บทที่ 51

บทที่ 51

“ไป๋ยี่เฟย?”เซียวหรงเทามองไปยังไป๋ยี่เฟยด้วยความประหลาดใจ ก่อนหน้านี้เพิ่งจะโดนไป๋ยี่เฟยหมิ่น ต้องขอโทษต่อหน้าผู้คนมากมาย ตอนนี้เห็นไป๋ยี่เฟย ก็ต้องกัดฟันข่มไว้

ไป๋ยี่เฟยมองไม่เห็นเซียวหรงเทา เพียงแต่มองไปที่โจวฉวี่เอ๋อ “คุณไม่ได้บอกว่าจะไปบริษัทหรอกหรือ? ทำไมถึงอยู่ที่นี่? พวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่?”

ยิงคำถามต่อเนื่องแบบนี้ ทำให้สี่คนตรงหน้านี้ไปไม่ถูก

โจวฉวี่เอ๋อไปไม่ถูกตรงที่ไป๋ยี่เฟยไม่ทำตามที่ตกลงไว้ก่อนหน้า แค่แกล้งทำเป็นแฟนของเธอแล้วรีบพาเธอออกไปจากที่นี่ก็พอแล้ว แต่การที่มายิงคำถามรัวๆแบบนี้หมายความว่ายังไง?

“ฉวี่เอ๋อ ทำไมคุณไม่ตอบคำถามผม”

โจวฉวี่เอ๋อชะงักไปพักหนึ่ง ก่อนจะเรียกสติกลับมาได้ แกล้งทำเป็นตื่นตระหนกปนหวาดกลัวขึ้นมา “ฉัน...... ฉันไม่ได้ตั้งใจ......”

คุณแม่โจวเริ่มจับต้นชนปลายได้ “เธอเป็นใคร? ทำไมมาพูดจากับฉวี่เอ๋อแบบนี้?”

“ไป๋ยี่เฟย คุณทั้งสองรู้จักกันเหรอ?” เซียวหรงเทาตกใจเล็กน้อย

ไป๋ยี่เฟยพูดออกมาแบบไม่สบอารมณ์ “ฉวี่เอ๋อ คุณกำลังนัดดูตัวอยู่เหรอ? คุณเห็นผมเป็นตัวอะไร? ผมเป็นแฟนของคุณแท้ๆ คุณยังมานัดดูตัว?”

“ฉวี่เอ๋อ ลูกมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่?” คุณแม่โจวถามออกมาอย่างตกใจ

สีหน้าของเซียวหรงเทาเริ่มไม่ดีขึ้นมา “ไป๋ยี่เฟย ผู้ชายสารเลว! ฉวี่เอ๋อ คุณอยู่กับคนแบบนี้ไปได้อย่างไรกัน? ทั้งที่เขามีภรรยาแล้ว! ยังจะมาคบกับคุณอีก!”

“อะไรนะ?” คุณแม่โจวและคุณแม่เซียวล้วนตกใจ

ไป๋ยี่เฟยตอบกลับอย่างไม่ยี่หระ “ผมมีภรรยาก็จริง แล้วนายล่ะ นายไม่ใช่ว่ามีแฟนเหมือนกันเหรอ ยังมานัดดูตัว?”

“ผมเลิกกับเขาไปแล้ว!” เซียวหรงเทาลุกยืนขึ้นมา

ไป๋ยี่เฟยอ้อเบาๆออกมาหนึ่งคำ “ถ้าอย่างนั้นผมก็จะไปหย่ากับภรรยาเหมือนกัน!”

เซียวหรงเทานิ่งเงียบอย่างหมดคำพูด

คุณแม่เซียวดูสถานการณ์แล้วรีบนั่งตัวตรง ก่อนจะพูดอย่างเสียงเย็น “พูดอย่างนี้แสดงว่าเธอจะมาแข่งกับหรงเทาของเราอย่างนั้นเหรอ?”

“ครับ” ไป๋ยี่เฟยตอบรับอย่างเบาๆ

คุณแม่เซียวพูดอย่างไม่ใส่ใจ “เจ้าหนุ่มน้อย ตอนนี้เป็นสังคมยุคของเงินทอง ถ้าจะแข่งกับหรงเทาของเรา ก็ต้องมีต้นทุนของการแข่งขัน? บ้านของเราเปิดบริษัทเอง หรงเทาเป็นผู้บริหารหลัก เธอมีอะไรที่จะมาแข่งกับหรงเทาของเราได้เหรอ?”

“ไม่ว่าส่วนไหนผมก็เหนือกว่าทั้งหมด” ถึงแม้ไป๋ยี่เฟยจะพูดออกมาอย่างนิ่งเรียบ ทว่ากลับแสดงถึงความวางมาด

เซียวหรงเทาโกรธจนถลึงตามองไป๋ยี่เฟย ต้องการจะพูดตอกกลับ แต่กลับไม่มีข้อแม้โต้แย้ง

ตอนนี้ไป๋ยี่เฟยเป็นถึงผู้บริหารของโหวจวี๋กรุ๊ป จะให้เขาไปเปรียบเทียบได้อย่างไร

คุณแม่เซียวกลับพูดอย่างใจเย็น “เจ้าหนุ่มน้อย ถ้าจะพูดคุยโวใครทำไม่เป็นกัน? มีความสามารถจริงก็แสดงออกมาสิ!”

ไป๋ยี่เฟยมองกลับไปอย่างไม่ใส่ใจ “ความสามารถของการมีลูกเหรอ?”

“เธอพูดว่าอะไรนะ?”

ทุกคนที่อยู่บริเวณนั้นล้วนตกใจกันหมด

โจวฉวี่เอ๋อหน้าแดงขึ้นมา นี่ไป๋ยี่เฟยกำลังทำอะไรอยู่? ไม่ใช่ว่าให้เขามาพาเธอจากไปเหรอ? ทำไมถึงพูดเรื่องลูกขึ้นมา?

ตอนนี้กลับรู้สึกเสียใจภายหลัง เพราะสมองของเธอตันแล้วถึงเรียกไป๋ยี่เฟยให้มาช่วย เขากลับช่วยให้แย่ขึ้นซะอีก!

สายตาของคุณแม่โจวและคนอื่นๆหยุดอยู่บนตัวของโจวฉวี่เอ๋อก่อนจะกวาดตาสำรวจ

ตะลึงค้างไปชั่วครู่ คุณแม่โจวเริ่มกลับมามีสติ “เมื่อกี้เธอพูดอะไรนะ? ที่พูดมาเป็นความจริงเหรอ......”

โจวฉวี่เอ๋อก้มหน้างุด ใบหน้าแดงก่ำนั้นไม่ยอมตอบรับ

เธอจะตอบอะไรได้? จะตอบว่าไป๋ยี่เฟยคือคนที่เธอหามาให้แกล้งเป็นแฟนของตนอย่างนั้นเหรอ?

ถ้าพูดออกไป ที่พยายามมาทั้งหมดคงไร้ความหมาย?