บทที่753 แกฝ่าฝืนกฎ

ทุกคนต่างพากันสูดลมหายใจ จากนั้นก็ยืนอึ้งอยู่กับที่

เท่าที่พวกเขารู้เหลียงเหว่ยชาวและฉินหัวถือว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ที่พวกเขาเห็นนี่คืออะไรกัน？

เหลียงเหว่ยชาวถูกคนที่มาใหม่นี่ฟาดไปทีก็ถึงกับลอยกระเด็น

แบบนี้มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!

เหลียงเหว่ยชาวก็แข็งแกร่งมากพอ แต่กับคนๆนี้ไม่าสามารถจินตนาการได้เลยว่าความสามารถของเธอนั้นอยู่ถึงระดับไหนกัน

ส่วนไป๋ยี่เฟยพอเห็นคนที่มาใหม่ก็ตื่นเต้นทันที

เหลียงยู่และเฉินอ้าวเจียวเองก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา

เพราะคนที่มาใหม่นี้คือจื่ออี

"ท่านอาจารย์!"

ทั้งสามคนเอ่ยเรียกขึ้นมาพร้อมกัน

จื่ออียังคงดุดันเหมือนเดิม พอเผชิญหน้ากับเหลียงเหว่ยชาวก็ด่าทอทันที "ฉันรังเกลียดคนที่ชอบรังแกคนที่อ่อนกว่าที่สุด แถมยังมารังแกลูกศิษย์ของฉัน เธอคิดว่าในโลกนี้ไม่มีใครสู้เธอได้หรือไง? ถุ้ย!"

ไป๋ยี่เฟยที่เห็นท่าทางดุดันของจื่ออี นอกจากจะไม่ได้รู้สึกไร้สาระ แล้วยังรู้สึกอุ่นใจอีกด้วย

ก่อนหน้านี้เขาได้ยินมาว่า ตอนที่ซินชิวไปช่วยพวกเต้าจ่าง พอจื่ออีทราบข่าวเข้าก็ไปหาซินชิวทันที แถมยังพังบ้านของซินชิว

ถ้าเกิดไม่พูดถึงเรื่องอื่น เอาแค่ในฐานะท่านอาจารย์กับลูกศิษย์ ไป๋ยี่เฟยรู้สึกซาบซึ้งมากเพราะจื่ออีดีต่อเขามาก

และในนาทีเสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย จื่ออีก็ตามมาช่วยไว้ได้ทัน ทำให้พวกเขารู้สึกโล่งใจมาก

เหลียงเหว่ยชาวกุมบ่าของตัวเองพลางลุกขึ้นยืนจ้องหน้าจื่ออีอย่างโมโห "แกฝ่าฝืนกฎ!"

"เหลวไหล เห็นกันอยู่ชัดๆว่าเธอฝ่าฝืนกฎก่อน!" จื่ออีส่งเสียงไม่พอใจ

ผู้ชมต่างพากันตกตะลึง

ทุกคนต่างก็เป็นผู้เฝ้าคลังเก็บทอง ยิ่งไปกว่านั้นคลังเก็บทองที่หนึ่งมีผู้เฝ้าสองคน คลังเก็บทองที่เหลืออีกสามแห่งมีผู้เฝ้าเพียงหนึ่งเดียว ถ้าเป็นอย่างนั้นอีกคนหนึ่งต้องเป็นคนที่มีความแข็งแกร่งมากยิ่งกว่า

แต่ว่าตอนนี้ เห็นได้ชัดแล้วว่าเหลียงเหว่ยชาวไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่แท้จริงของจื่ออี

ซาเฟยหยางเอ่ยอธิบายขึ้นมานิ่งๆ "จริงๆแล้วจื่ออีควรจะได้เป็นผู้เฝ้าคลังเก็บทองที่สอง

แต่เธอไม่พอใจที่ศิษย์น้องของตัวเองได้เป็นผู้เฝ้าคลังเก็บทองที่หนึ่ง ดังนั้นพวกเขา

จึงต่อสู้กันมาโดยตลอด ว่าใครกันแน่เป็นผู้เฝ้าคลังเก็บทองที่หนึ่งอย่างแท้จริง"

"จื่ออีไม่สนใจผู้เฝ้าคลังเก็บทองอื่น"

ไป๋หยุนเผิงได้ยินก็อดไม่ได้ที่จะตะลึง "แบบนี้ก็ได้หรอครับ?"

เฉินอ้าวเจียวราวกับว่าเข้าใจอะไรบางอย่างจึงพยักหน้า "ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!"

แต่ทว่าทันใดนั้นจื่ออีก็หันมาชี้หน้าซาเฟยหยางก่อนจะเอ่ยเสียงดัง "แกหุบปากเดี๋ยวนี้เลยนะ! ถ้าไม่ใช่เพราะว่าแกรู้จักกับศิษย์น้องของฉันล่ะก็ วันนี้ฉันจะฆ่าแกเป็นคนแรก!"

ซาเฟยหยางได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะชะงัก จากนั้นก็เงียบไปทันที

ซาเฟยหยางเป็นถึงซินแสที่เก่งที่สุด และพวกเขาเป็นถึงผู้เฝ้าคลังเก็บทอง ข้อต้องห้ามที่สุดก็คือห้ามให้ใครรู้ตำแหน่งของคลังเก็บทอง แม้ว่าซาเฟยหยางจะไม่ได้พูดอะไร แต่มันก็ยังคงเป็นระเบิดก่อนเวลาอันควร

นี่ถึงเป็นสาเหตุว่าทำไมเหลียงเหว่ยชาวถึงได้ฆ่าเทียนหัวซาน และเหลียงหมิงเยว่ถึงได้ขังซาเฟยหยางเอาไว้

จื่ออีหันกลับไปมองเหลียงเหว่ยชาว "ทำไมเธอถึงได้หน้าด้านขนาดนี้ ยังมีหน้ามาพูดว่าฉันฝ่าฝืนกฎ?"

“ฉวยโอกาสในฐานะที่ตัวเองเป็นผู้เฝ้าคลังเก็บทองที่สอง ใช้ทองในคลังตามอำเภอใจ แล้วยังคิดที่จะฮุบคลังเก็บทองที่สามและที่สี่ไว้อีก บนโลกนี้มันมีเรื่องดีขนาดนั้นได้ยังไงกัน?”

"และเธอยังเอามาแทรก ในขณะที่ฉันและศิษย์พี่ศิษย์น้องกำลังทดสอบผู้เฝ้าคลังเก็บทองที่หนึ่ง รุ่นต่อไปอีก แถมยังจะเอาผู้ที่ถูกคัดเลือกอีกคนไปเป็นลูกน้องของตัวเอง"

"นอกจากนี้พอไป๋ยี่เฟยรู้เรื่องคลังเก็บทองที่สาม เธอยังวางแผนดึงเขาเข้ามาในกับดักของตัวเองอีก เหลียงเหว่ยชาวเธอนี่มันโลภมากจริงๆ!"

เหลียงเหว่ยชาวหน้าขาวซีดทันที ดูเหมือนว่าจะมีคนมองแผนของเธอออกทั้งหมด

แต่ว่าในวินาทีต่อมาเธอก็ยิ้มออกมาอีกครั้ง "แล้วยังไงล่ะ?"

จื่ออีส่งเสียงไม่พอใจ"ยังไงน่ะหรอ?แน่นอนว่าก็จะฆ่าเธอให้ตายยังไงล่ะ!"

"แกทำไมได้หรอก!"เหลียงเหว่ยชาวเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

จื่ออีหรี่ตาทั้งสองข้าง "ใครให้ความมั่นนี้กับเธอกันนะ?"

เหลียงเหว่ยชาวยิ้มบางๆก็จะเอ่ยออกมานิ่งๆ "แน่นอนว่าก็ต้องเป็น......ยัยนั่นไง!"

หลังจากเหลียงเหว่ยชาวพูดจบ ทันใดนั้นก็มีคนสองคนปรากฏตัวขึ้นเดินออกมาจากป่า คนหนึ่งเป็นผู้ชายคนหนึ่งเป็นผู้หญิงผู้ชาย ถือมีดจ่ออยู่ที่คอของหญิงสาว

ผู้ชายคือเจี่ยงอาน ส่วนผู้หญิงก็คือหลี่เสว่ที่หายตัวไปนาน