บทที่ 805 สีแดงเข้ม

ไป๋ยี่เฟยกระแทกกับกำแพง แล้วล้มลงพื้นอีกครั้ง ตอนนี้ร่างกายของเขาอ่อนแอมากๆ

หลังจากที่หงจุนประคองร่างกายของตัวเองได้แล้ว เขาก็รีบพุ่งเข้ามาหาไป๋ยี่เฟยโดยไม่ลังเล

เมื่อเห็นขาข้างหนึ่งของหงจุนกำลังจะแตะใส่ร่างกายของไป๋ยี่เฟย

แต่ในเวลานี้ หลิวเสี่ยวอิงรีบวิ่งไปปกป้องไป๋ยี่เฟยโดยไม่คำนึงถึงผลที่ตามมา

ในตอนแรกไป๋ยี่เฟยไม่ได้คิดจะต่อต้าน แต่เมื่อเขาเห็นหลิวเสี่ยวอิงวิ่งเข้ามาปกป้องเขาไว้ ทำให้เขาเบิกตากว้างทันที

ผ่านไปชั่วครู่ ดวงตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม

เมื่อหงจุนพบว่าหลิวเสี่ยวอิงวิ่งเข้ามาปกป้องไป๋ยี่เฟย ทำให้เขาตกใจและรีบยับยั้งตัวเอง

แต่เนื่องจากหงจุนเป็นยอดฝีมือทำให้เขามีพลังมาก ถึงแม้ว่าเขาจะดึงพลังอ้านจิ้งกลับคืนมาได้ แต่เท้าของเขาก็ยังเตะโดนหลังของหลิวเสี่ยวอิงเต็มๆ

“เอื้อก！”

ถึงแม้จะไม่มีพลังอ้านจิ้ง แต่ด้วยพลังของผู้ชายคนหนึ่ง และเป็นพลังของยอดฝีมือด้วย ทำให้หลิวเสี่ยวอิงอาเจียนเลือดคำใหญ่ออกมาทันที

และเลือดคำนี้ก็พุ่งใส่หน้าของไป๋ยี่เฟย

เมื่อไป๋ยี่เฟยเห็นหลิวเสี่ยวอิงทำให้เขาเบิกตากว้าง มุมปากมีเลือดไหลออกมา ทำให้เขาอึ้งไปเลย

เขาคิดถึงคำพูดของซาเฟยหยางทันที ผู้หญิงที่อยู่ข้างเขาคนหนึ่งที่มีความเกี่ยวข้องกับพืชพรรณ ต้องมีเคราะห์ร้ายเกิดขึ้นและมีโอกาสเสียชีวิตสูงมากๆ

ตอนนั้นเขาเดาว่าเป็นหลิวเสี่ยวอิง แต่เขาไม่อยากจะเชื่อเรื่องพวกนี้ จนถึงขณะนี้ ร่างกายของหลิวเสี่ยวอิงอ่อนแอและซบอยู่บนตัวเขา บนใบหน้าของเขาก็ยังมีเลือดของหลิวเสี่ยวอิงอยู่

ไป๋ยี่เฟยเชื่ออย่างสนิทใจ

ในเวลาเดียวกัน ดวงตาของไป๋ยี่เฟยเปลี่ยนเป็นสีแดง เส้นผมของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีขาวทันที

หลิวเสี่ยวอิงอ่อนแรงและกำลังจะลื่นล้ม ไป๋ยี่เฟยก็เอื้อมมือออกไปและอุ้มหลิวเสี่ยวอิงไว้ทันที

จากนั้นเขาค่อยๆลุกขึ้น วางหลิวเสี่ยวอิงไว้ในมุมห้อง

หลังจากนั้นไป๋ยี่เฟยก็ลุกขึ้นอีกครั้ง ใช้ดวงตาที่เป็นสีแดงจ้องมองไปที่หงจุน

หงจุนถอยหลังโดยไม่รู้ตัว เพราะไป๋ยี่เฟยในตอนนี้ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว

ลู่เชี่ยนเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ทำให้เธอนิ่งไปเลย

ไป๋ยี่เฟยจ้องมองหงจุน และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา：“คุณเคยพูดว่าจะไม่ทำร้ายเธอ คุณผิดคำสัญญา”

หงจุนขมวดคิ้วและงุนงง เขาไม่เคยเห็นคนที่โกรธมากๆจนแปลงร่างได้ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง เส้นผมเปลี่ยนเป็นสีขาว ดังนั้นเขาก็เลยมองไปที่ลู่เชี่ยน เขานึกว่าเป็นเพราะยาพิษของลู่เชี่ยน ถึงทำให้เขาเป็นอย่างนี้

ผ่านไปชั่วครู่

“อ๊ากกก！”

ไป๋ยี่เฟยเงยหน้าแล้วตะโกนเสียงดังออกมา

“เอื้อก！”

จากนั้นเขาก็อาเจียนเลือดสีดำออกมา

เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น หงจุนก็อึ้งไปเลย

เวลานี้ ในสายตาของไป๋ยี่เฟย หงจุนได้กลายเป็นสัตว์ประหลาดอัปลักษณ์ไปแล้ว

ในจิตใจของไป๋ยี่เฟยมีเพียงรังสีฆ่าฟัน

เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาของเขาเป็นสีแดง เขาพุ่งไปหาหงจุนอย่างรวดเร็วราวกับลูกกระสุนของปืนใหญ่

หงจุนเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เขาตกใจมากๆ

ความเร็วในตอนนี้ของไป๋ยี่เฟยเร็วกว่าเมื่อสักครู่สองเท่า

ความเร็วดังกล่าว มันไม่ใช่ความเร็วของยอดฝีมือระดับที่สามแล้ว

ดังนั้นหงจุนไม่กล้าประมาท เขาเดินถอยหลังไปหนึ่งก้าว ใช้พลังอ้านจิ้งไปไว้ในหมัด แล้วต่อยไปที่ไป๋ยี่เฟย

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้หลบและถูกหงจุนต่อยโดนหนึ่งหมัด

เมื่อหงจุนเห็นดังนั้น เขาก็ดีใจมากๆ

เมื่อเขาเงยหน้าและเห็นร่างกายที่นิ่งเฉยและท่าทางที่ดุร้ายของไป๋ยี่เฟย ทำให้เขาตกใจมากๆ

ในเวลาเดียวกัน ไป๋ยี่เฟยก็ต่อยออกไปหนึ่งหมัดเหมือนกัน

เดิมทีพลังอ้านจิ้งของหงจุนโจมตีใส่ร่างกายของไป๋ยี่เฟย แต่ทันใดนั้นพลังอ้านจิ้งมันเปลี่ยนไปอยู่บนหมัดของไป๋ยี่เฟย

หงจุนหลบไม่ทัน ทำได้เพียงยกมืออีกข้างขึ้นมาปกป้อง