ตอนที่ 5 แค่น้องสาว

“นี่พี่วิน เอิงเอยเท่มากเลยอะ เป็นนักออกแบบตั้งแต่อายุยังน้อย แถมตอนนี้ก็มีรายได้จากการออกแบบ แบบไม่ต้องพึ่งพ่อแม่เลยนะ” ผมนั่งฟังน้องสาวพูดถึงเอิงเอยเพื่อนของเธอมาตลอดการเดินทาง

กระเพราพูดเก่งเป็นพิเศษแถมดูชื่นชอบเอิงเอยคนนี้เป็นอย่างมากเลยนะ แน่ละ ก็น่ารักขนาดนั้นเป็นใครก็ต้องชอบทั้งนั้น แต่ผมขอบายนะ เพื่อนน้องสาวผมไม่อยากยุ่งหรอก

“เพรารู้มาว่า เธอเป็นลูกสาวของนักธุรกิจระดับโลกสองคน รู้สึกจะชื่อคุณบาสเตียน กับคุณเค้ก คือรวยเวอร์ แต่เอิงเอยก็ไม่ขอเงินพ่อแม่มานะ เธอสอบชิงทุนมาได้ เก่งใช่ไหมล่ะเพื่อนเพราคนนี้”

เอิงเอยคงเป็นเพื่อนคนแรกของกระเพราที่เธอพูดถึงไม่หยุดหยอนขนาดนี้ พูดซะตอนนี้ผมแทบจะท่องประวัติของเอิงเอยได้แล้วนะเนี่ย แต่ก็ดีเพราะผมก็ฟังได้ทั้งวันไม่เบื่อ

“เธอก็หัดทำให้ได้อย่างเขามั่ง ไม่ใช่วันๆ โพสแต่รูปลงโซเชี่ยล รีวิวสินค้าเรื่อยเปื่อย”

“แหม่พี่วิน ก็เพราถนัดด้านนี้ แต่ที่เลือกเรียนคณะนี้เพราะเพราอยากช่วยงานพี่วินในอนาคต” กาวินยกมือหนาขึ้นวางทับบนศรีษะเล็กของน้องสาวอย่างเอ็นดูพร้อมกับโปรยยิ้มอ่อนโยนออกมา ยิ้มแบบนี้ถ้าไม่ใช่น้องสาวกับเรื่องงานก็ไม่มีใครได้เห็นหรอก

“พี่จะไปกองถ่าย มีถ่ายหนังเธอจะไปกับพี่ไหม หรือจะให้พี่ไปส่งที่คอนโดก่อน”

“อยู่คอนโดก็เบื่อๆ ช่วงนี้เอิงเอยต้องเร่งส่งงานลูกค้าด้วยคงไม่ว่างเมาส์กับเพรา งั้นเพราขอไปดูพี่วินทำงานได้ไหมอ่า” เธอส่งสายตาออดอ้อนพี่ชายสุดที่รัก แต่สายตานั้นไม่ได้ทำอะไรกาวินได้นอกจากคำพูดของเธอที่พูดถึงเอิงเอย

“เธอพูดอย่างกับเพื่อนเธออยู่ใกล้ๆ อย่างนั้นแหละ” กาวินลองพูดหยังเชิง เพราะคำพูดของกระเพรามันคล้ายกับว่าเอิงเอยอยู่ไม่ไกลมากนัก

“อืม เอิงเอยอยู่คอนโดเดียวกันกับเราอะพี่วิน และแบบมันยิ่งบังเอิญกว่านั้นตรงที่ห้องฝั่งตรงข้ามเราอ่ะ แดดดี้ของเอิงเอยซื้อไว้ให้ มันบังเอิญมาเลยเนอะ”

น้ำเสียงใสซื่อบริสุทธิ์ของกระเพราเปล่งออกมาอย่างไร้เดียงสาโดยไม่รู้ว่านั่นเป็นการชี้โพรงให้กระรอก

“เหรอ” น้ำเสียงราบเรียบของกาวินไม่ได้ทำให้กระเพรานึกสงสัยอะไรขึ้นมาบ้างเลย กาวินยกยิ้มร้ายมุมปากขณะที่ดวงหน้ายังคงตั้งตรงมองท้องถนนตรงหน้าอย่างไม่มีพิรุจน์

เมื่อรู้ว่าเอิงเอยอยู่ใกล้แค่ปลายจมูกจิตใจที่เคยกระวนกระวายก็รู้สึกชื้นขึ้นมา

@ กองถ่าย

“คุณกาวิน เดี๋ยวเชิญแต่งตัวได้เลยนะคะ น้องกระเพรามาเฝ้าพี่ชายเหรอคะ เชิญนั่งก่อนนะ ทำตัวตามสบายค่ะ” หนึ่งในทีมงานเดินเข้ามาทักทายทั้งคู่ตามปกติ

โดยปกติแล้วหากไม่มีอะไร กาวินจะพากระเพรามากองถ่ายด้วยบ่อยๆ และหากไม่มีเหตุจำเป็นอะไรกาวินจะไม่เคยนอนที่กองถ่ายเลยสักครั้ง เพราะเป็นห่วงน้องสาวเขาจึงเลือกเดินทางไกลไปกลับ ดีกว่าปล่อยให้น้องต้องอยู่คนเดียว

[ ถาปัตย์ ขั้นเทพ]

มาร์ติน : ทำอะไรกันอยู่ทุกคน

มาร์แชล : นั่งอยู่ข้างมึงนี่ไง

มาร์ติน : กูหมายถึงคนอื่นแมะ

เกรย์ : เล่นกีต้าร์อยู่

กระเพรา : เกรย์เล่นกีตาร์เป็นด้วยหรอ

เกรย์ : ก็ เล่นได้นิดหน่อย

กระเพรา : ไว้มาเล่นให้เราฟังบ้างซิ