บทที่988 หยั่งเชิง

“คุณชายใหญ่เดินทางลำบากแล้ว” ฉุงโยวหมิงค้อมกาย พูดกับจีซือด้วยความนอบน้อมถึงสิบส่วน

จีซือเพียงมองอย่างเรียบเฉยแวบหนึ่ง ส่งเสียงว่าอืมและไม่พูดอะไรอีก

ท่าทีไม่จืดไม่เค็มเช่นนี้ ทำให้ฉุงโยวเวยกระอักกระอ่วนเล็กน้อย แต่เขาก็ปรับสีหน้าได้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะผายมือออกมาแล้วเอ่ยขึ้นยิ้มๆ ว่า “คุณชายใหญ่เชิญด้านใน”

พอทุกคนเห็นเช่นนี้ ก็พากันตบมือขึ้นมา

แต่ในช่วงเวลาที่ครึกครื้นเช่นนี้ จีซือเพียงกล่าวเสียงเรียบว่า “ไม่เข้าไปแล้ว เวลากระชั้นชิด ให้น้องสาวคุณรีบลงมาเถอะ”

พอสิ้นคำพูด เสียงหัวเราะของทุกคนพลันหายไปอย่างฉับพลัน

สีหน้าของฉุงโยวหมิงแข็งค้างไปแล้ว

ทุกคนมองหน้ากันและกัน ทำท่ากระอักกระอ่วนไม่รู้ว่าควรพูดอะไรบ้าง

การแต่งภรรยาของทางฝั่งนี้ เจ้าบ่าวจะถูกคนจากทางฝั่งเจ้าสาวสร้างเรื่องลำบากใจให้ครั้งหนึ่งก่อน จากนั้นค่อยมองซองแดงให้ ถึงสามารถแต่งเจ้าสาวกลับไปได้

กลับกลายเป็นว่าคนผู้นี้พอมาถึง ไม่เพียงทำท่าทางสูงส่งเหนือผู้อื่น ถึงกับยังให้เจ้าสาวลงมาเองอย่างไร้ความอดทน?

ด้วยเหตุนี้ ในกลุ่มคนมีคนไม่ทันรู้ฐานะ เห็นว่าไม่เข้าไปเสียที จึงพูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง

“นี่เป็นกฎเกณฑ์ทางฝั่งของเรา นายต้องขึ้นไปเชิญเจ้าสาวออกมาด้วยตัวเอง”

เมื่อมีเสี่ยงที่หนึ่ง ก็มีเสียงที่สอง ที่สามตามมา

“ใช่แล้ว นายต้องทำตามกฎเกณฑ์ที่นี่ของเรา!”

“ใช่ๆๆ รีบขึ้นไปเชิญเจ้าสาวมาแต่งงานสิ!”

แต่พอจีซือได้ยินเสียงเหล่านี้ สีหน้าก็เย็นชาขึ้นหลายส่วน กวาดตามองทุกคนแวบหนึ่งแล้วกล่าวว่า “มาพูดกฎเกณฑ์กับคุณชายอย่างฉัน?”

กล่าวจบเขาก็แค่นเสียงเย็นออกมาอีก “งั้นวันนี้คุณชายอย่างฉันก็จะให้พวกแกได้รู้จัก กฎของคุณชายอย่างฉัน!”

จากนั้นก็มีคนคนหนึ่งจู่ๆ ก็แฉลบตัวมาหยุดตรงหน้าคนที่พูดคนแรกคนนั้น

เกิดเสียง “พลั่ก” ดังขึ้น คนคนนั้นโดนไปฝ่ามือหนึ่ง ทั้งยังถูกพัดลงไปอยู่กับพื้นสลบไปทันที

พอทุกคนเห็นฉากนี้เข้าต่างก็ตกใจกันหมด

พวกเขามองดูฉากนี้อย่างโง่งม เงียบจนแม้แต่เข็มตกก็ยังได้ยินไปชั่วขณะ

ฉุงโยวหมิงสีหน้าพลันมืดลง

จีซือยังคงทำท่าทางสูงส่งเหนือผู้อื่นเหมือนเดิม “เห็นแก่ที่วันนี้เป็นวันมหามงคลของคุณชายอย่างฉัน จะไว้ชีวิตเขาชั่วคราว!”

“แต่นี่ไม่ได้บอกว่าความอดทนของคุณชายอย่างฉันจะไม่มีขีดจำกัด”

ได้ยินเช่นนี้ ฉุงโยวหมิงก็กำหมัดแน่น กลับไม่กล้าพูดสักประโยค

และในเวลานี้เอง ฉุงลี่ซือก็เดินออกมาโดยมีฟางหยันเดินเป็นเพื่อน

“เจ้าสาวมาแล้ว”

ไม่รู้ว่าเป็นใครตาดีมองเห็น จึงกล่าวเสียงเบาขึ้นมาหนึ่งประโยค ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงหันไปมอง

ตอนนี้ฉุงลี่ซือไม่ได้สวมชุดเจ้าสาว แต่สวมชุดราตรีแทน เดิมทีเธอก็หน้าตาสวยมากอยู่แล้ว พออยู่ในชุดราตรีก็ยิ่งขับเน้นให้สวยหยาดเยิ้มมากขึ้นกว่าเดิม

ทว่าตอนนี้คนจำนวนมากล้วนไม่มีแก่ใจจะไปชื่นชมความสวยของเธอ ในดวงตาของพวกเขาต่างเผยความเสียดายในตัวเธอออกมา

ฉุงลี่ซือเป็นสาวงามอันดับหนึ่งของเมืองหลวง แต่งให้ชายวัยกลางคนที่ไม่รู้ธรรมเนียมประเพณีเช่นนี้ไปทั้งแบบนี้ ช่างเป็นการหยามเกียรติกันสิ้นดี!

ดังนั้นพอเห็นเจ้าสาวมาถึง พวกเขาจึงไม่ได้ส่งเสียงโห่ร้องกันขึ้นมา แต่เงียบไม่พูดไม่จาแทน

กลับเป็นจีซือที่หลังได้เห็นฉุงลี่ซือ กลับถูกความสวยของเธอดึงดูด ดวงตาเป็นประกายขึ้นมาหลายส่วน

แต่ก็เป็นเวลาแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น เขาก็กลับสู่ท่าทางสูงส่งของเขาดังเดิม

ฉุงลี่ซือเดินมาหยุดตรงหน้าจีซือ เธอไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองจีซือ ทำเพียงก้มหน้ากลั้นน้ำตาตัวเองไว้

และตอนที่เธอเดินผ่านข้างกายฉุงโยวหมิง เธอก็ไม่มองเขา สำหรับเธอแล้วพี่ชายคนนี้ ไม่ใช่พี่ชายของเธออีกแล้ว

ฉุงโยวหมิงเห็นเช่นนี้ ก็อดกำหมัดตัวเองแน่นอีกไม่ได้ เขากำลังอดทนอย่างสุดกำลัง

ทว่าสิ่งที่ทำให้คนเหนือความคาดหมายก็คือ พอเขาเงยหน้าขึ้นมา ยังคงรักษารอยยิ้มน้อยๆ ไว้ จากนั้นก็ตะโกนบอกแขกเหรื่อทุกคนว่า “วันนี้เป็นวันมหามงคล ทุกคนสนุกกันได้!”

ทว่าหลังเขากล่าวคำนี้จบ ทุกคนทำเพียงแค่มองหน้ากันอย่างเงียบๆ

สถานการณ์อย่างในตอนนี้ ใครยังจะสนุกกันได้อีก?

ทุกคนอดมองไปที่ฉุงโยวหมิงไม่ได้ ความรู้สึกในดวงตาก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปเช่นกัน

และในเวลานี้เอง สถานที่อันเงียบสงบจู่ๆ ก็มีเสียงไม่คาดคิดเสียงหนึ่งดังขึ้น