บทที่ 569

บทที่ 569

ฝีมือการผัดของไป๋ยี่เฟยดูชำนาญมาก แค่เห็นก็รู้แล้วว่าไม่ใช่มือสมัครเล่น

แต่ว่า……

ในจานของไป๋ยี่เฟยมีแต่พวกมังสวิรัติทั้งนั้น

ขณะที่บรรดาผู้คนตกใจ จากนั้นก็เข้าใจขึ้นมาด้วยเช่นกัน เหลือเวลาสามนาที ถ้าจะทำอาหารที่มีเนื้อสัตว์จะต้องไม่ทันแน่ๆ

แต่ว่า

“นายทำแบบนี้ไม่ได้นะ！ตระกูลจ้าวอยากกินเนื้อเท่านั้น！”

“ใช่ๆ อาหารมังสวิรัติจานนี้ของนาย ไม่มีทางทำให้พวกเขาพอใจได้แน่ๆ！”

“เขาใช้น้ำมันทอดอาหารมังสวิรัติ ไม่ได้ใช้น้ำเหรอ?”

“นี่มันทำมั่วๆเอาใช่ไหม?”

ไป๋ยี่เฟยไม่สนใจพวกผู้คนตรงนั้นแม้แต่น้อย ทำของตัวเองต่อไป

เขาเอาเครื่องปรุงที่เลือกมาเรียบร้อยแล้วใส่ทั้งหมดลงไปในกระทะ

การกระทำแบบนี้ทำให้ผู้คนต่างมึนงงและไม่เข้าใจ นี่กำลังทำอะไรอยู่?

ในกระทะไม่มีอะไรสักอย่าง ใส่เครื่องปรุงลงไปทำไม?

คนจำนวนมากมายเริ่มหัวเราะเยาะออกมา

“ทำมั่วชัดๆ！”

“ทำบ้าอะไรวะ！รนหาที่ตายแท้ๆ！”

“รอเดี๋ยว นี่นายใส่ใบกระวานกับอบเชยลงไปในอาหารมังสวิรัติทำไม?”

พอพูดมาถึงตรงนี้ เชฟแก่คนหนึ่งก็คิดพินิจอย่างรอบคอบ

ต่อมา ไป๋ยี่เฟยก็เปิดไฟ ไฟลุกขึ้นมา เขาตักน้ำส้มสายชูลงไปหนึ่งช้อนด้วยสีหน้านิ่งเฉย จากนั้นก็คน จากนั้นก็ใส่น้ำมันงาลงไป

ปิดไฟ ซุปเสร็จเรียบร้อยแล้ว

สุดท้ายก็ราดซุปลงไปบนผัก

“ซู่”กลิ่นของหมูผัดซอสแดงก็แผ่กระจายออกมา

อาหารหนึ่งจาน เสร็จภายในเวลาสี่นาที

ผู้คนพอได้กลิ่นหอมนี้ก็พากันอึ้งไปตามๆกัน

เห็นๆอยู่ว่ามีแต่ผัก แต่กลับได้กลิ่นหมูผัดซอสแดง นี่มันหอมยิ่งกว่าหมูผัดซอสแดงจริงๆเสียอีกด้วยซ้ำ！

มองดูเวลาอีกครั้ง เหลือเวลาอีกหนึ่งนาที！

จากนั้น ไป๋ยี่เฟยก็มองบรรดาผู้คนตรงนั้น กอดอกพร้อมกับพูดขึ้น“ถูกทุกคนหัวเราะเยาะซะแล้วสิ”

พวกเชฟต่างหันมองหน้ากัน ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี

ในเวลานี้ เชฟแก่คนนั้นก็เหมือนกับคิดอะไรขึ้นมาได้ ทันใดนั้น ก็พูดขึ้นมาด้วยความตกใจ“นี่มันอาหารมังสวิรัติเป่ยเจียงนี่นา?”

“อะไรนะ?”

บรรดาผู้คนต่างอึ้งตะลึง

“อาหารมังสวิรัติเป่ยเจียงคืออะไร?”มีคนถามขึ้นมา

ไป๋ยี่เฟยก็ไม่รู้ว่าวิธีการแบบนี้มันคืออะไรเช่นกัน

ไป๋ยี่เฟยหันสายตามองไปยังเชฟแก่คนนี้ เขาเป็นคนพูดออกมา แสดงว่าเขาต้องรู้แน่นอน

เป็นอย่างที่คิดไว้

“อาหารมังสวิรัติเป่ยเจียงเป็นวิธีการปรุงอาหารแบบพิเศษชนิดหนึ่งของเป่ยเจียงพวกเขาชอบกินพวกอาหารมังสวิรัติ แต่ว่าอยากได้กลิ่นของเนื้อดังนั้นจึงทุ่มเทเวลามากมายให้กับเรื่องพวกนี้ ฝีมือของพวกเขาจะทำให้ผักมีกลิ่นของเนื้อออกมา อีกทั้งยังหอมกว่าเนื้อจริงๆด้วยซ้ำ”

“ไม่มีทางหรอกมั้ง?”

ผู้คนต่างตกตะลึง

มีคนพูดเถียงขึ้นมาทันที“ต่อให้หอมขนาดนั้นก็จริง แต่กลิ่นและการลิ้มรสของอาหารมังสวิรัติจะเทียบกับเนื้อจริงๆไม่ได้แน่นอน！”

“ใช่ๆ！”

“ฉันก็เห็นด้วย เนื้อจริงๆก็ยังให้ความรู้สึกที่ดีกว่าอยู่ดี”

เชฟแก่ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม

ในเวลานี้ พนักงานเดินเข้ามา“เชฟทุกท่าน เชิญตามผมมาครับ”