บทที่ 723 อะลุ่มอล่วย

เมื่อไปถึงเทียนถังเก๋อ ทั้งสองคนที่กำลังจะเดินเข้าไปก็ถูกบอดี้การ์ดขวางไว้ “ทำอะไรน่ะ?”

บอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่ ดูดุดันและตาแหลมคม ดูก็รู้ว่าเป็นพวกอันธพาล

แต่มันก็เป็นเรื่องธรรมดา บอดี้การ์ดในคลับแบบนี้หากไม่ดูดุดันสักนิดแล้วจะดูแลความเป็นระเบียบเรียบร้อยที่นี่ได้ยังไง?

หลิวเสี่ยวอิงเห็นดังนั้นจึงเข้าไปพูด: “พวกเรามาเที่ยวเล่นน่ะ”

เมื่อได้ยินแบบนี้บอดี้การ์ดก็หัวเราะอย่างดูถูกออกมา จากนั้นก็มองวิเคราะห์หลิวเสี่ยวอิงจากหัวจรดเท้า และค่อยๆ มีความหยาบช้าปรากฏในแววตา “คนสวย พวกเราที่นี่เป็นคลับส่วนตัวชั้นสูง ไม่ใช่ขยะที่ไหนก็เข้าไปได้นะจ๊ะ!”

ในขณะที่พูดเรื่องนี้สายตาก็มองไปที่ไป๋ยี่เฟยด้วยความรังเกียจ จากนั้นก็พูดกับหลิวเสี่ยวอิงอีก: “หากคนสวยจะเข้าไปคนเดียว พี่ชายก็ยังพอจะอะลุ่มอล่วยให้ได้”

หลิวเสี่ยวอิงรู้สึกขยะแขยงเมื่อเห็นดวงตาของบอดี้การ์ดและยิ่งรู้ดีว่าเขากำลังคิดอะไร ดังนั้นเธอจึงชี้ไปที่ไป๋ยี่เฟยอย่างเย็นชา: “เขาเป็นเจ้านายของฉัน”

บอดี้การ์ดได้ยินแบบนั้นแล้วหัวเราะทันที “ไอ้กระจอกเนี่ยนะเป็น...”

“ปัง!”

ไป๋ยี่เฟยหยิบธนบัตรกองใหญ่ออกมาแล้วโยนเข้าไปในอ้อมแขนของบอดี้การ์ดซึ่งเอื้อมมือไปรับมันโดยไม่รู้ตัว

บอดี้การ์ดก้มลงดูและพบว่าเป็นธนบัตรกองโตถึงกับตกตะลึงไปเลย

ไป๋ยี่เฟยไม่สนใจบอดี้การ์และพูดอย่างเรียบเฉย “เข้าไปสมัครสมาชิก”

พูดจบแล้วก็เดินเข้าไปข้างใน

บอดี้การ์ดมองไป๋ยี่เฟยอย่างงงงัน เขาเข้าใจก็แค่พวกกระจอก ใครจะรู้ว่าจะเป็นเถ้าแก่จริงๆ ธนบัตรที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างน้อยก็มีค่าหลายหมื่นเชียว

หลิวเสี่ยวอิงพูดออกมาคำหนึ่งอย่างสะใจ “มีตาหามีแววไม่!”

พูดแล้วก็รีบตามไป๋ยี่เฟยไปอย่างรวดเร็ว

ไป๋ยี่เฟยมาที่นี่และไม่ได้อยากจะดึงดูดสายตาผู้คนมากนัก ดังนั้นจึงพยายามที่จะหลีกเลี่ยงที่จะไม่ให้เกิดความขัดแย้ง ส่วนเรื่องไหนที่ใช้เงินแก้ไขได้ก็ใช้เงินแก้ไขปัญหานั้น

......

หลังจากเข้าไปในคลับสาวสวยสุดเซ็กซี่ก็เดินขึ้นไปแล้ว แต่เมื่อสาวงามเห็นชุดของไป๋ยี่เฟย ร่องรอยของการดูถูกและเหยียดหยามก็ปรากฏอยู่ในดวงตาของเธอ

แน่นอนว่าการต้อนรับลูกค้าคืองานของเธอ เธอยังคงยิ้มเล็กน้อย “คุณผู้ชาย คุณผู้หญิง สวัสดีค่ะทุกท่าน ไม่ทราบว่าพวกคุณเป็นสมาชิกคลับหรือเปล่าคะ? หรือว่าเป็นแขกของสมาชิก?”

หลิวเสี่ยวอิงเห็นสีหน้าของสาวสวยแล้วอดที่จะแอบด่าในใจไม่ได้: มีแต่พวกมีตาหามีแววไม่ทั้งนั้นเลย!

จากนั้นจึงปรายตามองไป๋ยี่เฟย บอกให้เปลี่ยนชุด ๆ ตั้งกี่รอบไม่ยอมเปลี่ยน ตอนนี้เป็นไงล่ะ ไม่ว่าจะเจอใครเขาก็ดูถูกพวกเราหมดแล้ว!

แน่นอนว่าไม่ว่าจะรู้สึกไม่สบอารมณ์แค่ไหน หน้าของหลิวเสี่ยวอิงก็ยังยิ้ม “พวกเรามาสมัครสมาชิกค่ะ”

หลังจากพนักงานต้อนรับหญิงคนตรงหน้าได้ยินคำพูดนี้แล้ว จึงได้มองไปที่หลิวเสี่ยวอิง เมื่อเห็นใบหน้าของหลิวเสี่ยวอิงที่สวยกว่าตนเองแล้วก็อดอิจฉาไม่ได้

แต่เมื่อเห็นการแต่งตัวของไป๋ยี่เฟย สาวสวยคนนี้ก็ไม่เหลือทัศนคติดีๆ อีกเลย

“ได้ค่ะ เชิญตามดิฉันมาทางนี้” สาวสวยตอบอย่างเรียบเฉย

หลิวเสี่ยวอิงกำลังจะเดินตามเธอไป แต่ทันใดนั้นสาวสวยก็หยุดและหันกลับมาแล้วพูด: “เชิญคนขับรถของคุณผู้หญิงรอตรงนี้สักครู่ค่ะ”

หลิวเสี่ยวอิงตกตะลึง

นี่มันอะไรกัน? คนขับรถ?

ไป๋ยี่เฟยก็ตกใจเช่นกัน

รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ทำให้ไป๋ยี่เฟยกลายเป็นคนขับรถของหลิวเสี่ยวอิงไปแล้ว

เมื่อคิดๆ ดูแล้วเป็นเรื่องธรรมดาเพราะเป็นหลิวเสี่ยวอิงเป็นคนพูดว่ามาสมัครสมาชิกบวกกับไป๋ยี่เฟยที่แต่งตัวธรรมดา ดังนั้นเธอจึงคิดว่าไป๋ยี่เฟยเป็นคนขับรถของหลิวเสี่ยวอิง

หลิวเสี่ยวอิงอยากจะอธิบายแต่เป็นไป๋ยี่เฟยที่ขี้เกียจจะเสียเวลาและพูด: “ได้ครับ ผมจะรออยู่ตรงนี้”

เมื่อเห็นสิ่งนี้หลิวเสี่ยวอิงก็รู้สึกโล่งใจมาก: ถ้ารู้แบบนี้ ก็ไม่ต้องทำแต่แรก!

หลิวเสี่ยวอิงตามสาวสวยไปสมัครสมาชิก ไป๋ยี่เฟยก็เดินเล่นไปรอบๆ ในห้องโถง

ห้องโถงถูกตกแต่งดูเหลืองอร่ามแวววาวดูแล้วไร้รสนิยมมาก ดังนั้นเมื่อไป๋ยี่เฟยเห็นแล้วในใจก็แอบรังเกียจไม่ได้

ตอนนั้นเองมีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งเข้ามาจากหน้าประตู

กลุ่มนี้มีมากกว่าสิบคนซึ่งแต่ละคนสวมสูทที่ดูดีเมื่อมองดูอารมณ์และพุงพลุ้ยๆ ที่ไม่อาจมองข้ามได้ คนกลุ่มนี้คงจะเป็นกลุ่มเถ้าแก่ที่ใช่เล่นเลยทีเดียว

“เหล่าเกา คลับนี้ยังไม่เคยมาเพิ่งสร้างงั้นเหรอ?”

“ใช่แล้ว ฉันเพิ่งลงทะเบียนเมื่อวานนี้เอง”