บทที่ 724 เถ้าแก่ของพวกเธอล่ะ

เมื่อพูดสิ่งนี้จบแล้วดูเหมือนมันจะยังไม่พอจึงโบกมือแล้วพูด “ช่างเถอะ ฉันไปเอง”

จากนั้นหัวหน้าแผนกก็รีบเดินออกไปด้านนอก หลิวเสี่ยวอิงและสาวสวยคนนั้นก็ตามออกไป

อย่างไรก็ตามในตอนที่หัวหน้าแผนกเห็นไป๋ยี่เฟย ก็แทบจะไม่สามารถรักษารอยยิ้มบนใบหน้าไว้ได้

เมื่อคิดดูแล้วในตอนนี้ นี่อาจจะไม่ใช่ความผิดของพนักงานต้อนรับสาวสวยคนนั้นจริงๆ แต่งตัวแบบนี้ แม้แต่คนเดินถนนยังรู้สึกว่าเขามาจากบ้านนอกเลย แล้วที่นี่คือคลับระดับ Hi-End ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

เธอรู้สึกสงสัยเล็กน้อยในทีแรกว่าคนนี้เป็นเจ้านายจริง ๆ เหรอ?

หัวหน้าแผนกไม่แน่ใจเล็กน้อย และในระหว่างที่เธอกำลังลังเลอยู่นั้นกลุ่มของโจวหลินก็เข้ามา

“เถ้าแก่ของพวกคุณล่ะ?”

หัวหน้าแผนกมองไปที่กลุ่มคนเจ็ดแปดคนตรงนั้นด้วยแววตาเป็นประกาย คนเหล่านี้แต่งตัวเป็นเถ้าแก่อย่างชัดเจน

จากนั้นหัวหน้าแผนกก็แสดงรอยยิ้มมาตรฐานอีกครั้ง “คุณลูกค้ามีอะไรให้รับใช้ ฉันเป็นหัวหน้าแผนกของที่นี่ค่ะ”

คนกลุ่มนั้นมองหน้ากัน จากนั้นคนแซ่เกาก็พูดออกมา “ผมเป็นสมาชิกของที่นี่ ผมพาเพื่อนมาก็เพื่อมาสมัครสมาชิก”

เมื่อหัวหน้าแผนกได้ยินว่าจะมีคนมาสมัครสมาชิกจำนวนมากขนาดนี้ก็ดีใจขึ้นมาทันที

เพราะพวกเขาทำงานที่นี่ได้เงินเดือนขั้นต่ำบวกค่าคอมมิชชัน หากสามารถให้คนมาสมัครสมาชิกได้ก็จะได้ค่าคอมมิชชันแล้ว ยิ่งกว่านั้นสมาชิกมีระดับที่ต่างกัน เปอร์เซ็นต์ค่าคอมมิชชันก็ต่างกัน แน่นอนว่ายิ่งระดับสูงยิ่งได้ค่าคอมฯ มาก

กลุ่มคนเจ็ดแปดคนนี้เป็นพวกที่มีเงินไม่ขาด ไม่มีทางจะสมัครสมาชิกขั้นต่ำแน่ และต่อให้สมัครแค่ระดับโกลด์ ค่าคอมมิชชันของเธอก็ประมาณสี่ห้าพันแล้ว แล้วสมัครตั้งเจ็ดแปดคนรวมกันก็หลายหมื่นแล้ว

หัวหน้าแผนกพูดอย่างมีความสุข “รบกวนสอบถามต้องการทำสมาชิกทุกท่านเลยไหมคะ?”

“แน่นอน”

หัวหน้าแผนกแนะนำระดับสมาชิกทันทีและถามด้วยรอยยิ้ม “ไม่ทราบว่ากลุ่มเถ้าแก่จะสมัครสมาชิกระดับไหนดีคะ?”

กลุ่มคนทางนี้กำลังพูดคุยกันอย่างมีความสุข ไป๋ยี่เฟยเดินไปข้างๆ หลิวเสี่ยวอิงและกระซิบถาม “ทำเสร็จรึยัง?”

หลิวเสี่ยวอิงส่ายหน้าแล้วพูด: “ยัง เขามีสมาชิกหลายระดับ ฉันไม่รู้ว่าจะทำระดับไหน”

ส่วนพนักงานต้อนรับสาวสวยที่ยืนอยู่ไม่ไกลพวกเขาในตอนนี้จ้องไปที่ไป๋ยี่เฟยอย่างดุเดือด ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ

พนักงานต้อนรับสาวสวยคิดว่าไป๋ยี่เฟยที่เป็นแบบนี้ต่อให้มีเงินจริง จะให้มีเงินยังไงอย่างมากก็คงเป็นพวกเศรษฐีใหม่ เดิมทีเธอวางแผนจะเข้าไปเอาใจ อย่างไรเสียเขาก็เป็นเถ้าแก่

แต่ตอนนี้มีกลุ่มเถ้าแก่เข้ามาเพิ่มแล้ว คาดว่าหัวหน้าแผนกคงไม่สนใจคนคนนี้แล้ว

ไป๋ยี่เฟยเห็นหัวหน้าแผนกเข้าไปต้อนรับคนกลุ่มนั้นก่อนจึงอดขมวดคิ้วและพูดไม่ได้ “หัวหน้าแผนกใช่ไหม พวกเรามาก่อนนะ”

หัวหน้าแผนกที่กำลังอธิบายความแตกต่างของสิทธิพิเศษของสมาชิกแตะละระดับว่าต่างกันอย่างไรบ้าง ทันใดนั้นก็ถูกไป๋ยี่เฟยขัดจังหวะและอารมณ์เสียเล็กน้อย

แต่เธอก็ยังทำหน้าที่ของหัวหน้าแผนกได้ดี แน่นอนว่าด้วยแววตาบางอย่าง ยิ่งกว่านั้นเธอไม่ยอมปล่อยลูกค้ารายใหญ่ไปหารายเล็ก ดังนั้นจึงได้หันไปและยิ้มให้ไป๋ยี่เฟย “รบกวนคุณผู้ชายกรุณารอสักครู่ ฉันขอรับรองลูกค้าพิเศษกลุ่มนี้ก่อนนะคะ”

ไป๋ยี่เฟยได้ยินเธอเรียกแบบนั้นแล้วไม่เข้าใจเลย “พวกเรามาก่อนชัดๆ ทำไมถึงต้องต้อนรับพวกเขาก่อน ยิ่งกว่านั้นทำไมผมถึงเป็นคุณผู้ชาย ส่วนพวกเขาคือลูกค้าพิเศษ?”

พอไป๋ยี่เฟยพูดออกมาก็ดึงดูดความสนใจของกลุ่มเถ้าแก่หลายคน

เถ้าแก่แซ่เฉียนคนนั้นมองแล้วอดที่จะพูดดูถูกไป๋ยี่เฟยไม่ได้: “อะไรกันวะแม่ง ต้องมาเจอพวกสวะอะไรเนี่ย ยังมีหน้ากล้าพูดเรื่องมาก่อนมาหลังด้วย ไม่ดูฐานะตัวเองเสียบ้างเลย?”

“นั่นสิ ในเมืองหลวงใครกล้าแย่งกับเถ้าแก่เฉียนเรื่องมาก่อนหลังคงมีอยู่ไม่กี่คน แกมันเทียบไม่ติดหรอก!”

“เศรษฐีใหม่มาจากไหน? รีบไสหัวไปเลย!”

เจ็ดแปดคนนั้นกำลังดูถูกไป๋ยี่เฟยและยังไม่พอใจคลับแห่งนี้เป็นอย่างมากด้วย

“หัวหน้าแผนกครับ เกรดของเทียนถังเก๋อของพวกคุณก็งั้นๆ แหละ ใครที่ไหนก็สมัครสมาชิกได้!”

“ถ้าหากจนๆ แบบนี้ยังสมัครสมาชิกได้ งั้นพวกเราก็ไม่จำเป็นต้องสมัครสมาชิกที่นี่หรอก”

“ใช่ ไม่ทำแล้ว ไปกันเถอะ”

พวกเขาพูดแล้วกำลังจะไปแต่อันที่จริงแล้วก็ทำไปอย่างนั้นเอง พวกเขาอยากจะรู้ว่าคลับนี้จะจัดการเรื่องแบบนี้ยังไง

ในเวลาเดียวกันก็แสดงสถานะลูกค้าพิเศษของพวกเขาชัดเจนเพื่อเติมเต็มความพึงพอใจในความทะนงตัวของพวกเขา

ในตอนนี้เองที่โจวหลินเกิดจำขึ้นได้ว่าไป๋ยี่เฟยคือใคร และเขาก็อดไม่ได้ที่จะเบิกตาโพลง

“นาย...”

โจวหลินชี้หน้าไป๋ยี่เฟยด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตัวสั่นงันงก

คืนนั้นโจวหลินเห็นด้วยตาเขาเองว่าไป๋ยี่เฟยที่สู้กับเต้าจ่างอย่างเอาเป็นเอาตาย แถมยังสู้ชนะด้วยสิแม่ง!

ปกติแล้วพวกเขาอวดดีจะตายไปคิดว่าตนเองนั้นสูงส่ง แต่ความจริงแล้วนั้นก็แค่ญาติห่างๆ และเพื่อนบ้านของครอบครัวที่ร่ำรวยบางครอบครัวเท่านั้น