บทที่ 966 คือเขาเอง

“เจ้าเด็กคนนี้ ทำอะไรลงไปอีกแล้ว?” ฉุงเฉ่าซินเห็นว่าการแสดงออกของฉุงลี่ซือไม่ปกติ คิดว่าเธอสร้างปัญหาอีกแล้ว และวันนี้เป็นงานแต่งงานของลูกชายของเขา แน่นอนว่าเขาไม่อยากจะให้ลูกสาวของเขาสร้างปัญหาอะไร

อย่างไรก็ตามฉุงลี่ซือพูดด้วยท่าทางที่กระวนกระวาย “พ่อ เมื่อกี้นี้ฉันเพิ่งได้เจอกับคนที่แปลกมาก”

“คนแปลกหน้าเหรอ?” ฉุงเฉ่าซินตกใจเล็กน้อย

ฉุงลี่ซือพูดขึ้นอย่างรวดเร็วอีกครั้งว่า “นี่ไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือเขาขอให้ฉันบอกกับคุณว่า เต้าจ่างมาแล้ว!”

“อะไรนะ?” ดวงตาของฉุงเฉ่าซินเบิกกว้างในทันที

ในขณะนี้เอง ในห้องจัดเลี้ยงก็มีเสียงโวยวายดังขึ้นมาในทันใด

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ? พิธียังไม่ได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการไม่ใช่เหรอ? ทำไมหน้าจอถึงสว่างขึ้นมาก่อน? ”

“และสถานที่ก็ไม่ถูกอีก? ทำไมดูเหมือนเป็นบนดาดฟ้าล่ะ? ”

พิธีกรและเจ้าสาวและเจ้าบ่าวบนเวทีต่างหันไปมอง และตกตะลึงเมื่อเห็นหน้าจอ

ฉุงลี่ซือและฉุงเฉ่าซินก็มองตามไปเช่นกัน

หน้าจอขนาดใหญ่เป็นพื้นหลังของชั้นดาดฟ้า และพวกเขาทั้งหมดรู้จักคนที่ปรากฏบนหน้าจอ

“มันคือเต้าจ่าง!”

“เขามาที่นี่ได้อย่างไร?”

“เขาไปเป็นพวกเดียวกันกับศัตรูแล้วไม่ใช่เหรอ?”

ในท่ามกลางเสียงทานของทุกคน เต้าจ่างที่อยู่บนหน้าจอมองไปที่ด้านหน้าด้วยท่าทางที่สงบ เขาพูดอย่างจางๆ ว่า “ทุกคน ไม่ได้เจอกันมานานมากแล้ว”

เมื่อเสียงของเขาจบลง ทุกคนที่อยู่ในห้องจัดเลี้ยงก็เงียบลงโดยจิตสำนึก

เต้าจ่างกล่าวต่อว่า “วันนี้เป็นงานเลี้ยงแต่งงานของคุณชายรองของตระกูลฉุง ผมขออวยพรให้คุณชายรองณ ที่นี้ก่อน ขอให้แต่งงานอย่างมีความสุข!”

“ให้พรจบแล้ว ผมมีอะไรจะบอกทุกคนต่อไป”

“ในอนาคตอันใกล้นี้ โลกใบนี้ก็จะถูกพวกเราปกครอง!”

“ในตอนนี้มีโอกาสที่ดีอยู่ต่อหน้าพวกคุณ ผมมีสัญญาเลือดอยู่ที่นี่ชุดหนึ่ง ตราบใดที่พวกคุณเซ็นมัน ผมขอรับรองกับพวกคุณณ ที่นี้ว่า ในอนาคตพวกคุณและผมจะมีความมั่งคั่งมากกว่าตอนนี้เป็นสิบเท่า”

“พวกคุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องของการกลับใจในภายหลัง ในเมื่อลงนามแล้ว มันก็จะถูกดำเนินการโดยธรรมชาติ สำหรับพวกคุณ ผมก็มีวิธีที่จะให้พวกคุณดำเนินการด้วย”

“ถ้าพวกคุณไม่เซ็นแล้วก็ อย่าแม้แต่จะคิดที่จะออกจากตึกนี้ได้ในวันนี้!”

และในขณะนี้เอง มีอีกคนก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ และเสียงของเขาก็ปรากฏขึ้นมาด้วย

“กำลังโฆษณาแชร์ลูกโซ่อยู่เหรอ?”

ทุกคนจะสามารถมองเห็นได้ว่าคนคนนี้ขึ้นไปจากบันได เขาสวมหมวกทรงแหลมสีดำ และแว่นกรอบคู่หนึ่ง

คนคนนี้คือไป๋ยี่เฟยนั่นเอง

ฉุงลี่ซือกรีดร้องหลังจากเห็นไป๋ยี่เฟย “เขา!”

หลายคนที่อยู่บนดาดฟ้าผงะไปชั่วขณะ เต้าจ่างขมวดคิ้วเล็กน้อยและถามว่า “คุณเป็นใคร?”

ในเวลาเดียวกัน ผู้คนในห้องจัดเลี้ยงก็เริ่มพูดคุยกัน

“คนคนนี้เป็นใคร?”

“ไม่รู้ ดูไม่คุ้นหน้าเลย”

“ดูเหมือนว่าจะไม่ได้อยู่ในกลุ่มเดียวกันกับพวกเขา”

ฟางหยันที่ยืนอยู่บนเวที T ชั่วคราวก็ตกตะลึง ไม่นานมานี้ เธอเพิ่งเห็นคนคนนี้อยู่ในห้องน้ำ อีกอย่าง เมื่อได้ยินเสียงของเขา เธอก็รู้สึกคุ้นเคยมาก

ในขณะนี้ จู่ๆ ก็มีฟ้าร้องบนท้องฟ้าดังขึ้นมา

“บูม!”

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง และดูเหมือนว่าฝนจะตกหนักในไม่ช้า

ไป๋ยี่เฟยมองไปที่เต้าจ่างและกล่าวว่า “ผมคิดว่า คุณคงไม่อยากจะรู้ว่าผมเป็นใคร?”

การแสดงออกของเต้าจ่างก็เย็นลงอย่างกะทันหัน หลี่ตาจ้องมองไปที่ไป๋ยี่เฟย

พวกเหลียงเหว่ยชาวไม่ได้ขยับตัว และพวกเขาก็มองไม่ออกว่าเป็นไป๋ยี่เฟย

เต้าจ่างพูดอย่างเย็นชาว่า “คุณมาทำอะไรที่นี่?”

ไป๋ยี่เฟยตอบอย่างจางๆ ว่า “วันนี้เพื่อนของผมแต่งงาน ผมแค่ไม่อยากจะให้ใครมาทำร้ายก็เท่านั้นเอง”

“เพื่อนของคุณงั้นเหรอ?” เต้าจ่างผงะไปครู่หนึ่ง