ตอนที่ 890
บทที่ 890 การแก้แค้น
October 28, 2026
“อ๊ะ!”
ดาร์สเดินออกจากห้องใต้ดิน จากนั้นก็มีเสียงกรีดร้องของอู๋เฉียงดังขึ้นมาในทันที ดาร์สเพียงแค่ยิ้มอย่างเย็นยา แล้วเดินหน้าต่อไป
จางเจิ้งยืนเฝ้าอยู่ที่ประตู หลังจากได้ยินเสียงกรีดร้อง เขาก็กลัวจนเหงื่อตก เขาอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเมื่อเห็นดาร์สเดินออกมา
ดาร์สเหลือบมองดู และจางเจิ้งพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ถ้าจับตัวอันธพาลที่ไร้ประโยชน์แบบนี้ได้อีก ก็ตัดมือตัดขาโดยตรงไปเลย และไม่จำเป็นต้องมารายงานกับผม”
จางเจิ้งกลืนน้ำลาย เหงื่อเย็นบนหน้าผากของเขายังคงไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง “นาย......นายท่าน เข้าใจแล้ว”
“อันนั้น........ คือ...... ลูกสาวของผม.......... เพิ่งมีประจำเดือนในวันนี้ คุณ.......”
ดาร์สเยาะเย้ยเมื่อได้ยินคำพูดนั้น และก้าวไปข้างหน้าเพื่อตบไหล่ของจางเจิ้งและพูดว่า “เดิมที ผมกะว่าจะปล่อยลูกสาวของคุณไปก่อน แต่ในเมื่อคุณพูดอย่างนั้นแล้ว ผมก็ต้องไปตรวจสอบด้วยตัวเองสักหน่อย”
“เพราะว่า สิ่งที่กูไม่ชอบมากที่สุด ก็คือสุนัขที่ชอบโกหกอย่างมึง!”
ทันทีที่จางเจิ้งได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของเขาก็แข็งทื่อขึ้นมาทันที
“ถ้าคุณพูดความจริง ก็ไม่มีอะไรจะพูด แต่ถ้าคุณโกหกแล้วก็.........” ดาร์สพูดพลางเยาะเย้ย
เมื่อเห็นเช่นนี้ จางเจิ้งก็คุกเข่าลงให้ดาร์สทันทีด้วยท่าทางตื่นตระหนก “นายท่านได้โปรดนายท่าน! นายท่านได้โปรด!”
ดาร์สเพิกเฉยต่อเขา แต่กลับเข้าไปในห้องโถงอีกครั้ง และเดินเข้าไปข้างหน้าลูกสาวของจางเจิ้ง
เมื่อดาร์สก้าวเข้ามาทีละก้าว ลูกสาวของจางเจิ้งก็ก้าวถอยหลังไปทีละก้าวด้วยความตกใจ
ในขณะที่ดาร์สกำลังจะเอื้อมมือไปจับลูกสาวของจางเจิ้ง ก็มีเสียงที่ดังมากๆ ดังขึ้นมา
“บูม!”
“บูม!”
ประกอบกับเสียงสั่นเล็กน้อย
ดาร์สตกตะลึง และสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก
ต่อจากนั้น นอกบ้านใหญ่ก็มีเสียงที่สั่งว่าสังหารได้ดังขึ้นมา
ทันใดนั้น ลูกน้องคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามา “นายท่าน มีผู้ยอดฝีมือจำนวนมากกำลังโจมตีพวกเราอยู่!”
เมื่อดาร์สได้ยินดังนั้นสีหน้าของเขาก็กลับคืนมาอีกครั้ง และมีร่องรอยของการดูถูกในดวงตาของเขา “สำนักเป่ยเหมินจะมีผู้ยอดฝีมือมาจากไหนกัน?”
หลังจากพูดจบเขาก็เหลือบมองจางเจิ้งและลูกสาว ด้วยสายตาที่รังเกียจ “ในสำนักเป่ยเหมินของพวกคุณ มีผู้ยอดฝีมือระดับที่หนึ่งเพียงไม่กี่คน แต่สำนักหนานเหมินของเรานั้นมีนับไม่ถ้วน”
“สำหรับไก่ที่อ่อนแออย่างพวกคุณ จะเอาอะไรมาสู้กับเราได้”
ดาร์สดูถูกชาวเหนือเหล่านี้จากก้นบึ้งของหัวใจ
อันที่จริงมีผู้ยอดฝีมือระดับที่หนึ่งน้อยมากในภาคเหนือ ในขณะที่ทางใต้ มีผู้ยอดฝีมือระดับที่หนึ่งเป็นจำนวนมาก ซึ่งถือเป็นการดูหมิ่นโดยธรรมชาติ
ที่สามารถขับไล่พวกเขาออกไปเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว ก็เป็นเพียงเพราะมีจื่ออีอยู่
“สัตว์เลื้อยคลานตัวเล็กๆ อย่างพวกคุณ จะเทียบกับอัจฉริยะสำนักหนานเหมินอย่างเราได้อย่างไร?” ดาร์สเยาะเย้ย จากนั้นก็โบกมือแล้วพูดว่า “เราไปดูสัตว์เลื้อยคลานตัวเล็กๆ พวกนั้นกันเถอะ!”
ภายนอกบ้านใหญ่ตระกูลจาง
ชายชุดดำเดินทางอย่างอิสระในความมืดด้วยแสงอันเย็นยะเยือก แสงอันเย็นยะเยือกส่องประกาย และเลือดก็ผลิบานกระจายไปทั่ว
ต่อหน้าสมาชิกองค์กรขวางซาหลายสิบคน คนของตระกูลจางนั้นดูอ่อนแอมาก
พวกเขาบุกเข้าไปในบ้านใหญ่ตระกูลจางด้วยความตั้งใจแน่วแน่ที่จะแก้แค้น และพวกเขาจะต้องสังหารหมู่ผู้ที่จับตัว และฆ่าพี่น้องของพวกเขาให้ได้
หลังจากที่ดาร์สเดินออกไปพร้อมกับคนของเขา เขาก็เห็นฉากนี้
ผู้ใต้บังคับบัญชาอธิบายทันทีว่า “ชุดของพวกเขาเหมือนกับชายในคุกใต้ดิน คาดว่าน่าจะมาช่วยชีวิตคน”
ดาร์สเยาะเย้ยเมื่อได้ยินคำพูด “ฝีมือพอใช้ได้ แต่โง่ไปหน่อย!”
“เพื่อคนคนเดียว โง่มากจนถึงปล่อยให้คนมาหาที่ตายอีกมากมาย!”
คนของเขาพยักหน้าเห็นด้วยทันที “คนของสำนักเป่ยเหมินโง่มากมาโดยตลอด”
เมื่อเห็นเช่นนี้ ดาร์สก็โบกมือแล้วพูดว่า “ไปเล่นกับพวกชั้นต่ำระดับสามและระดับสองกันหน่อย ถ้าสมาชิกในตระกูลจางตายกันหมด พวกเราก็ไม่สามารถอธิบายให้หัวหน้าฟังได้”
“ใช่!”
ดังนั้นยี่สิบสามสิบคนก็ตอบรับและรีบวิ่งออกไป
คนในองค์กรขวางซานั้นเป็นผู้ยอดฝีมือระดับที่สี่โดยพื้นฐานแล้ว และไม่มีปัญหากับคนธรรมดา แต่พวกเขาไม่สามารถยืนหยัดได้เมื่อพบกับผู้ยอดฝีมือระดับที่สองและระดับที่สาม