บทที่751 ไอ้สารเลว

โจวฉวี่เอ๋อถูกลูกน้องคนนั้นกดอยู่ที่พื้นเสื้อผ้าขาดหลุดลุ่ยเผยให้เห็นผิวพรรณที่ขาวผ่อง

เมื่อคนอื่นๆได้เห็นภาพดังกล่าว ต่างพากันอิจฉาแถมยังลอบกลืนน้ำลาย

ถึงแม้โจวฉวี่เอ๋อจะไม่ได้สวยเท่าหลี่เสว่ แต่ก็ถือว่าเป็นคนสวยรูปร่างหน้าตาดี เมื่อมาเห็นของสวยๆงามๆแบบนี้จะไม่ให้อิจฉาได้ยังไง？

และลูกน้องคนนั้นก็มองตาค้าง ก่อนที่จะอดใจไม่ไหวที่จะกดโจวฉวี่เอ๋อลงและโน้มตัวลงไปจูบ

ทันใดนั้น

"ตูม！"

อยู่ๆก็มีหมัดชกเขาไปที่ร่างกายของลูกน้องคนนั้น

"ปัง！"

ศีรษะของลูกน้องคนนั้นได้แตกกระจาย และเลือดได้กระเด็นไปทั่ว

คนอื่นๆที่เห็นฉากนี้ต่างก็พากันตะลึงตาค้าง

เหลียงเหว่ยชาวหรี่ตามองจ้องฉินซานเขม็ง

ฉินซานได้ถอดเสื้อคลุมของตัวเองนำไปคลุมให้โจวฉวี่เอ๋อจากนั้นก็ดึงเธอลุกขึ้นและกระซิบข้างหูของเธอ "ที่รัก ผมขอโทษ"โจวฉวี่เอ๋อตกตะลึง

ไป๋ยี่เฟยที่อยู่อีกด้านก็ตกตะลึงเช่นเดียวกัน

ท่าทางอันธพาลของฉินซานได้แปลเปลี่ยนไป เป็นท่าทางสุขุมเย็นชาทันที

คนอื่นอาจจะไม่คุ้นชิน แต่ไป๋ยี่เฟยและโจวฉวี่เอ๋อนั้นคุ้นชินอย่างมาก

พวกเขามองดูฉินซานยืดหลังขึ้น ท่าทางเข้มงวดและน่าเกรงขาม เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน

คนอื่นๆที่เห็นฉากนี้เข้าก็พากับประหลาดใจ

หลินยู่ชังที่ยังตกใจไม่หายเอ่ยถามขึ้น "ฉินซาน นายหมายความยังไง?"

เต้าจ่างก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา"ยังดูไม่ออกอีกหรอ? คนๆนี้ไม่ใช่ฉินซานด้วยซ้ำ!"

"อะไรนะ?" หลินยู่ชังเบิกตากว้างด้วยความตกใจ สีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

ฉินซานดึงหลี่เสว่ไปไหวที่ด้านหลังของตัวเอง จากนั้นก็มองคนอื่นๆด้วยสายตาเย็นชา "ถูกต้อง ฉันไม่ใช่ฉินซาน ฉันคือฉินหัว"

"ตัวตนของฉินซานเป็นปลอม พวกคุณอยากสืบ แน่นอนว่าสืบไม่เจออยู่แล้ว "

ตอนที่ฉินซานปรากฏตัวขึ้นมา ทุกคนที่ใกล้ชิดกับเขาต่างก็ไปสืบเรื่องของเขา ไป๋ยี่เฟยก็เคยสืบ หลินยู่ชังเองก็เคยสืบยิ่งเต้าจ่างก็เคยสืบเรื่องของเขา

แต่ต่อให้คุณมีอำนาจมากเท่าไหร่ แต่จะต้านทานความสามารถของภาครัฐได้หรอ?

ฉินหัวกล่าวอย่างเย็นชา "ไป๋ยี่เฟยเป็นน้องชายของฉัน ส่วนโจวฉวี่เอ๋อเป็นภรรยาของฉัน"

"พวกแกกล้าแตะต้องน้องชายและภรรยาของฉัน ฉะนั้นวันนี้ฉันก็จะคิดบัญชีกับพวกแกให้สมน้ำสมเนื้อ!"

พอเอ่ยประโยคนี้จบ ฉินหัวก็หันหน้าไปมองเหลียงเหว่ยชาว "บอสใหญ่ ผมรอคุณปรากฏตัวมานานแล้วครับ"

ทุกคนต่างพากันตะลึง

ที่แท้ฉินหัวก็แกล้งเล่นละครตบตาว่าตัวเองเป็นอัมพาต แต่จริงในความเป็นจริง กลับปลอมตัวเป็นอีกคนหนึ่งแล้วก็แฝงตัวเข้ามาอยู่กับคนพวกนี้ เพื่อรอคอยบอสใหญ่ที่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

ไป๋ยี่เฟยตื่นเต้นมาก ตื่นเต้นจนลืมความเจ็บปวดของบาดแผลบนร่างกายของตัวเอง

โจวฉวี่เอ๋อตื่นเต้นยิ่งกว่า เพราะฉินหัวคนนี้คือสามีของเธอ

จริงๆแล้ววันนั้นที่เธอโทรเรียกฉินหัวให้มาช่วยหลี่เสว่ พวกเขาสองคนใกล้ชิดกันมากจนเธอได้กลิ่นบนร่างกายของฉินหัว

โจวฉวี่เอ๋อก็จำได้ว่านี่เป็นกลิ่นของฉินหัว

ดังนั้นเธอจึงเดาไว้แล้วว่านี่คือฉินหัว

และโจวฉวี่เอ๋อก็ไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ว่าในเมื่อฉินหัวปลอมตัวเป็นฉินซานแบบนี้ เขาต้องมีเหตุผลแน่ๆ ดังนั้นเธอจึงไม่ได้พูดอะไรออกมา

อีกอย่างตอนที่อยู่ในห้องอาหารบนเรือ เธอตั้งใจขว้างจานใส่ฉินหัวเพราะแบบนี้จะทำให้คนอื่นๆรู้สึกว่าเธอรังเกลียดฉินหัว คนที่เกือบจะรังแกข่มเหงเธอจริงๆ

แบบนี้ก็จะไม่มีใครสงสัยเขาแล้ว

เต้าจ่างเห็นดังนั้นทำเสียงหึอย่างเย็นชา "แกมั่นใจในตัวเองเกินไป！"

"อย่างน้อยต่อหน้าแก ฉันก็มั่นใจในตัวเอง" ฉินหัวตอบนิ่งๆ

พอเต้าจ่างได้ยินเช่นนี้ ก็แสดงสีหน้าเจ็บใจเพราะเขาไม่สามารถเอาชนะฉินหัวได้