บทที่ 727 รีบเอาขาออกไปไอ้ลูกหมา

เมื่อพูดเรื่องพวกนี้จบไป๋ยี่เฟยก็ยกเท้าขึ้นอีกครั้ง

“โครม!”

“โอ้ย!”

ชายแซ่เการ้องโหยหวน

ส่วนคนอื่นที่ได้เห็นภาพนี้ต่างพากันตัวสั่นอย่างไม่รู้ตัว

ในตอนนี้เองประตูใหญ่ถูกเปิดออกและมีคนจำนวนมากเข้ามา จากนั้นก็มีบอดี้การ์ดชี้ไปที่ไป๋ยี่เฟยแล้วตะโกน “หยุดเดี๋ยวนี้!”

คนเหล่านี้คือกลุ่มบอดี้การ์ดของคลับ คนที่กำลังพูดน่าจะเป็นหัวหน้าชุดบอดี้การ์ด ดูแล้วอายุราวสี่สิบกว่าๆ รูปร่างสูงใหญ่ ท่าทางดุดัน

หัวหน้าคลับกับพนักงานต้อนรับสาวสวยเมื่อครู่ยืนอยู่ด้านหลังของกลุ่มบอดี้การ์ด

พวกเขามองดูชายแซ่เกาที่ถูกไป๋ยี่เฟยเล่นงานจนลงไปกองกับพื้น ตอนนี้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเลือดและสั่นไปทั้งตัว หัวหน้าแผนกกับกลุ่มบอดี้การ์ดต่างมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปจนดูไม่ได้

คลับแห่งนี้เพิ่งจะเปิดดำเนินการสิ่งที่ไม่คาดหวังให้เกิดที่สุดก็คือเรื่องประเภทนี้

ตอนนี้คนที่ถูกทำร้ายคือชายตระกูลเกา คลับคงจะรับไม่ไหวแน่

แต่ชายหนุ่มที่ทำร้ายเขานั้นดูธรรมดามาก ดูแล้วไม่มีแบคอัพไม่ต้องกลัวจะต้องรับผิดชอบ

“รีบเอาขาออกไปไอ้ลูกหมา!”

“ปล่อยลูกค้าอันทรงเกียรติของเราเดี๋ยวนี้!”

หัวหน้าบอดี้การ์ดเป็นคนที่มองเห็นสถานการณ์ได้อย่างชัดเจน ดังนั้นแน่นอนว่าทัศนคติที่เขาทำในตอนนี้คือการเอาใจชายแซ่เกา และทัศนคติต่อไป๋ยี่เฟยก็ไม่ค่อยดีนัก

เมื่อเถ้าแก่คนอื่นๆ เห็นบอดี้การ์ดเข้ามาก็ต่างพากันถอนหายใจ เมื่อครู่ไป๋ยี่เฟยน่ากลัวมากจริงๆ ทำให้พวกเขาหวาดกลัวขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว

แต่ตอนนี้มีบอดี้การ์ดอยู่พวกเขาจึงมีแรงแข็งขัน

“ปล่อยเขา เขาเป็นคนตระกูลเกา!”

“ประกาศครั้งสุดท้าย หากแกยังไม่ปล่อยเขา แกตายแน่!”

“พี่บอดี้การ์ดรีบจับเขาไปเลย!”

“ใช่ รีบจับเขาเลย พวกเราเป็นเพื่อนกับพี่เกา จะช่วยพูดให้คลับของพวกคุณไม่ให้ตระกูลเกาโทษพวกคุณ”

เมื่อได้ยินแบบนี้บอดี้การ์ดก็ตาเป็นประกาย

ปกติแล้ว ไม่มีใครอยากจะหาเรื่องใส่ตัวโดยใช่เหตุ สุดท้ายแล้วพวกเขาทำธุรกิจ ทำให้คนใหญ่คนโตต้องขุ่นเคืองก็อย่าหวังว่าจะดำเนินกิจการต่อไปได้

ตอนนี้คนพวกนั้นสามารถรับประกันได้ว่าตระกูลเกาจะไม่ถือโทษคลับ พวกเขาก็ต้องดีใจมากอยู่แล้ว

ตอนนี้มีคนใช้ศอกแตะโจวหลินและพบว่าเขาหน้าซีดขาวและเงียบอยู่ตลอดจึงถามด้วยความสงสัย “เหล่าโจว คุณเป็นอะไรไป? ทำไมถึงไม่พูดอะไรเลย? ทำไมดูคุณขี้ขลาดกว่าพวกเราเสียอีก?”

โจวหลินยังไม่ทันจะพูดอะไรก็ถูกคนคนนั้นผลักออกมาเพราะเขาเพียงคนเดียวในกลุ่มที่มีวิชาป้องกันตัวอยู่บ้าง

อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของโจวหลินนั้นซีดเซียว และเขายังอยากจะตีคนที่ผลักเขาออกไป

แม่งคนที่อยู่ข้างหน้านี้คือไป๋ยี่เฟยเลยนะ!

เมื่อคิดถึงภาพการประลองของไป๋ยี่เฟยกับยอดฝีมือระดับที่สองในคืนนั้นก็สั่นสะท้าน แล้วเมื่อนึกถึงสี่ตระกูลผู้ยิ่งใหญ่ ตระกูลไป๋กับตระกูลหลินก็มาช่วยเขา โจวหลินหันไปหาไป๋ยี่เฟย

โจวหลินชี้ไปทางหัวหน้าบอดี้การ์ดแล้วพูด: “ผมเป็นคนตระกูลโจว พวกคุณห้ามทำอะไรเขา!”

ไม่ได้ยินแบบนี้ทุกคนก็อึ้ง

ตอนนี้เองฟางหยันก็ก้าวออกมาและพูด: “ผู้ชายคนนี้ทำร้ายเขาก่อน ฉันเป็นพยานได้”

เถ้าแก่พวกนั้นก็รีบมองไปที่โจวหลินและถลึงตาใส่เขา “คุณเป็นอะไร? แม่งกลัวจนอึ้งไปแล้วรึไง?”

ผู้จัดการของฟางหยันได้เตือนฟางหยัน: “เธอช่วยเงียบหน่อย อย่าหาเรื่อง!”

คนเหล่านี้โต้เถียงกันเป็นการภายใน ทำให้กลุ่มบอดี้การ์ดงุนงง

“โครม!”

ตอนนี้เองที่เสียงดังขึ้นอีกครั้ง

เป็นไป๋ยี่เฟยที่กระทืบชายแซ่เกาอีกครั้ง

“เผละ!”

หัวของชายคนนี้เหมือนแตงโมที่ถูกกระทืบอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา ส่วนหนึ่งของมันจมลง เลือดกระเซ็น และดูน่ากลัว