บทที่ 575

บทที่ 575

ในไม่ช้า ฟ้าก็มืดลง และไป๋ยี่เฟยก็ตัดสินใจออกไปจากที่นี่

คุณชายจ้าวของตระกูลจ้าวหายตัวไป ข่ายเหวินแห่งประเทศต้าซานก็ถูกฆ่า และยังมีกลุ่มคนจำนวนมากที่ไม่รู้ว่าใครเป็นใครเสียชีวิตไป ตอนนี้สถานการณ์ทั้งหมดอยู่ในความโกลาหล

ไป๋ยี่เฟยมองลงไปจากหน้าต่าง ลำแสงส่องผ่านยามค่ำคืนส่องสว่างไปยังสถานที่ต่างๆ และมีผู้คนมากมายวิ่งไปมาอยู่ด้านล่าง

จนถึงขณะนี้ยังไม่มีใครเข้ามาจัดการอาคารสูงที่พังทลาย แต่ก็ไม่แน่ว่าจะมาได้ตลอดเวลา

เพราะยังไงแล้วอาคารตั้งอยู่ที่นี่มันก็เป็นปัญหาอยู่บ้าง

ดังนั้นไป๋ยี่เฟยจึงต้องออกไปจากที่นี่ในคืนนี้

แต่ไป๋ยี่เฟยเหลือบมองฉีฉี และลังเลว่าจะพาเธอไปด้วยหรือไม่

ถ้าพาไป งั้นก็ไม่ต้องพูดถึง เป็นตัวถ่วงอย่างแน่นอน

ถ้าไม่พาไป เธออยู่ที่นี่คนเดียว และก็ไม่ได้รู้ว่าจะตื่นขึ้นมาได้ตอนไหน บางทีอาจจะถูกคนพบเข้า และก็จะถูกกำจัดโดยตรง

ในที่สุดไป๋ยี่เฟยก็กัดฟัน “แม่งเอ๊ย ช่วยก็ต้องช่วยถึงที่สุด เป็นคนดีให้ถึงที่สุด! ”

ไป๋ยี่เฟยไปที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อหาชุดที่สะอาดให้ตัวเองเปลี่ยน และให้ฉีฉีใส่ชุดที่สะอาด ในช่วงนั้น ไป๋ยี่เฟยไม่ได้สนใจหุ่นของฉีฉีตลอดทาง และแค่คิดอยากจะออกไปโดยเร็วที่สุด

เมื่อทำเสร็จแล้ว ไป๋ยี่เฟยก็ฉีกเสื้อผ้าอีกชิ้นเป็นแถบๆ แล้วมัดเข้าด้วยกัน จากนั้นก็มัดฉีฉีไว้ที่หลังของตัวเอง เกรงว่าตัวเองจะหลุดมือไปเพราะไม่มีแรง

สุดท้าย ไป๋ยี่เฟยก็แบกตัวฉีฉีอยู่ด้านหลัง และเดินออกจากอาคารอย่างหลบๆ ซ่อนๆ ไปยังป่าบนภูเขาที่เขามา

ในช่วงเวลานี้ เขาหลีกเลี่ยงกลุ่มคนไปหลายกลุ่ม จากนั้นเขาถึงพาฉีฉีไปยังสถานที่ที่จ้าวเทียนถูกมัดตัวไว้

สิ่งที่ทำให้ไป๋ยี่เฟยประหลาดใจคือ จ้าวเทียนยังคงถูกมัดตัวอยู่ที่นี่

ในตอนนี้จ้าวเทียนรู้สึกตัวแล้ว หลังจากเห็นไป๋ยี่เฟย เขาก็ส่ายหัวด้วยความหวาดกลัว เพราะกลัวว่าไป๋ยี่เฟยจะฆ่าเขา

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้สนใจเขา แต่วางฉีฉีลงบนพื้น และตัวเองก็นั่งลงบนพื้น พร้อมกับหอบหายใจ

อาการบาดเจ็บบนร่างกายของเขาเองก็ยังไม่หายดี และหลังจากเดินไกลโดยมีฉีฉีที่หลังของเขา บาดแผลก็เปิดออกอีกครั้ง

ไป๋ยี่เฟยคิดอยู่ว่า นี่ไม่ใช่วิธีที่ดีอีกต่อไป ถ้าเขาแบกฉีฉีไว้บนหลัง พวกเขาจะมีแต่ทางตายเท่านั้น ดังนั้น เขากำลังคิดอยู่ หรือจะปล่อยฉีฉีไว้ที่นี่?

เมื่อจ้าวเทียนเห็นเช่นนี้เขาก็มองไปที่ไป๋ยี่เฟยอย่างระมัดระวัง แต่เขาก็เผลอเคลื่อนไหวเล็กน้อย และทำให้ไป๋ยี่เฟยมองมาที่เขา

เมื่อไป๋ยี่เฟยเห็นจ้าวเทียน สมองของเขาก็กะพริบไอเดียขึ้นมา และเขาก็นึกถึงความคิดที่ยอดเยี่ยม

ดังนั้นเขาจึงเดินไปหาจ้าวเทียน จากนั้นก็ชักมีดออกมาด้ามหนึ่ง และชี้ไปที่คอของจ้าวเทียน ขู่ว่า “อยากมีชีวิตอยู่หรือไม่? ”

จ้าวเทียนกลัวมากจึงพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “อยาก! อยาก! ”

“ดี ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ก็ต้องฟังคำสั่งของข้า ไม่เช่นนั้นแล้วก็ กูจะฆ่ามึง!” มีดของไป๋ยี่เฟยทำท่าทางสองครั้งอยู่ที่คอของจ้าวเทียน

ไป๋ยี่เฟยเก็บมีด และคลายจ้าวเทียน “ยืนขึ้นมา แบกเธอขึ้นบนหลัง แล้วตามผมไป”

เมื่อคำพูดจบลง จ้าวเทียนกำลังจะโค้งตัวไปแบกฉีฉี แต่กลับมีเสียงดังขึ้นมา

“เร็ว! พวกเขาอยู่ที่นั่น!”

หลังจากนั้น ก็มีลำแสงส่องเข้ามา

“เชี่ย! ถูกพบเจอแล้ว!”

เมื่อจ้าวเทียนเห็นเช่นนี้เขาก็รีบโบกมือและตะโกนอย่างมีความสุข “ช่วยด้วย ผมอยู่ที่นี่ ได้โปรดช่วยผมด้วย...........”

“ตูม! ”

ไป๋ยี่เฟยต่อยจ้าวเทียน และทำให้จ้าวเทียนหมดสติไป

ในเวลาเดียวกัน แสงหลายดวงก็ส่องไปที่ไป๋ยี่เฟย “คุณชายจ้าวเทียน นั่นคือคุณใช่หรือไม่?”

ไป๋ยี่เฟยได้ยินคำพูดนั้น ก็ตอบสนองกลับมาทันที และตะโกนบอกคนเหล่านั้นว่า “ช่วยด้วย คุณชายอยู่ที่นี่ คุณชายถูกงูกัดและได้รับบาดเจ็บ เข้ามาที่นี่เร็วเข้า!”

เมื่อคนเหล่านั้นได้ยินเสียง ก็ไม่ได้สงสัยในคำพูดของเขา แต่รีบวิ่งเข้ามา

หลังจากที่คนเหล่านี้วิ่งเข้ามาใกล้ ไป๋ยี่เฟยก็พบว่ามีสี่คน เขาจึงถือมีดไว้ในมืออย่างเงียบๆ

“คุณชายอยู่ไหน?”

“คุณชายเป็นลมไปแล้ว เขาถูกงูกัด” ไป๋ยี่เฟยชี้ไปที่จ้าวเทียนที่อยู่บนพื้นอย่างใจเย็น

เมื่อเห็นเช่นนี้แล้วคนนั้นก็นั่งยองๆ “คุณชาย คุณเป็นยังไงบ้าง? คุณชายรีบตื่นเร็วเข้า! ”

ในขณะนี้ คนข้างๆ เขาดูเหมือนจะเห็นอะไรบางอย่างในแสง ดังนั้นเขาจึงส่องแสงของไฟฉายไป และกำลังจะถูกส่องไปที่ฉีฉี

ไป๋ยี่เฟยปิดปากของเขาจากด้านหลัง