บทที่ 495

บทที่ 495

พูดจบ คนอื่นๆก็ตอบสนองกลับมา ต่างพากันระเบิดหัวเราะออกมายกใหญ่

“ก็นึกว่าเป็นใครซะอีก ที่แท้ก็เป็นอดีตท่านประธานโหวจวี๋ที่ถูกไล่ลงมานี่เอง！”

“จุ๊ๆ คงจะไม่ใช่มาเพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกว่ามีตำแหน่งสูงกว่าหรอกใช่ไหม?”

“คิดว่าพวกเราน่ากลั่นแกล้งมากเลยเหรอ? ถ้าเขาคิดจะมาแสดงอำนาจบารมีก็มาผิดที่แล้วมั้ง”

“สมแล้วที่เป็นสามีภรรยากัน เหมือนกับประธายหลี่เด๊ะๆ มาเพื่อแสดงอำนาจบารมีทั้งนั้น！ผลคือไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่าง รู้จักแต่ชี้นิ้วสั่งอย่างเดียว！”

“……”

“หุบปากเดี๋ยวนี้！”

เสียงตะคอกนี้ ทำเอาทุกคนสั่นสะดุ้งกันหมด เงียบปากลงทันที

ไป๋ยี่เฟยกวาดสายตามองอย่างเย็นชา“คุณ คุณ คุณ แล้วก็คุณไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้！”

เขาชี้หวงเหว่ยแล้วก็อีกสองสามคนที่พูดเยาะเย้ยเขากับหลี่เสว่

หวงเหว่ยไม่เคยถูกใครทำแบบนี้มาก่อน ตบโต๊ะลุกขึ้นยืนทันที“นี่คุณกล้าดียังไงมาไล่ผม? คนที่ไสหัวไปน่าจะเป็นคุณมากกว่านะ！”

“ใช่ๆ คุณกล้าดียังไง?”

มีคนพูดตามขึ้นมาทันที

แต่ในขณะนี้เอง ท่ามกลางสายตาของผู้คน ไป๋ยี่เฟยเดินก้าวเข้าไป อยู่ตรงหน้าของหวงเหว่ย ก่อนจะง้างมือขึ้น

“เพี๊ยะ！”

ตบเข้าไปหนึ่งที เกิดเสียงดังลั่นไปทั่วห้องประชุม

ในตอนนี้ ทุกคนต่างพากันอึ้งตะลึง

ช็อกตกใจกับการกระทำของไป๋ยี่เฟย

แต่เดิมห้องประชุมที่เงียบอยู่แล้ว ก็ยิ่งเงียบขึ้นไปอีก เรียกได้ว่าขนาดเสียงเข็มตกยังได้ยิน

หลี่เสว่มองไปยังไป๋ยี่เฟยด้วยความตกใจ เธอคิดไม่ถึงเลยสักนิดว่าไป๋ยี่เฟยจะจัดการลงมือไปตรงๆแบบนี้ ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกกดดันในใจของเธอก็ถูกปล่อยออกมา แต่ก็ตามมาด้วยความรู้สึกกังวลเช่นกัน

กังวลว่าถ้าคนพวกนี้จะไปจริงๆ แล้วบริษัทจะทำยังไง?

หวงเหว่ยอึ้งตะลึงไป เขาปิดหน้าของตัวเอง สองตาจ้องเขม็งไป๋ยี่เฟย“นี่คุณกล้าตบผมเหรอ?”

“ผมนี่แหละตบคุณเอง！”ไป๋ยี่เฟยพูดเสร็จก็ตบไปอีกหนึ่งที

ไป๋ยี่เฟยที่ผ่านอะไรมามากมาย เรี่ยวแรงจึงเยอะมากเป็นพิเศษ หลังจากถูกตบไปอีกครั้ง หวงเหว่ยก็เซไปสองก้าว นั่งลงไปที่เก้าอี้ของตัวเองทันที

ไป๋ยี่เฟยเห็นหวงเหว่ยจำนนแล้ว ก็กวาดสายตาไปมองบรรดาคนอื่นๆ“ฟังผมพูดให้ชัดเจนนะ บริษัทฝูรุ่ยแห่งนี้ เป็นบริษัทที่ผมซื้อมาให้กับภรรยาของผม เธอเป็นเจ้าของที่นี่！”

“แล้วก็ บริษัทแห่งนี้เป็นธุรกิจของผมคนเดียว ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับโหวจวี๋กรุ๊ปทั้งสิ้น！”

“พวกคุณทั้งหมด ถ้าจะไปก็รีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้ บริษัทไม่ต้องการพวกมอดปลวกแบบพวกคุณ！”

พวกคนต่างมองหน้ากัน ไม่กล้าเปิดปากพูดขึ้นด้วยความรู้สึกลังเล

ในเวลานี้เอง ในที่สุดหวงเหว่ยก็ยืนขึ้นมาอีกครั้ง ชี้นิ้วไปที่ไป๋ยี่เฟยพร้อมกับพูดขึ้นเสียงดัง“ไป๋ยี่เฟย สมองคุณมีปัญหาหรือไง? บริษัทไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับโหวจวี๋กรุ๊ป แต่ถ้าโหวจวี๋กรุ๊ปจะจัดการลงโทษบริษัทขึ้นมา บริษัทพัฒนาต่อไปได้ยังไง?”

“ที่พวกเราไม่ไปก็ให้หน้าพวกคุณมากพอแล้ว คุณอย่าทำเป็นไม่รู้ว่าอะไรถูกอะไรผิดดีกว่า！”

“ถ้าคุณให้พวกเราไป บริษัทก็จะยิ่งพังทลายลงเร็วขึ้นกว่าเดิม แทบจะไม่ต้องให้โหวจวี๋มาจัดการเลยด้วยซ้ำ！”

หวงเหว่ยยโสโอหัง มั่นใจว่าพวกเขาไม่มีทางไล่ให้พวกเขาไปจริงๆแน่นอน ถึงยังไง บริษัทใหญ่ขนาดนี้ ต้องการคนมาสนับสนุน คนระดับสูงๆแบบพวกเขาเป็นบุคลากรที่ขาดไม่ได้เด็ดขาด