยู่ในเวลานี้ อยู่ดีๆมีพนักงานคนหนึ่งวิ่งเข้ามา “ประธานเฝิง แย่แล้ว แย่แล้ว”

สีหน้าของเฝิงหย่งก้างหน้าบึ้งทันที “อะไรแย่แล้ว แม่มึงเอ่ย มึงจึงจะแย่ล่ะ!”

พนักงานเห็นสภาพฝืนใจพูดว่า “ข้างนอกมีร้อยกว่าคนมา ถือไม้จะบุกเข้ามาแล้ว”

“อะไรนะ?”

คนทั้งหลายตื่นตระหนกตกใจ

“เกิดเรื่องอะไรกันแน่?”

“ร้อยกว่าคนหรือ?”

“พวกเขาจะทำอะไรกันหรือ?”

ใบหน้าเฝิงหย่งก้างขึงลับพูดว่า “แม่มึงเอ่ย! แม่มึงเอ่ย ใคร่แน่ถึงขนาดนี้กล้าเอะอะก่อกวนอยู่ในโรงงานของผมหรือ?”

พูดอยู่ เฝิงหย่งก้างก็เลยเดินไปยังข้างนอก

ผู้อาวุโสหลายคนที่อยู่ข้างหลังเห็นสภาพก็ต่างคนต่างออกไปด้วย

พนักงานที่ยังทำงานอยู่ล้วนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะว่าเสียงเครื่องยนต์ดังกว่า พวกเขาไม่ได้ยินการสนทนากันของคนเหล่านี้

เฝิงหย่งก้างเพิ่งพาคนเดินถึงหน้าประตูของโรงงาน ก็ได้เห็นคนกลุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่งไหลเข้ามาอย่างรวดเร็ว