บทที่ 778 คุณคือหงฉี

“อายุก็ไม่เยอะ ทำไมปากดีอย่างนี้！”

เมื่อพูดจบ ผู้ชายที่มีหนวดเคราเต็มหน้าและใบหน้าก็ยังมีรอยแผลเป็นคนหนึ่งเดินออกมาจากฝูงชน

ไป๋ยี่เฟยจ้องมองไปที่เขาและถามด้วยรอยยิ้มที่เย็นชา：“คุณเป็นใคร？”

“ฉันคือคุณชายน้อยของตระกูลหงชื่อหงฉี”ชายที่ไว้หนวดเคราพูดด้วยความยโส

ไป๋ยี่เฟยหรี่ตาทันที น้ำเสียงของเขาเย็นชามากๆ“คุณคือหงฉี？”

เมื่อรู้ว่าเขาคือหงฉี ถ้าพวกเราสามารถจับตัวเขาไว้ได้ ก็นำตัวเขามาเป็นเครื่องมือในการต่อรองเพื่อให้ตระกูลหงปล่อยตัวลู่เหมียวเหมียว

แต่ในเวลานี้ หงฉีทำท่าทางแข็งแกร่งไม่ยอมถอย“ในเมื่อรู้ว่าฉันเป็นคุณชายน้อย เมื่อเห็นหน้าฉันแล้ว ไม่ยอมคุกเข่า คุณใจกล้ามาก？”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ไป๋ยี่เฟยหัวเราะอย่างเย็นชา

ผ่านไปชั่วครู่ ไป๋ยี่เฟยก็พุ่งออกไป

หลังจากเห็นการเคลื่อนไหวของไป๋ยี่เฟย ฉางเชี่ยวรู้ได้ทันทีและก็รีบวิ่งตามเขาไป

บอดี้การ์ดที่อยู่ข้างๆหงฉีเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ก็รีบโอบล้อมหงฉีไว้ และเตรียมตัวต่อสู้ทันที

บอดี้การ์ดที่อยู่ข้างๆหงฉีไม่ใช่บอดี้การ์ดทั่วไป พวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นยอดฝีมือระดับที่สาม

ยอดฝีมือระดับที่สามทั้งหมดห้าคน พุ่งมาหาไป๋ยี่เฟยอย่างรวดเร็ว

แต่บอดี้การ์ดห้าคนนี้โดนฉางเชี่ยวและคนอื่นๆจำนวนหกคนขวางไว้

ไม่มีใครขวางทาง ทำให้ไป๋ยี่เฟยพุ่งตรงไปยังด้านหน้าของหงฉี

ในขณะที่ไป๋ยี่เฟยอยู่ห่างจากหงฉีประมาณสามเมตร จู่ๆไป๋ยี่เฟยก็ตกใจทันที

โดยทั่วไป ตอนนี้หงฉีควรจะกลัวจนรีบถอยหลัง หรือไม่ก็คงให้บอดี้การ์ดพุ่งมายังข้างหน้า เพื่อหยุดตัวเองไว้

แต่หงฉีไม่ได้ถอยหลังและยังยิ้มให้ไป๋ยี่เฟยอย่างมีนัยยะ

ไป๋ยี่เฟยรู้ได้ทันทีว่าต้องมีอะไรแน่นอน แต่เขาพุ่งมาอยู่ด้านหน้าของหงฉีแล้ว มันสายเกินไปที่จะหยุดการกระทำ

ดังนั้นไป๋ยี่เฟยก็ยกกำปั้นขึ้นแล้วชกไปที่หงฉี

ในขณะนี้ หงฉีก็ยกกำปั้นของตัวเองขึ้นมาแล้วชกใส่กำปั้นของไป๋ยี่เฟย

“บูม！”

มีเสียงดังขึ้น และไป๋ยี่เฟยก็รู้สึกได้ถึงพลังมหาศาลที่พุ่งเข้าใส่ตัวเอง

ทำให้เขาถอยหลังและปลิวออกไป

“บูม！”

ไป๋ยี่เฟยล้มลงกับพื้นแล้วเขาก็รีบลุกขึ้นมาทันที

ฉางเชี่ยวและคนอื่นๆเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาตกใจมาก รีบบีบให้ยอดฝีมือห้าคนนั้นล่าถอย จากนั้นรีบพุ่งเข้ามาล้อมไป๋ยี่เฟยไว้

หงฉีบิดข้อมือของตัวเอง พูดอย่างดูถูกว่า：“คุณกล้าดียังไง มาต่อสู้กับฉัน？”

“เอื้อก！”

ไป๋ยี่เฟยทนไม่ไหวจนต้องอาเจียนเลือดออกมา มองดูหงฉีด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม

หลันเต่ามียอดฝีมือระดับที่สองไม่เกินสองคน แต่ใครก็ไม่คาดคิด หนึ่งในนั้นจะเป็นหงฉี

หงฉีเป็นคุณชายน้อย เป็นคนบ้ากามที่มีชื่อเสียง ชอบเที่ยวผู้หญิง แต่เขาที่เป็นคนแบบนี้ กลับเป็นยอดฝีมือระดับที่สอง

ไป๋ยี่เฟยพูดกับฉางเชี่ยวและคนอื่นๆด้วยสีหน้ากังวล：“เขาเป็นยอดฝีมือระดับที่สอง พวกเจ้าระวังตัวด้วย”

ฉางเชี่ยวและคนอื่นๆพยักหน้า เพราะพวกเขาก็มองออก

หงฉีเหลือบมองพวกเขาด้วยสายตาเฉยเมย เขายังคงพูดอย่างเย่อหยิ่งว่า：“วันนี้ ที่จริงพวกเจ้าต้องตายอยู่ที่นี่ทั้งหมด แต่ว่าฉันเป็นคนชอบคนมีความสามารถ”

“ฉันเห็นพวกคุณมีฝีมือไม่เลว เอาอย่างนี้แล้วกัน เรื่องที่พวกคุณมาก่อเรื่องที่ตระกูลหงฉันจะไปขอร้องคุณพ่อให้เอง ไม่เอาเรื่องพวกคุณ แต่พวกคุณต้องติดตามฉันและเป็นลูกน้องของฉัน”

“พวกคุณวางใจได้ หลังจากเป็นลูกน้องของฉัน พวกคุณสามารถทำอะไรก็ได้ในเขตที่สี่ ไม่มีใครกล้ามายุ่ง”

หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ ไป๋ยี่เฟยก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ“พวกเรามาก่อเรื่องที่ตระกูลหงและฆ่าบอดี้การ์ดของพวกคุณไปเยอะขนาดนั้น คุณไม่แม้แต่คิดจะกะพริบตาเลยด้วยซ้ำ”

“แค่คิดก็รู้ การเป็นลูกน้องของคุณ จะโดนคุณเอามาเป็นโล่กันบังได้ตลอดเวลา และคุณก็ไม่เคยสนใจลูกน้องจะตายหรือเปล่า ฉันไม่โง่ที่จะไปเป็นลูกน้องคุณแน่ๆ！”

คำพูดของไป๋ยี่เฟย ทำให้บอดี้การ์ดของตระกูลหงก้มหัวลง

เพราะสิ่งที่ไป๋ยี่เฟย มันเป็นเรื่องจริง ในสายตาของหงฉี ชีวิตของลูกน้องไม่มีค่า