บทที่ 718 แฟนสาว

คนที่อยู่ใต้เวทีเหล่านั้นร้องไชโยเหลือเกิน จากนั้นก็คือหัวเราะเยาะต่างๆนานา

“ก็แค่ไก่อ่อนคนหนึ่งอย่างนี้หรือ?”

“คุณดูลักษณะท่าทีเขาดั่งคนตายแบบนั้น ถึงกับว่าในบ้านมีคนตายแล้ว!”

“แม้แต่คุณชายติงล้วนกล้าล่วงเกิน ช่างหาความตายจริงๆ!”

เสียงของคนเหล่านี้ฟางหยันล้วนได้ยินแล้ว ในใจเธอทรมานมาก แต่กลับโมโหมากอีก “ฉันก็บอกว่าไม่เอาแล้ว คุณขึ้นไปทำไมหรือ? ใครจะให้คุณไปอวดอ้างความสามารถล่ะ?”

ไป๋ยี่เฟยกลับไม่มีอารมณ์ ก็ไม่มีสมองไปคิดเรื่องเหล่านี้เช่นกัน

เขารู้ว่าตนเองอั้นเอาไว้มาโดยตลอด ดังนั้นก็รู้อย่างชัดเจนด้วย ถ้าเขาไม่ระบายออกมาอีกจะเกิดเรื่องจริงๆ

ด้วยเหตุนี้ไป๋ยี่เฟยโค้งคำนับหนึ่งที พูดกับคุณชายติงว่า “ขอบคุณ”

คุณชายติงมึนงงเต็มใบหน้าจ้องมองไป๋ยี่เฟย “คุณหมายความว่าอะไรหรือ?”

“เมื่อกี้ผมกำลังก่อกวนอยู่นะ ไม่ ไม่ถูกคือกำลังจีบแฟนสาวของคุณอยู่ คุณกลับกลายเป็นพูดกับผมว่าขอบคุณหรือ?”

ไป๋ยี่เฟยส่ายหัวต่อๆกันพูดเบาๆว่า “เธอไม่ใช่แฟนสาวของผม”

“ขอบคุณ เนื่องเพราะว่าคุณให้ผมมีโอกาสระบาย”

คุณชายติงยังคงไม่เข้าใจเต็มใบหน้า “โอกาสระบายหรือ?”

ไป๋ยี่เฟยเห็นแบบนี้ได้แต่ตรงเปะชัดเจนพูดว่า “ความหมายก็คือขอบคุณที่ให้ผมชกคุณ”

คุณชายติงได้ยินคำพูดนี้ทันใดนั้นก็โมโหแล้ว “แม่มึงเอ่ยไอ้ควย กูยังคิดว่ามึงถูกทำให้ตกใจจนอึ้งแล้ว ผลลัพธ์คือดัดจริตอยู่ แม่มึงเอ่ย มึงรู้ไหมว่ากูเป็นใครหรือ?”

คนอยู่ใต้เวทีเริ่มโห่ร้องด่าไป๋ยี่เฟยอีก

“ดัดจริตถูกฟ้าผ่านะ!”

“คุณชายติงรีบต่อยเขา!”

“ต่อยให้เขากลายเป็นคนซื่อตรง ก็จะรู้ว่าคุณชายติงไม่ได้แส่หาเรื่องง่ายๆขนาดนั้นล่ะ!”

คุณชายติงตอนนี้โมโหมาก ไม่อยากพูดจาไร้สาระกับไป๋ยี่เฟย พุ่งไปยังไป๋ยี่เฟยโดยตรง ก็จะเตะเหยียบลงที่หัวของเขาหนึ่งที

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้หลบไปข้างหลังเลย แต่พุ่งไปข้างหน้า ชนไปที่หน้าอกของคุณชายติงโดยตรง เตะเหยียบลงท่านี้ไม่ได้เตะลงไปเลยสักนิด ก็ยังเพราะเหตุนี้เกือบจะยืนไม่มั่นคง

ไป๋ยี่เฟยจับแขนของคุณชายติงไว้ทันที ทั้งมืออีกข้างหนึ่งทั้งกดไหล่ของเขาไว้ กดทับคนไว้กับพื้น ยกกำปั้นของตนเองขึ้นมาก็คือชกรั่วๆไปพักหนึ่ง

“ปั้ง ปั้ง ปั้ง......”

ท่าทางนี้เหมือนกับชกรั่วๆหนึ่งยกของฉินซานอย่างมาก

คุณชายติงถูกชกจนไร้เรี่ยวแรงจะโต้คืนสักนิด ได้เพียงแต่ร้องทรมานเศร้าโศก “อ่า อย่าชกเลย อย่าชกเลย ผมยอมแพ้ อ่า อย่าชกเลย!”

คนทั้งหลายที่อยู่ใต้เวทีเห็นฉากนี้ต่างคนต่างประหลาดใจจนอ้าปากค้าง เหมือนดั่งคางตก

คุณชายติงเป็นแชมป์เทควันโดของจังหวัดนะ ทำไมถูกคนชกจนไร้เรี่ยวแรงโต้คืนสักนิดล่ะ?

คนทั้งหลายล้วนไม่กล้าเชื่อฉากนี้

ฟางหยันก็ประหลาดใจจนอ้าปากค้างเช่นกัน อึ้งชะงักอยู่กับที่

บาร์ที่เดิมทีเจี้ยวจ้าวคึกคักมาก อยู่ดีๆเงียบลงมาเลย แม้แต่ดนตรีที่ฮึกเหิมเหล่านั้นก็หยุดแล้วเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้เสียงที่ไป๋ยี่เฟยชกคุณชายติง ก็ยิ่งทำให้คนมองข้ามไม่ได้แล้ว

คุณชายติงร้องเศร้าโศกขอร้องให้ยกโทษให้อย่างไม่หยุดยั้ง แต่ไป๋ยี่เฟยไม่ได้หยุดมือเลย

คนที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ล้วนอาจคิดว่าไป๋ยี่เฟยกับคุณชายติงมีความแค้นที่ไม่ยอมอยู่ร่วมโลกเดียวกัน

แต่ถ้าหากว่าไป๋หยุนเผิงเห็นไป๋ยี่เฟยในตอนนี้ ก็จะตื่นตกใจหนึ่งทีเช่นกัน เพราะว่าอยู่นัยน์ตาของไป๋ยี่เฟยส่งแสงสีแดงที่แปลกประหลาดเล็กน้อยนั้นระยิบระยับอีกครั้ง

“อย่าชกเลย ผมไม่กล้าอีกแล้ว ปล่อยผมไปเถอะ ขอร้องคุณล่ะ”

เสียงคุณชายติงขอร้องให้ยกโทษให้ดูเหมือนยิ่งมายิ่งเบา

มีคนรู้สึกว่าถึงจุดนี้ ถ้าหากว่าถูกชกต่อไปอีก เกรงว่าผู้ชายคนนี้จะต้องชกคุณชายติงจนตาย

ดังนั้นมีคนพุ่งเข้าไป ขัดขวางไป๋ยี่เฟย

หลังจากไป๋ยี่เฟยถูกทุกคนดึงออกแล้ว แสงสีแดงที่อยู่นัยน์ตาหายไปแล้ว แต่เลือดกลับเต็มกำปั้น

เขาไม่ได้ไปดูคุณชายติงว่าถูกชกจนเป็นยังไงเลย ก็ไม่ได้ใส่ใจคนอื่นๆเช่นกัน แต่หมุนตัวเดินออกไปโดยตรง

ไม่มีคนกล้าไปขวางไป๋ยี่เฟย คนหนึ่งเป็นไป๋ยี่เฟยที่แข็งแกร่งเกินไปแล้ว ยังมีอีกคนหนึ่งเป็นคุณชายติงตอนนี้บาดเจ็บไม่เบา พวกเขาล้วนห่วงใยอาการของคุณชายติงอยู่