บทที่ 655

บทที่ 655

หลี่เสว่พูดว่า ซาเฟยหยางตายแล้ว

ไป๋ยี่เฟยตกใจ ถ้าซาเฟยหยางตายแล้ว แล้วคนที่อยู่ข้างกายเขาตอนนี้คือใคร?

ฉีฉีสังเกตเห็นความผิดปกติของไป๋ยี่เฟย รู้สึกดีใจ “ตอนนี้กรรมตามสนองแล้วซิ?”

เท่าที่เขามอง ไป๋ยี่เฟยกล้าให้เธอนวดให้ ก็คือการเหยียดหยามเธอที่สุด ต้องกรรมตามสนองสักวัน

ไป๋ยี่เฟยรีบโทรหาซาเฟยหยาง จากนั้นก็ใช้นำเสียงปกติพูดกับเขา “ผู้อาวุโสซา ตอนนี้อยู่ไหนครับ?”

ตอนนี้ซาเฟยหยางพูดจาคล่องขึ้นเยอะ “เดินเล่นอยู่”

ไป๋ยี่เฟยพูด “รบกวนส่งตำแหน่งให้ผมหน่อย เดี๋ยวผมไปหา”

ซาเฟยหยางชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็ตอบว่า “ได้”

ไป๋ยี่เฟยวางสายแล้ว หยิบเสื้อกันหนาวก็รีบออกไป

ฉีฉีเห็นแล้วก็รีบตามไป แล้วถามว่า “ฉันทำได้ดีไหม? เมื่อไหร่คุณจะบอกฉัน?”

ตอนนี้ไป๋ยี่เฟยไม่มีอารมณ์สนใจเรื่องพวกนี้ ได้รับตำแหน่งของซาเฟยหยางแล้ว ก็รีบไปหา

เพราะซาเฟยหยางอยู่ไม่ไกล ดังนั้นเขาแค่เดินไปก็ถึง แต่ตอนเดินผ่านซอยเล็กแห่งหนึ่ง ไป๋ยี่เฟยรู้สึกเสียวสันหลัง จึงรีบหันไปมอง

ฉีฉีอยู่ข้างหลังเขา ไป๋ยี่เฟยรู้สึกโล่งอก แล้วขมวดคิ้วถาม “คุณตามผมมาทำไม?”

ฉีฉีตอบ “งั้นคุณก็บอกฉันซิ พี่ชายฉันคือใคร?”

ไป๋ยี่เฟยทำเสียงเย็นชา “คุณยังตามผมมาอีก ผมจะไม่มีวันบอกคุณเลย”

“คุณ” ฉีฉีโกรธมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ยืนอยู่กับที่

ไป๋ยี่เฟยมองเธอสายตาเรียบเฉย จากนั้นก็เดินต่อ

จากนั้นเดินไปแค่ไม่กี่ก้าว ก็รู้สึกมีลมแรงพัดผ่าน

ไป๋ยี่เฟยรีบถอยหลัง ยกมือทำท่าเตรียมตัว จากนั้นแขนของเขาก็ถูกคนต่อย ความเจ็บปวดที่ยากจะบรรยาย เวลาเดียวกัน ร่างกายรับไม่ไหวจนต้องถอยไปหลายก้าว

ตามมาด้วย ชายเสื้อดำก็ปรากฏตรงหน้าเขา ขวางทางเขาไว้

ไป๋ยี่เฟยเห็นเขาแล้วก็รู้สึกตกใจ

คนคนนี้ไป๋ยี่เฟยรู้จัก เป็นคนมีฝีมือรุ่นเล็ก จัดอยู่อันดับสอง ชื่อจ้าวหลง

ด้านหลังจ้าวหลง ยังมีคนชุดดำพร้อมผ้าปิดปากสีดำกลุ่มหนึ่ง พวกเขาพุ่งเข้ามา ล้อมไป๋ยี่เฟยไว้

จากนั้นผู้หญิงร่างเล็กก็เดินออกมา

ผู้หญิงชี้หน้าไป๋ยี่เฟยพูดเสียงดัง “ไป๋ยี่เฟย วันนี้ ไม่มีใครช่วยนายได้แล้ว”

ไป๋ยี่เฟยมองหญิงสาว เข้าใจแล้ว เธอคือน้องสาวของฉุงโยวเวย ฉุงลี่หย่า ดูแล้วครั้งนี้คงมาแก้แค้นแทนพี่ชาย

แต่ว่า ไป๋ยี่เฟยแม้แต่จ้าวหลงยังสู้ไม่ได้เลย แล้วยังมีชายชุดดำกลุ่มหนึ่ง วันนี้อยากหนี คงจะไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว

ไป๋ยี่เฟยรู้ว่าไม่ง่าย แต่ก็ไม่กลัว สิ่งที่เขากลัวคือ เขาออกมาคนเดียว แล้วคนพวกนี้รู้ได้ยังไงว่าเขาจะผ่านตรงนี้?

ซาเฟยหยาง?

มีเพียงซาเฟยหยางรู้ เขาเป็นคนบอก?

ไม่ หากซาเฟยหยางอยากฆ่าไป๋ยี่เฟย มันเป็นเรื่องง่ายมาก ทำไมต้องติดต่อฉุงลี่หย่ามาฆ่าเขา?

ฉุงลี่หย่าหัวเราะเย็นชา “ไป๋ยี่เฟย วันนี้แกตายแน่”

ไป๋ยี่เฟยรีบเรียกสติกลับมา พูดเรียบเฉย “เธอต้องรู้ว่า เมืองเทียนเป่ยเป็นถิ่นของฉัน”

“แล้วยังไง?” ฉุงลี่หย่าไม่ใส่ใจ “แกฆ่าพี่ชายฉัน ไม่ว่าแกอยู่ไหน ฉันก็จะหาแกเพื่อแก้แค้นให้พี่ชายฉัน”

ไป๋ยี่เฟยเอือมระอา จากนั้นก็หันกลับไปพูดกับฉีฉีที่ดูอยู่ “คุณว่าถ้าผมตายแล้ว ยังมีคนรู้ว่าพี่ชายคุณเป็นใครไหม?”

ฉีฉีจ้องไป๋ยี่เฟยสายตาเย็นชา กัดฟันเดินเข้าไป “ไร้ยางอาย”

ฉุงลี่หย่าเห็นฉีฉีเดินมา ก็หัวเราะ “ตอนแรกที่รู้ว่าพี่ชายฉันตาย ฉันยังนับถือความเก่งคุณบ้าง แต่คิดไม่ตาย ต่อหน้าความเป็นความตาย กลับให้สาวน้อยคนหนึ่งมาช่วยขวาง ฉันตาบอดไปแล้วจริงๆ”

ไป๋ยี่เฟยมองฉีฉีไปทีหนึ่ง ถามว่า “เธอว่าเขาอ่อนมากเหรอ?”

ฉีฉีเห็นแล้วก็ทำเสียงเย็นชา ไม่ได้พูดอะไร

ฉุงลี่หย่ากลับถามว่า “หรือไม่ใช่ละ?”