บทที่429

บทที่429

“คุณหมายความว่าอะไรหรือ? คุณเปลี่ยนไปแล้วเกี่ยวอะไรกับเขาหรือ?” หยางหนิวถาม

ไป๋ยี่เฟย แฮ่ๆ หัวเราะหนึ่งที “ก็คือให้เถ้าแก่ของคุณรู้ ผมไม่เหมือนกันกับแต่ก่อนแล้วล่ะ!”

หยางหนิวจ้องมองไป๋ยี่เฟยเหมือนดั่งเห็นคนปัญญาอ่อน “เขาเหมือนหรือไม่เหมือนเกี่ยวอะไรกันอยู่หรือ?”

“ผมว่าคุณ ก็ไม่สามารถคิดมากกว่านี้หน่อยหรือ?” ไป๋ยี่เฟย อิ เสียงหนึ่ง “คิดว่าพวกคุณล้วนรู้แล้วว่าในหนึ่งเดือนนี้ผมไปทำอะไรล่ะ?”

“แม้ว่าพวกคุณอาจจะไม่เชื่อ แต่ผมไม่เหมือนเดิมแล้วจริงๆ อย่างเช่น ถ้าหากว่าตอนนี้คุณต่อยผมละก็ ไม่แน่ว่าจะต่อยชนะผมได้ เรื่องลูกสาวสุดที่รักของเถ้าแก่คุณมีอาจารย์คนหนึ่งคุณรู้ไหม? ตอนนี้ก็เป็นอาจารย์ของผมแล้วด้วย”

พูดจบ หยางหนิวเบิกตาโพลงทั้งคู่ในฉับพลัน

ไป๋ยี่เฟยเห็นสภาพในใจพูดว่า: เหมือนอย่างที่คิดจริงๆ!

ในเมื่อเหลียงยู่ติดตามผู้หญิงคนนั้น งั้นเหลียงหมิงเยว่เป็นบิดาของเหลียงยู่ย่อมต้องรู้อย่างแน่นอน ในเมื่อหยางหนิวเป็นคนของเหลียงหมิงเยว่ คิดว่าน่าจะได้เข้าใจเล็กน้อยด้วย

ถึงแม้ว่าหยางหนิวไม่รู้สถานะของผู้หญิงคนนั้น แต่เหลียงหมิงเยว่ย่อมรู้อย่างแน่นอน เพียงแค่หยางหนิวเล่าเรื่องนี้ให้กับเหลียงหมิงเยว่ งั้นมากน้อยเขาก็สามารถค้นหาถึงเรื่องที่เกี่ยวข้องกับสถานะของผู้หญิงคนนั้นสักหน่อย

นี่ก็คือจุดประสงค์ที่วันนี้เขามาพบเจอกับหยางหนิว

......

หลังจากไป๋ยี่เฟยออกไปแล้ว ก็ไปยังโหวจวี๋กรุ๊ปโดยตรง

เดินไปถึงออฟฟิศ เปิดเอกสารที่เมื่อคืนจางหัวปินให้เขาใหม่อีกครั้ง

เฝิงหย่งก้าง เดิมทีเป็นคนคนหนึ่งที่ทำธุรกิจเพาะเลี้ยงสัตว์ แต่ไม่รู้ว่าทำไม ช่วงเวลาก่อนหน้านั้นได้รับเงินก้อนใหญ่ก้อนหนึ่ง ซื้อโรงงานเครื่องประดับแห่งหนึ่งไว้โดยตรง

โรงงานเครื่องประดับรับผิดชอบทำการผลิต แต่เพื่อที่จะได้รับกำไรอย่างมาก เฝิงหย่งก้างให้คนปรับเปลี่ยนทองแท้กลายเป็นทองเคลือบโดยตรง ส่วนหยกเจดไดต์ก็คือใช้เกรดCมาแทนเกรดBอีกทั้งเป็นเกรดAแต่เพชร ใช้เพชรสังเคราะห์มาแทนเพชรธรรมชาติ

เป็นเช่นนี้มา ทำให้ลูกค้ามากมายที่ซื้อมาล้วนเป็นของปลอมโดยเฉพาะเป็นทองเคลือบเหล่านั้น เนื่องเพราะสาเหตุมาจากวัตถุดิบ คนที่ผิวแพ้ง่ายหลังจากสวมใส่แล้วแพ้ง่ายอย่างมาก

แต่ว่าเป็นนักเพาะเลี้ยงสัตว์คนหนึ่ง กล้าทำสิ่งเหล่านี้ เบื้องหลังย่อมต้องมีบุคคลยิ่งใหญ่ช่วยอยู่ ไม่งั้นถูกจับไปดื่มน้ำชาอยู่ในสถานีตำรวจมานานแล้ว

สำหรับเรื่องของเมื่อคืน เป็นคนบางคนตั้งใจสั่งทำ อีกทั้งเมื่อวานยังเห็นคนที่อยู่ข้างกายของเฝิงหย่งก้าง ถึงขนาดเป็นเซียวหรงเทาเพื่อนร่วมชั้นเรียนเก่าของไป๋ยี่เฟย

เป็นเซียวหรงเทาชักนำเฝิงหย่งก้างมาให้กับหลี่เสว่ นี่จึงทำให้หลี่เสว่ประสบพบกับเรื่องของเมื่อคืน

ยังมีอีกหนึ่ง หนิวจิน เดิมทีเป็นคนของโหวจวี๋กรุ๊ป ติดตามหลี่เสว่ก็ควรที่จะช่วยเหลือหลี่เสว่ แต่เมื่อคืน เขาไม่เห็นหนิวจินสักนิด อย่างนี้อธิบายได้ถึงอะไรหรือ ไม่ต้องพูดก็เห็นได้ชัด

อ่านเอกสารเหล่านี้จบ ไป๋ยี่เฟยหัวเราะเย็นชาเสียงหนึ่ง “เฝิงหย่งก้างเซียวหรงเทา หนิวจิน ทั้งสามคนนี้ เขาจะไม่ปล่อยแม้แต่คนเดียว”

“หลิงหลิง ไป ติดต่อหนิวจินเข้ามาสักหน่อย” ไป๋ยี่เฟยต่อสายภายในของออฟฟิศ

......

หลี่เสว่ไปทำงานที่บริษัทตามเวลา พบเจอหนิวจิน อยู่หน้าประตูบริษัท

หลังจากหนิวจินมองเห็นหลี่เสว่ตกใจจนไม่กล้าสบตากับหลี่เสว่ “ประธานหลี่”

ส่วนหลี่เสว่กลับไม่มีสีหน้าที่ดีต่อหนิวจิน สภาพการณ์แบบนั้นในเมื่อคืน ถึงแม้ว่าพวกเขาทั้งสองล้วนต่อต้านไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ต้องมีท่าทีสักหน่อย

แต่การโต้กลับของเขา แสดงให้เห็นชัดทั้งหมด

ในเวลานี้หนิวจินยังไม่รู้ว่าไป๋ยี่เฟยกลับมาแล้ว เมื่อคืนหลังจากถูกเซียวหรงเทาขวางไว้แล้ว ทั้งสองคนไปกินข้าวข้างนอก ยังพูดคุยไปมากมาย ทำให้หนิวจินรู้สึกถึงว่าการตัดสินใจของตนเองเป็นสิ่งที่ถูกต้องอย่างมาก

ดังนั้นวันนี้เข้ามา เขาคิดว่าจะมาลาออก ยังไงโหวจวี๋กรุ๊ปก็จะจบแล้วเช่นกัน ลาออกเร็วหน่อย ก็จะรอดตัวเร็วหน่อย