บทที่408

บทที่408

“ครั้งนี้นับว่าแกโชคดี!” ฉุงเฉ่าเจว๋พูดขึ้นอย่างเฉยเมย “ครั้งหน้าก็ไม่แน่”

พูดจบฉุงเฉ่าเจว๋ก็พาคนของตัวเองไปคำนับผู้พิพากษาแล้วออกไป

ทนายหูยืนทื่ออยู่ตรงนั้นและสับสนเล็กน้อย จะไปทั้งอย่างนี้เลยเหรอ?

จะไม่ทำต่อจริง ๆ เหรอ?

ทนายหูประสบความล้มเหลวอย่างเหลือเชื่อที่สุดในอาชีพการงานเป็นครั้งแรก สมญานามทนายอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง ในตอนนี้มันช่างดูน่าขัน

เดิมทีนั้นดูง่ายดาย คดีที่มั่นใจในผลลัพธ์ได้อย่างแน่นอนนั้น คาดไม่ถึงว่ารูปคดีได้พลิกเสียแล้ว!

นี่ถือได้ว่าเป็นคดีตัวอย่างสุดคลาสสิก

คณะผู้พิพากษาได้ออกจากบัลลังก์แล้ว คนตระกูลฉุงก็ไปแล้ว หยางหนิวก็ไปแล้ว เหลือเพียงเย่ฮวนกับไป๋ยี่เฟยและคนของตนเองแล้ว

เย่ฮวนเดินเข้ามาแล้วพูดเสียงขรึม: “อย่าลืมสิ่งที่คุณรับปากผมไว้”

“วางใจ ฉันพูดคำไหนคำนั้น” ไป๋ยี่เฟยตอบ

ที่เย่ฮวนสามารถออกมาเพื่อช่วยให้การเพื่อช่วยเขาได้นั้น ทั้งหมดก็เป็นเพราะในวันที่เกิดเหตุวันนั้น เฉินห้าวบอกว่าจะช่วย ขอเพียงให้เย่ฮวนช่วย หลังจากไป๋ยี่เฟยถูกปล่อยตัวแล้ว เย่อ้ายจะถูกส่งตัวให้เขาอย่างปลอดภัย

เย่ฮวนร้องอย่างเย็นชา เดินไปที่หน้าไป๋ยี่เฟยและพูด: “ผมหวังว่าจะได้ผลงานของคุณในอนาคต”

เมื่อพูดประโยคนี้จบแล้วเย่ฮวนก็ไป

ตอนนี้เองหลงหลิงหลิงและอีกหลายคนต่างเดินเข้ามาด้วยความดีใจ “ท่านประธาน”

“พี่...”

ไป๋ยี่เฟยยิ้ม “ช่วงนี้ต้องลำบากทุกคนแล้ว”

ทุกคนส่ายหน้า พวกเขายินดีที่จะติดตามไป๋ยี่เฟย และรู้แผนการของไป๋ยี่เฟย ตอนนี้ยิ่งได้เห็นไป๋ยี่เฟยพ้นโทษแล้ว ก็รู้สึกว่าไม่ได้ลำบากอีกทั้งยังดีใจ และยิ่งนับถือไป๋ยี่เฟย

เมื่อทุกคนส่งเสียงเชียร์ต่งหยีซวนก็ยังคงสับสนเล็กน้อยแม้ว่าเธอจะชนะคดี แต่เธอก็ยังไม่เข้าใจในส่วนสุดท้าย

“ทำไมเขาถึงต้องยอมแพ้ด้วย?” นี่คือส่วนที่สงสัยมากที่สุด

ไป๋ยี่เฟยเลิกคิ้วเล็กน้อย ภาพอันเยือกเย็นของการพบกันครั้งแรกฝังรากลึกในหัวใจของผู้คน สีหน้าที่อยากได้ใคร่รู้ของเธอในตอนนี้ มันเกินคาดเล็กน้อย “อยากรู้เหรอ?”

ต่งหยีซวนพยักหน้า

ไป๋ยี่เฟยยิ้มแล้วพูด: “ก็นะ เพราะหยางหนิว ไม่ใช่คนของผม”

“เอ๊ะ?” ต่งหยีซวนนิ่งไปครู่หนึ่ง “ไม่ใช่คนของคุณ? งั้น...” คนของใคร?

“สหพันธ์ธุรกิจเมืองหลวง”

ในตอนนี้เอง หลายเรื่องที่ยังไม่เข้าใจ ต่งหยีซวนคิดออกแล้ว

สหพันธ์ธุรกิจเมืองหลวง เหนือกว่าสี่ตระกูลใหญ่ เมื่อคนจากสหพันธ์ธุรกิจเมืองหลวงเป็นผู้ที่ยื่นหลักฐานด้วยตัวเอง เช่นนั้นเหตุผลที่เขาปกป้องไป๋ยี่เฟยก็เป็นที่ชัดเจนแล้ว

ดังนั้นฉุงเฉ่าเจว๋จึงเลือกที่จะอดทนรอมากกว่าความแข็งแกร่ง

“แต่ว่า ทำไมคนจากสหพันธ์ธุรกิจเมืองหลวง จึงได้...” นี่คืออีกจุดหนึ่งที่ต่งหยีซวนไม่เข้าใจ

ไป๋ยี่เฟยอธิบาย: “เพราะ...หลังจากหวังไห่ถูกฆ่า สหพันธ์ธุรกิจเมืองหลวงได้ออกตัวเองว่าคนจากสหพันธ์ธุรกิจจะแก้แค้นให้หวังไห่ นี่คือคำพูดของสหพันธ์ธุรกิจเมืองหลวง”

“ตอนนี้มันมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีนี้และรู้เรื่องฆาตกรที่ฆ่าหวังไห่ คนจากสหพันธ์ธุรกิจจะต้องลุกขึ้นมาแน่นอน ส่วนฉุงเฉ่าเจว๋ ในตอนนี้ถ้าหากเขายังคงปกป้องฉุงโยวเวยต่อไปอีก อย่างนั้นคนจากสหพันธ์ธุรกิจก็จะเล่นงานตระกูลฉุง”

“ฉุงเฉ่าเจว๋เขาไม่กล้าเอาตระกูลฉุงทั้งตระกูลมาแลกกับความยุติธรรมเรื่องที่ลูกชายของเขาถูกฆ่า ยิ่งไปกว่านั้น ฉุงเฉ่าเจว๋จะแยกความสัมพันธ์กับฉุงโยวเวยเพื่อปกป้องตระกูลฉุง”

หลังจากได้ฟังตั้งแต่ต้นจนจบหลังของ ต่งหยีซวน ก็รู้สึกเย็นวาบและไป๋ยี่เฟยสามารถจัดเตรียมรายละเอียดเช่นนี้ได้และแม้แต่ทัศนคติของสหพันธ์ธุรกิจก็สามารถคำนวณได้ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกตกใจ

มองไปที่ไป๋ยี่เฟยอีกครั้ง เขาเดินไปพร้อมกับหลงหลิงหลิงและคนอื่นออกไปด้านนอกแล้ว