ตอนที่ 496
บทที่ 496
October 22, 2026
บทที่ 496
“ถูก ต้องขอโทษ！”
“แล้วก็ ต้องชดใช้ให้กับพวกเราด้วย！”หวงเหว่ยพูดขึ้นต่อ“คุณตบหน้าผมตั้งสองที ผมก็ต้องตบคุณคืนสองทีเหมือนกัน！”
ไป๋ยี่เฟยยิ้มอย่างเย้ยหยัน ง้างมือขึ้นตบไปอีกหนึ่งที
“เพี๊ยะ！”
“นี่คุณ……”
ไป๋ยี่เฟยตบไปอีกหนึ่งที
“เพี๊ยะ！”
“คุณคิดว่าคุณเป็นใคร? ยังกล้าคิดที่จะอยู่ตรงนี้อีกครึ่งชั่วโมงอย่างนั้นเหรอ?”ไป๋ยี่เฟยพูดด้วยน้ำเสียงดังและดุดัน“ผมบอกแล้ว พวกคุณรีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้！”
“จะให้โอกาสพวกคุณสิบนาทีเป็นครั้งสุดท้าย คนที่ผมชี้ไปเมื่อตะกี้ ไสหัวออกไปจากบริษัทให้หมด ไม่อย่างนั้น ผมก็จะซัดพวกคุณออกไปเอง！”
“พวกคุณไม่เชื่อจะลองดูก็ได้นะ！”
ตอนนี้ ผู้คนตรงนั้นตกใจกับท่าทีที่ดุดันของไป๋ยี่เฟย พวกคนที่ถูกชี้ก็ตื่นตกใจเช่นกัน
“ไป๋ยี่เฟย คุณบอกว่าประธานหลี่เป็นเจ้าของที่นี่ไม่ใช่เหรอ? แสดงว่าสิ่งที่คุณพูดก็ไม่นับน่ะสิ?”
“ใช่ๆ ประธานหลี่ยังไม่ได้พูดอะไรเลย คุณที่เป็นสามีของเธอก็ไม่มีสิทธิ์มาไล่พวกเราไปนะ”
“ใช่ๆ……”
ไป๋ยี่เฟยยิ้มอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะหันไปถามหลี่เสว่“คุณว่ายังไง?”
หลี่เสว่ก็ต้องเข้าข้างสามีอยู่แล้ว“พวกคนที่เขาบอกเมื่อตะกี้นี้ ถูกฉันไล่ออกหมดทุกคนแล้ว”
“ตอนนี้ ขอเชิญพวกคุณออกจากบริษัทไปซะ ไม่อย่างนั้น ฉันจะเรียกรปภ.”
“อะไร?”
พวกคนเหล่านั้นมึนงงไปหมด
พวกเขาถูกไล่ออกจริงๆเหรอ?
“ยังไม่รีบไปอีก?”ไป๋ยี่เฟยกวาดสายตามองอย่างเย็นชา
หวงเหว่ยกุมหน้าที่บวมแดงพร้อมกับพูดตะโกนขึ้น“ประธานหลี่ คุณต้องคิดถึงผลที่ตามมาให้ดีๆนะ เขาจะหาคนมาได้จริงๆไหม? แล้วก็ ถ้าตอนนี้ผมจากไปแล้ว ตอนหลังคุณมาขอร้องให้ผมกลับไป ผมก็ไม่กลับไปแล้วนะ！”
ไป๋ยี่เฟยขมวดคิ้ว ไอ้หมอนี่มันช่างยั่วให้รู้สึกคันไม้คันมือจริงๆ ไป๋ยี่เฟยคิดที่จะลงมืออีกรอบ แต่เขาอดกลั้นเอาไว้ หันไปพูดกับหลี่เสว่ตรงๆ“เรียกรปภ.ให้มาไล่พวกเขาออกไปเถอะ！”
“อื้อ”หลี่เสว่พยักหน้า กำลังจะใช้มือถือของตัวเองโทรเรียก จางหรงที่ยืนนิ่งเงียบมาตลอดก็พูดขึ้นมาก่อน“ประธานหลี่ คุณพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวผมเรียกเอง”
พูดจบ จางหรงก็ลุกขึ้นออกไปเรียกรปภ.ทันที
ไม่นาน รปภ.สี่คนก็เข้ามา
หลี่เสว่ชี้ไปที่พวกของหวงเหว่ยพร้อมกับพูดขึ้น“ไล่พวกเขาออกไปจากบริษัท！”
“เอ่อ……”
รปภ.ทำงานอยู่ที่บริษัทแห่งนี้มาหลายปีแล้ว ก็เป็นธรรมดาที่จะรู้ว่าพวกเขาเหล่านี้เป็นคนเก่าคนแก่ของบริษัท แถมยังเป็นคนระดับสูงอีกด้วย ท่าประธานคนนี้ให้พวกเขาไล่คนพวกนี้ออกไป ทำให้พวกเขารู้สึกอึ้งตะลึงอยู่เหมือนกัน
หลี่เสว่เห็นพวกเขาไม่ขยับเขยื้อน ก็ขมวดคิ้วทันที“ฟังไม่รู้เรื่องเหรอ? ไล่พวกเขาออกไป！”
รปภ.ก็ต้องตามใจท่านประธาน ดังนั้นไม่ว่าเรื่องจะเป็นยังไง ท่านประธานบอกให้ทำอะไรก็ต้องทำ พวกรปภ.จึงเข้าไปล้อมรอบพวกของหวงเหว่ยไว้ เชิญพวกเขาออกไป
พวกของหวงเหว่ยสีหน้าดำมืด“ประธานหลี่ คุณจะไล่พวกเราออกจริงๆเหรอ?”
หลี่เสว่มองพวกเข้าด้วยสายตาเย็นชา พร้อมกับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ“ใช่ พวกคุณถูกบริษัทไล่ออกเรียบร้อยแล้ว”
พวกรปภ.ก็เข้าใจขึ้นมาทันที คิดไม่ถึงว่าจะถูกไล่ออกจริงๆแล้ว
“ประธานหวง รบกวนเชิญออกไปด้วยค่ะ”
“พวกคุณ พวกคุณ เหอะ！”หวงเหว่ยโกรธจนพูดอะไรไม่ออก สุดท้ายก็สะบัดมือ เดินจากไปอย่างไม่หันกลับมา ตอนที่เดินถึงประตูก็พูดออกมาหนึ่งประโยค
“แล้วพวกคุณจะเสียใจ！”
จากนั้นคนพวกนั้นก็เดินออกไปด้วยความไม่เต็มใจ