บทที่513

บทที่513

ไป๋ยี่เฟยที่ยืนอยู่ข้างหลังของหวังโหลว มองดูแผ่นหลังของเพื่อนสมัยเรียน มันเป็นแผ่นหลังของพี่น้อง ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจหลายๆ อย่างขึ้นมา

ถึงว่าล่ะ ที่ผ่านมาทำไมคริสตัลกรุ๊ปถึงได้เอาแต่มาแย่งเนื้อของโหวจวี๋กรุ๊ปกินครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งหมดก็เพราะหวังโหลวคิดว่า ไม่ว่าคริสตัลกรุ๊ปเป็นคนกินหรือคริสตัลกรุ๊ปเป็นคนกิน สุดท้ายแล้วมันก็เป็นของไป๋ยี่เฟยอยู่ดี

และทุกสิ่งที่หวังโหลวทำมันอาจจะดูเหมือนเป็นการต่อต้านเขา แต่แท้ที่จริงแล้วมันเป็นการช่วยเขาต่างหาก

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังนึกถึงเรื่องครั้งก่อนที่เขามารับตัวหลี่เสว่ไป มันเป็นแผนที่คิดมาเพื่อเขา เพราะหวังโหลวรู้ดีว่ากำลังจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ถึงได้รับตัวหลี่เสว่ไปปกป้องไว้ก่อน ทำให้เขาไม่ต้องคอยพะวงหลังอีก

มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่หลี่เฉียงตงจะเดินใกล้หวังโหลวขนาดนั้น

เมื่อหลิ่วจาวเฟิงได้ยินคำพูดทั้งหมดนั้นแล้ว เขาก็ไม่อาจยอมรับมันได้เขาลำบากวางแผนมานานขนาดนี้ แต่ผลที่ได้กลับเป็นแบบนี้

“หวังโหลว! แกไอ้ชาติชั่ว! แกมันแม่งชั่วช้าสิ้นดี!”

“ข้อตกลงของเรา แกลืมไปหมดแล้วรึไง!” หลิ่วจาวเฟิงตะคอกออกมาเสียงดัง เราตกลงกันแล้วนี่ว่าแกรับหน้าที่กัดกินโหวจวี๋กรุ๊ป จากนั้นก็ช่วยให้ฉันได้ครอบครองโหวจวี๋ แล้วแกให้หมากินไปหมดแล้วรึไง?”

หวังโหลวยิ้มออกมาเล็กน้อย “การร่วมงานกันของเรามันก็ออกมาได้ดีเลยไม่ใช่เหรอ? ผมกลืนกินโหวจวี๋ และช่วยให้คุณได้มันมาครอบครอง แล้วมันมีปัญหาตรงไหนเหรอ?”

“นี่แก……” จู่ๆ หลิ่วจาวเฟิงก็ทำตาโต เพราะเขาเข้าใจขึ้นมาทันทีว่าตัวเองติดกับเข้าแล้ว “แม่งเอ๊ย! หวังโหลว แกจงใจหลอกฉันสินะหวังโหลวเป็นพวกเดียวกับไป๋ยี่เฟยมาโดยตลอด และดูออกว่าจะต้องมีเหตุการณ์อย่างวันนี้เกิดขึ้น เขาจึงหันมาร่วมมือกับตัวเองอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด ส่วนการกลืนกินโหวจวี๋ที่ว่าก็แค่การเอาทรัพย์สินของโหวจวี๋โอนไปไว้ที่คริสตัลกรุ๊ปเท่านั้น

ตอนที่หลิ่วจาวเฟิงได้โหวจวี๋ไปครอง มันก็เหลือแค่เปลือกนอกที่ว่างเปล่าเท่านั้น!

ตอนนี้หลิ่วจาวเฟิงเข้าใจทุกอย่างแล้ว หวังโหลวมันตั้งใจ จำได้ว่าครั้งแรกที่พวกเขาร่วมมือกัน ตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา หวังโหลวก็จงใจล่อให้เขาไปติดเป็นอยู่แล้ว!

จนกระทั่งตอนนี้เขาเพิ่งได้รู้ความจริง!

“หวังโหลว แกมันหน้าด้านหน้าทน!” หลิ่วจาวเฟิงชี้หน้าด่าทอหวังโหลว “เรื่องบัตรเชิญของไป๋ยี่เฟยก็เป็นฝีมือของแกสินะ? ห๊ะ? ในเมืองหลวงก็มีบัตรเชิญอยู่แค่นั้น แล้วไป๋ยี่เฟยมันจะไปเอามาจากไหน?”

“แกเป็นคนเชิญมันมา แกเป็นคนวางแผนทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง!”

หวังโหลวยืนมองการด่าทอของหลิ่วจาวเฟิงโดยไม่มีท่าทีว่าจะโกรธเลยแม้แต่น้อย

ทุกคนต่างพาก็อุทานออกมา ความอดทนแบบนี้ไม่ใช่ใครๆ ก็มีได้

หลังจากที่หลิ่วจาวเฟิงด่าไปชุดใหญ่ จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่า “แล้วที่แกร่วมมือกับตระกูลเย่ล่ะ? มันก็เป็นการปูทางให้ไป๋ยี่เฟยเหมือนกันใช่มั้ย?”

พูดจบ เขาก็ไม่รอให้หวังโหลวได้ตอบ หลิ่วจาวเฟิงก็หันไปพูดกับเย่ฮวนว่า “ประธานเย่ หวังโหลวมันได้เผยธาตุแท้ของมันออกมาแล้ว คุณยังจะร่วมมือกับมันอยู่มั้ยครับ?”

เย่ฮวนขมวดคิ้วเบาๆ

แต่หวังโหลวก็พูดขึ้นว่า “ขอโทษนะ คุณคงยังไม่เข้าใจสินะ ว่าคนที่ผมร่วมมือด้วยตลอดก็คือคุณ ไม่ใช่ตระกูลเย่”

“นี่แก!” หลิ่วจาวเฟิงเบิ่งตากว้างด้วยความรู้สึกที่คาดไม่ถึง

ทันใดนั้น เย่ฮวนก็พูดขึ้นว่า “ต้องขออภัยด้วยนะครับ คุณหลิ่ว ระหว่างเราไม่ได้มีการร่วมมือกันเลย กับเย่ซื่อกรุ๊ปก็ไม่มีเช่นกันครับ”

หลิ่วจาวเฟิงตาค้างไปเลย

แม้แต่เย่ฮวนก็คิดจะตัดสัมพันธ์กับเขาแล้ว

ในตอนนี้ เย่ฮวนนั้นแพ้อย่างราบคาบแล้ว ถ้าไม่ได้ร่วมมือกับหวังโหลวแล้วแบบนี้ เมื่อไม่มีความช่วยเหลือจากใครหลิ่วจาวเฟิงก็ไม่ได้มีอะไรดีเลยสักนิด

ส่วนโหวจวี๋กรุ๊ปนั้น มันก็แค่บริษัทที่ว่างเปล่าไม่มีประโยชน์อะไรเลย

บนเวที หวังโหลวก็ได้หันไปพูดกับไป๋ยี่เฟยว่า “เอกสารเพิ่งอนุมัติเมื่อวาน เดี๋ยวคุณค่อยรับอีกที บางจุดยังต้องให้คุณเซ็นชื่อด้วย”

ไป๋ยี่เฟยส่ายหน้า แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “คุณเก็บคริสตัลกรุ๊ปไว้เถอะ ผมไม่เอา”

“เดิมทีมันก็เป็นของคุณอยู่แล้วนะครับ” หวังโหลวเองก็ส่ายหน้า “ผมเคยพูดไว้ก่อนหน้าแล้ว ไม่ว่ายังไงมันก็เป็นของคุณอยู่วันยังค่ำ”

ไป๋ยี่เฟยกำลังจะอ้าปากพูด แต่หวังโหลวก็เดินลงเวทีไปแล้ว

ตอนนี้สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่ไป๋ยี่เฟยอีกครั้ง การหักมุมเมื่อกี้มันช่างเซอร์ไพรส์เหลือเกิน ด้วยเหตุนี้ไป๋ยี่เฟยก็ได้กลายเป็นประธานกรรมการที่เป็นผู้นำของเมืองเทียนเป่ยอีกครั้ง

เมื่อไป๋ยี่เฟยรู้ว่าไม่สามารถคืนคริสตัลกรุ๊ปไปได้แล้ว เขาก็น้อมรับมันไว้ด้วยความยินดี