บทที่ 912 อดทนไม่ไหว

และผู้ใต้บังคับบัญชาของเจิ้งหมิงและผู้คุ้มกันที่ทรยศไป ต่างก็ตกตะลึงไป หลังจากที่เห็นว่าเจิ้งหมิงถูกสังหารไป

ผู้คนในหนานเหมินต่างก็ตกใจเล็กน้อยในตอนแรก แต่ตอนนี้พวกเขาก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความสนใจต่อไป๋ยี่เฟยมากขึ้น

นอกจากนี้ยังมีผู้ยอดฝีมือระดับที่สองจำนวนมากและผู้ยอดฝีมือระดับที่หนึ่งอีกสามคน แม้ว่าไป๋ยี่เฟยจะฆ่าเจิ้งหมิงในไม่กี่วินาที พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรเลย

หนึ่งในผู้ยอดฝีมือระดับที่สอง ถึงกับรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย เพราะเขารู้สึกว่าไป๋ยี่เฟยได้ระงับโมเมนตัมของคุณชายของพวกเขาลงไปแล้ว

ดังนั้นผู้ยอดฝีมือระดับสองจึงตะคอกอย่างเย็นชา และก้าวไปข้างหน้า แต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไร เขาก็ถูกไป๋ยี่เฟยขัดจังหวะไป

“เจ้าสุนัขที่มาจากหนานเหมิน ถอยไปซะ ตอนนี้กูไม่มีเวลาสนใจพวกคุณ”

ทันทีที่พูดคำนี้ออกมา ผู้คนที่มีมาจากหนานเหมินต่างก็ตกตะลึงไปเลย

ผู้คนที่อยู่ฝั่งเจิ้งซงถึงกับอุทานออกมาเลยทีเดียว

เพราะคำพูดของไป๋ยี่เฟย ช่างเย่อหยิ่งและหยิ่งผยองเหลือเกิน

ในขณะที่เจิ้งหยู่ยานตกใจเมื่อได้ยินคำพูดนี้ และก็รู้สึกสิ้นหวังอยู่ในใจไปด้วย และอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา

นายหญิงเจิ้งก็ตกใจกลัวไป๋ยี่เฟย และกัดฟันและตะโกนว่า “สวีลั่ง คุณกำลังพูดอะไรอยู่เหรอ? เราไม่สามารถเอาชนะคนเหล่านั้นได้เลย!”

อย่างไรก็ตามไป๋ยี่เฟยไม่ได้สนใจกับคำพูดของนายหญิงเจิ้ง และก็ไม่ได้สนใจผู้คนที่มาจากหนานเหมิน แต่กลับมุ่งความสนใจไปที่ผู้หญิงที่ชื่อว่าเมิ่งเจีย

เมิ่งเจียตกใจเมื่อเห็นไป๋ยี่เฟยกำลังเฝ้าดูเธออยู่ และโยนเข็มเงินออกมาสามเข็มโดยจิตสำนึก

ด้วยการกระทำนี้ ผู้ยอดฝีมือระดับที่สองในตอนเมื่อกี้นี้กลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง ด้วยท่าทางที่โกรธเคือง “หนอนเลื้อยคลานระดับต่ำ ยังกล้าที่จะหยิ่งผยองต่อเราเช่นนี้งั้นหรือ กูแม่งจะฆ่ามึงให้ตายในวันนี้!”

หลังจากพูดจบเขาก็พุ่งเข้าไปที่ไป๋ยี่เฟย

“ระวัง!” นายหญิงเจิ้งอดไม่ได้ที่จะเตือนว่า

ใบหน้าของเจิ้งหยู่ยานซีดด้วยความตกใจ และร่างกายของเธอก็ยังคงสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

เพราะในสายตาของพวกเขาและทุกคน ไป๋ยี่เฟยจะหยิ่งผยองขึ้นมาไม่ได้อีกต่อไป และเรื่องราวเล็กน้อยนี้ มันก็กำลังจะจบลงในไม่ช้าแล้ว

เพียงแต่........

“พุฟ!”

เข็มเงินสามเข็มเจาะเข้าไปในร่างกาย เพียงแต่ว่า มันไม่ใช่ร่างกายของไป๋ยี่เฟย

ผู้ยอดฝีมือระดับที่สองของหนานเหมินรีบพุ่งเข้ามา และชกต่อยไป๋ยี่เฟยด้วยหมัด แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไป๋ยี่เฟยก็คว้าคอของเขาเอาไว้ ก่อนที่ตัวเองจะปล่อยหมัดออกไป

ต่อจากนั้นไป๋ยี่เฟยก็ใช้แรง ดึงตัวเขาเข้ามาอยู่ตรงหน้าตัวเองอย่างแรง เข็มเงินทั้งสามเข็มก็พุ่งเข้าใส่กลางคิ้วของผู้ยอดฝีมือระดับที่สอง ฆ่าเขาในทันที

“บูม!”

ไป๋ยี่เฟยโยนตัวผู้ยอดฝีมือระดับที่สองลงอย่างผ่านๆ และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ผมเคยพูดไปก่อนหน้านี้แล้ว ผมไม่อยากจะพูดเป็นครั้งที่สอง”

คำพูดนี้ไม่เพียงแต่พูดกับคนที่มาจากหนานเหมินเท่านั้น แต่ยังพูดกับเมิ่งเจียในเวลาเดียวกันอีกด้วย

หลังจากผ่านช่วงเวลาอันสั้นๆ สิบกว่าวินาทีนี้ ทุกคนก็ตกตะลึงกับไป๋ยี่เฟยอีกครั้ง

เจิ้งซงจ้องไปที่ไป๋ยี่เฟยด้วยความประหลาดใจ

เจิ้งหยู่ยานตกตะลึงอยู่ในจุดนั้น

นายหญิงเจิ้งถึงกับต้องอุทานว่า “นี่มันเป็นไปได้อย่างไร? หรือว่าเขาก็เป็นยอดฝีมือระดับที่สองด้วย? ไม่ นี่มันเป็นไปไม่ได้...........”

ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เธอก็เคยเห็นไป๋ยี่เฟยมาก่อน และไป๋ยี่เฟยไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลย ดังนั้นเขาจะเป็นผู้ยอดฝีมือระดับที่สองได้อย่างไร?

นายหญิงเจิ้งไม่อยากจะเชื่อเลย

และสำหรับพี่สะใภ้ของเจิ้งหยู่ยาน เมื่อเธอเห็นไป๋ยี่เฟยเป็นครั้งแรก เธอก็รู้สึกมีความสุขมากอย่างไม่ต้องพูดถึง เพราะยังไงเจิ้งหยู่ยานและเจิ้งส้าวเป็นพี่น้องแท้ๆ กัน และทรัพย์สินก็จะถูกแบ่งให้สองพี่น้องในอนาคต

แน่นอนว่าเธอไม่ต้องการให้เจิ้งหยู่ยานได้ส่วนแบ่งอะไรไป ดังนั้นหากเจิ้งหยู่ยานได้แต่งงานไปกับชายชราอย่างไป๋ยี่เฟยซึ่งเป็นคนที่ไม่มีอำนาจใดๆ เลย เกรงว่าก็จะไม่ได้ส่วนแบ่งอะไรอีกเลย และหากพูดออกไปแล้วก็จะทำให้ตระกูลเจิ้งเสียหน้าไปอีกด้วย

แต่ในเวลานี้ พี่สะใภ้ของเจิ้งหยู่ยานนั้นโง่เขลาไปแล้ว

ควรจะกล่าวว่าคนในตระกูลเจิ้งโง่เขลาไปทั้งหมดแล้ว ไป๋ยี่เฟยในความทรงจำของพวกเขากับไป๋ยี่เฟยคนปัจจุบันนั้นแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

และฝีมือที่ไป๋ยี่เฟยได้แสดงให้เห็นในครั้งนี้ ในที่สุดก็ทำให้ผู้คนที่มาจากหนานเหมินเริ่มมีความสนใจมากขึ้น

เมื่อเห็นเช่นนี้เมิ่งเจียก็ยิ่งหวาดกลัวมากขึ้นไปอีก เพราะเธอรู้ว่าตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอเลย ดังนั้นเธอจึงรีบตะโกนบอกกับทุกคนว่า “เร็วเข้า! ทุกคนลงมือพร้อมกัน ฆ่าเขาซะ!”

ดังนั้นผู้คุ้มกันเหล่านั้นก็รีบพุ่งเข้าไปทางไป๋ยี่เฟย

พวกเขาไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของไป๋ยี่เฟย แต่ฝีมือของไป๋ยี่เฟยในตอนเมื่อกี้นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาเกรงกลัว เพียงแต่พวกเขาไม่มีที่ว่างที่จะต้านทานได้ และทำได้เพียงสู้ใช้กำลังที่มีเท่านั้น