ตอนที่ 98

ตอนที่ 98

พอพูดถึงเรื่องนี้ หลี่เสว่ก็มีเรื่องที่จะถามไป๋ยี่เฟยอยู่พอดี

“ใช่แล้ว เรื่องของวันนี้ ทำไมฉันจึงรู้สึกว่ากรรมการจางดูคล้ายจะเชื่อฟังคุณจัง”

ไป๋ยี่เฟยไม่อยากจะปิดบังหลี่เสว่อีกต่อไป จึงพูดไปว่า “ผมเป็นประธานของโหวจวี๋กรุ๊ป เขาเป็นแค่กรรมการ แน่นอนว่าต้องฟังผม”

หลี่เสว่ได้ยินแล้วก็อึ้งอยู่ขณะหนึ่ง และพูดต่อว่า “คุณไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด ทำไมต้องล้อเล่นแบบนี้ด้วย”

พูดจบหลี่เสว่ก็เดินเข้าห้องน้ำไป

ครั้งนี้เปลี่ยนเป็นไป๋ยี่เฟยที่ไปต่อไม่ถูก

เขาพูดเรื่องจริงนะ

ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้นจริง แต่เขาต้องคิดหน่อย ไป๋ยี่เฟยในเวลาปกติ ไม่มีท่าทางว่าจะเป็นประธานใหญ่ของโหวจวี๋กรุ๊ปได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น แค่พูดปากเปล่า ไม่มีหลักฐานที่น่าเชื่อถือมายืนยัน ถ้าหลี่เสว่เชื่อก็แปลกแล้ว

เมื่อหลี่เสว่เดินไปถึงประตูห้องน้ำ จู่ๆหน้าก็แดงขึ้นมาพลางพูดว่า “เอ่อ คุณก็รีบไปอาบน้ำซิ”

เมียหมายถึงอะไร ต่อให้เป็นคนโง่ก็น่าจะเข้าใจนะ

จากนั้นไป๋ยี่เฟยก็กระแอมรับทราบ หมุนตัวและเดินไปที่ห้องน้ำอีกห้องในวิลล่า

หลี่เสว่คิดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นอีกสักครู่ในห้องน้ำ แดงของหล่อนก็หยุดแดงไม่ได้ หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ

ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกัน ไป๋ยี่เฟยก็คิดถึงเธอตลอด ให้ทั้งรถให้ทั้งบ้าน แต่แน่นอนว่า นี่ไม่ใช่ประเด็นที่สำคัญที่สุด

ที่สำคัญที่สุดคือการปฏิบัติที่เขามีต่อเธอ โดยเฉพาะเรื่องของวันนี้

เมื่อเธอถูกคนอื่นกล่าวหาและดูถูกเหยียดหยาม เขาก็ลุกขึ้นมาปกป้องเธอโดยไม่ลังเล เพื่อเธอแล้วเขาถึงกับยอมสูญเสียงานที่หามาด้วยความยากลำบากของตัวเอง

ผู้ชายแบบนี้จะไม่ให้รักได้อย่างไร

อีกอย่างเธอก็ไม่เคยคิดที่จะหย่ากับไป๋ยี่เฟย ถ้าหากเป็นอย่างนี้แล้ว ทำไมไม่ยอมรับเขาทั้งกายและใจเลยล่ะ

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง ไป๋ยี่เฟยแต่งตัวเสร็จก็เข้ามาที่ห้องของหลี่เสว่

ตอนที่เขาเข้ามา หลี่เสว่ยังอยู่ในห้องน้ำ ยังไม่ออกมา

ไป๋ยี่เฟยเลยนอนรอบนเตียง

เนื่องจากวันนี้เจอเรื่องราวมากมาย บวกกับร่างกายไม่ค่อยมีแรง เขาเลยนอนหลับไปอย่างรวดเร็ว

หลี่เสว่โอ้เอ้อยู่ในห้องน้ำเป็นชั่วโมงจึงจะออกมา

และเมื่อเธอเดินออกมาด้วยความรู้สึกตื่นเต้น ก็พบว่าเขานอนหลับสนิทอยู่บนเตียงแล้ว

หลี่เสว่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยและพูดเบาๆว่า “ไม่เข้าใจมุกซะเลย”

พอเธอเดินเข้าไปใกล้ก็รู้สึกว่าไม่ปกติแล้ว

“ไป๋ยี่เฟย”หลี่เสว่เห็นตัวเขาสั่น จึงเอามือจับที่หน้าผากของเขา

หน้าผากของไป๋ยี่เฟยร้อนมาก เขาเป็นไข้สูง

หลี่เสว่รีบหยิบมือถือขึ้นมาโทรเรียก 120 ให้มารับทั้งคู่ไปโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน

หมอบอกว่าไข้สูงครั้งนี้ เกิดจากการติดเชื้อจากบาดแผลที่หน้าท้องครั้งก่อน。

หลี่เสว่นึกถึงครั้งนั้นที่ไป๋ยี่เฟยปกป้องเธอจากมีด ก็รู้สึกสงสารและกลัว

ไป๋ยี่เฟยตื่นขึ้นในตอนเช้าของวันที่สอง เขาเพิ่งค้นพบว่า ตัวเองอยู่ที่โรงพยาบาล

ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องที่ตัวเองป่วยสักนิด ตอนนี้ในหัวมีแต่เรื่องราวของเมื่อคืน

หลี่เสว่พูดชัดเจนขนาดนั้น แต่เขากลับนอนหลับไป

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้แทบอยากจะตบหูตัวเองสักสองที

พลาดโอกาสดีๆแบบนี้ไป ต้องเสียดายจนวันตาย

ขณะนี้เอง หลี่เสว่ก็เปิดประตูเข้ามา เห็นไป๋ยี่เฟยตื่นแล้ว ก็รู้สึกโล่งใจ แต่พอคิดถึงตอนที่เขาเป็นไข้สูงเมื่อคืน ก็โกรธแล้วพูดว่า “คุณเป็นอะไรไป ไม่รู้ว่าตัวเองป่วยเหรอ”