บทที่ 955 ท่านทวดตระกูลไป๋

ไป๋ยี่เฟยยืนอยู่ที่นั่นสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง เพียงแค่ได้ยินตอนที่ไป๋หยุนเผิงเรียกพ่อ สีหน้าจึงมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

ที่ไป๋หยุนเผิงเรียกพ่อนั่น ก็คือปู่แท้ๆของไป๋ยี่เฟย!

ไป๋ยี่เฟยมองเห็นชายชราคนหนึ่งในนั้น ยิ้มจ้องมองไป๋ยี่เฟยโดยตลอด ไป๋ยี่เฟยสามารถรู้สึกถึงความรักใคร่ของเขา ดังนั้นก็โค้งตัวนิดๆโค้งแล้วโค้งอีกกับเขา

ไป๋ยี่เฟยสามารถรู้สึกถึงว่า ปู่แท้ๆของเขาคนนี้เพียงแค่เป็นยอดฝีมือระดับที่สองชั้นต่ำคนหนึ่งเท่านั้น

และชายวัยกลางคนที่เป็นหัวหน้าคนนั้น ไป๋ยี่เฟยกลับมองไม่ออกถึงพลังความสามารถแท้ๆของเขา

ต่อจากนี้ ไป๋หยุนเผิงโค้งตัวนิดๆกับคนที่เป็นหัวหน้าคนนั้นพูดว่า “ปู่รอง วันนี้ตั้งใจพาไป๋ยี่เฟยมาขอโทษกับรุ่นอาวุโสทุกท่าน”

ไป๋ยี่เฟยได้ยินไป๋หยุนเผิงเรียกคนนั้นอย่างนี้ อดไม่ได้ที่จะตื่นตะลึงทันที นี่ก็ไม่ใช่ท่านทวดของเขาแล้วหรือ?

และปู่ใหญ่ที่อยู่ข้างๆ ฮึ เย็นชาเสียงหนึ่งกับทั้งสองคนก็เลยหันหน้าไป แม้แต่มองพวกเขาสักทีก็ไม่

กลับเป็นท่านทวดคนนั้นที่ดูแล้วอ่อนโยนอย่างมาก เขายิ้มอยู่พูดว่า “ล้วนเป็นครอบครัวเดียวกัน ทะเลาะวิวาทเอะอะโวยวายกันเป็นปกติมาก พวกคุณก็อย่าเก็บไว้ในใจเลย”

ไป๋ยี่เฟยเห็นท่าทีท่านทวดอ่อนโยนขนาดนี้ แปลกใจอย่างมาก

ต่อจากนี้ท่านทวดพูดอีกว่า “แต่ว่าหยุนเผิงแกก็รู้เช่นกัน พวกคุณอาคุณลุงของแกล้วนเพื่อการพัฒนาขยายผลประโยชน์ของตระกูล เรื่องนี้นะ ได้เพียงแต่ให้ไป๋ยี่เฟยได้รับความไม่เป็นธรรมบ้างเล็กน้อยเท่านั้น ตัวเขาไม่มีความถูกผิดหรอก”

ไป๋หยุนเผิงพยักหน้าต่อๆกัน ขานรับ “ใช่”

อยู่ในเวลานี้ อยู่ดีๆปู่ใหญ่เอ่ยปากพูดว่า “อารอง พวกเราล้วนเป็นคนของตระกูลไป๋ เพื่อการพัฒนาขยายของตระกูลไป๋ คนหนึ่งในนั้นได้รับความไม่เป็นธรรมเล็กน้อย นี่ไม่นับว่าเป็นอะไรเลยสักนิด”

“พูดได้อีกว่า ผู้ชายของพวกเราตระกูลไป๋รับความไม่เป็นธรรมเล็กน้อยก็รับไม่ได้เลยหรือ งั้นอนาคตจะนำพาตระกูลไป๋พัฒนาขยายไปข้างหน้าได้ยังไงล่ะ?”

คำพูดของเขาพูดจบ ก็มีรุ่นอาวุโสคนหนึ่งพูดว่า “อารอง ไป๋ยี่เฟยเขาไม่ยอมได้รับความไม่เป็นธรรมสักนิด นี่ไม่ใช่การแบกรับของผู้ชายตระกูลไป๋เราที่ควรมีเลยสักนิด ตามที่ผมเห็น มิสู้ตัดสิทธิ์ที่ได้รับช่วงเจ้าบ้านตระกูลไป๋ของไป๋ยี่เฟยโดยตรงเลยดีกว่า”

ไป๋ยี่เฟยได้ยินคำพูดนี้สีหน้าขึงลับแล้วขึงลับอีก ไป๋หยุนเผิงดึงเขาไว้ทันที

ต่อจากนี้ปู่ใหญ่นั้นพูดอีกว่า “แต่ถ้าหากว่าเขาหย่าร้างกับหลี่เสว่แต่งงานกับตระกูลฉุง ยังคงสามารถพิจารณาให้เขารับช่วงกิจการของตระกูลไป๋ต่อ”

“ผมจำได้ว่าฉุงโยวหมิงของตระกูลฉุงอีกไม่นานก็จะแต่งงานแล้วเช่นกัน ถ้าหากเป็นไปได้ล่ะก็ ยังสามารถจัดงานแต่งพร้อมกันได้”

หลังจากท่านทวดฟังจบจ้องมองไปยังไป๋หยุนเผิง แฝงไว้ด้วยรอยยิ้มถามว่า “หยุนเผิง แกคิดว่ายังไงล่ะ?”

ไป๋หยุนเผิงก้มหัวนิดๆ ตอบกลับด้วยท่าทีเคารพนบนอบอย่างมากว่า “ปู่รอง เกรงว่าไป๋ยี่เฟยเขาจะไม่มีบุญวาสนาดีขนาดนี้”

สีหน้าของท่านทวดหยุดชะงักนิดๆ จากนั้นคืนสู่ลักษณะท่าทีที่เยือกเย็นอีก

ปู่ใหญ่ได้ยินคำพูดนี้กลับ ฮึ เย็นชาเสียงหนึ่งพูดว่า “ไป๋หยุนเผิง แกต้องคิดให้ดีนะ ไม่รับปากล่ะก็ ไป๋ยี่เฟยก็จะรับช่วงกิจการของตระกูลไป๋ไม่ได้!”

พอคำพูดนี้ของเขาพูดออกมา นอกจากปู่แท้ๆของไป๋ยี่เฟย คนอื่นๆล้วนเกือบจะพยักหน้าแสดงให้เห็นว่าเห็นด้วย

ส่วนท่านทวดเห็นแบบนี้ยิ้มอยู่พูดว่า “วัยรุ่นมักจะให้ความสำคัญกับความรักความผูกพันมากกว่า ถ้าไม่งั้นเป็นอย่างนี้ซะ ก็ให้ผมไปคุยกับพวกรุ่นอาวุโสของตระกูลฉุงสักหน่อย”

“ด้วยสถานะที่เป็นทายาทของตระกูลไป๋ ให้เขาแต่งภรรยาเพิ่มอีกคนหนึ่ง ตระกูลฉุงฝั่งโน้นคิดว่าจะไม่พูดมากอะไรเช่นกัน”

พอเสียงคำพูดจบลง ทันใดนั้นไป๋ยี่เฟยนิ่งอึ้งไปเลย

นี่หมายความว่าอะไรกันแน่?

ปู่ใหญ่หัวเราะเย็นชาเสียงหนึ่ง “งั้นเขานี่ก็ได้เปรียบเกินไปแล้ว ยังสามารถได้รับภรรยาสองคนพร้อมกัน!”

“แต่ถ้าหากว่าเขาเห็นด้วยล่ะก็ ก็ไม่ใช่ทำไม่ได้ แต่ฐานะเดิมของหลี่เสว่นั้นได้เพียงแต่ให้เธอเป็นเมียน้อย ต้องให้ลูกสาวของตระกูลฉุงเป็นเมียใหญ่!”

ทันใดนั้นไป๋ยี่เฟยเบิกตาโพลงทั้งคู่ “ผมไม่เห็นด้วย!”

“แกพูดอะไรนะ?” ปู่ใหญ่เบิกตาโพลงขี้นมาโมโหจ้องเขม็งไป๋ยี่เฟยอยู่

คนอื่นๆก็เบิกตาโพลงทั้งคู่ตามไปด้วย จ้องมองไป๋ยี่เฟย ก็แม้แต่ไป๋หยุนเผิงก็อึ้งชะงักไปหนึ่งที

สีหน้าของท่านทวดก็ไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย

หลังจากปู่ใหญ่คืนสติกลับมา ตบโต๊ะลุกขึ้นทันที เอ่ยปากชี้ด่าไป๋ยี่เฟยว่า “ไป๋ยี่เฟย แกอย่าไม่รู้จักดีเลว อยู่ที่นี่ แกถึงขนาดยังกล้าปฏิเสธข้อเสนอของอารอง!”

“อารองก็หวังดีเช่นกัน ตัวแกเองไม่ได้เสียเปรียบถึงขนาดยังกล้าฝ่าฝืนต่อต้านหรือ?”

“ถือว่าตนเองมีกังฟูที่เก่ง ก็ไม่เห็นคนอื่นอยู่ในสายตาได้เลยหรือ?”

นอกจากปู่แท้ๆของไป๋ยี่เฟยและท่านทวด ที่เหลือล้วนตำหนิเขาอยู่

ไป๋ยี่เฟยถูกคนมากมายขนาดนี้ตำหนิ กลับไม่ได้ตอบโต้พวกเขา เพียงแค่กำกำปั้นอย่างแน่น เก็บอดทนกลั้นไว้ในใจตนเอง เพราะว่าไป๋หยุนเผิงยังอยู่ที่นี่