บทที่ 187 เทคโอเวอร์

บทที่ 187 เทคโอเวอร์

หลิวจิ่นยังไงก็คาดคิดไม่ถึงว่า แผนการเทคโอเวอร์ ยังไม่ถึงเวลาที่ได้รวบรวมพลังจนมีความแข็งแกร่งเพียงพอ เจียงหัวก็เป็นทหารหนีศึกแล้ว ทายาทไฮโซเสเพลที่มีกลอุบายเหนือชั้นคนนี้ กลับได้ทิ้งปัญหาเละเทะให้กับเขา บริษัทเครื่องสำอางเอซีซีถึงกับย้ายไปยังจังหวัดใกล้เคียงทั้งหมดเลย

หลิวจิ่นไม่เต็มใจที่จะหยุดกลางคันเช่นนี้ เขาเริ่มระดมอำนาจในมือ ยังคงให้ความกดดันกับเซียนเฉ่าเก๋ออย่างต่อเนื่อง แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ เซียนเฉ่าเก๋อไม่ได้เกิดความเคลื่อนไหวใดๆเลย ดูเหมือนว่าทั้งหมด จะไม่ได้ติดใจกับแนวคิดการบริหารของไป๋เซียนเฉ่าเลย ยังคงซื้อของเหมือนเดิม การตลาดยังคงได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม

ช่วงเวลานี้ หลินหยางว่างสบายใจมาก และยังไปเสเพลเหลวไหลที่มหาวิทยาลัยเป็นครั้งคราว แต่บ่ายวันหนึ่ง หลินหยางเพิ่งเดินออกมาจากมหาวิทยาลัย คนในชุดดำกลุ่มหนึ่ง ก็ได้ขวางเขาไว้ โดยไม่จำเป็นต้องพูด ก็รู้ว่าเป็นคนของโจวจู้

เกาหัวเล็กน้อย หลินหยางพูดขึ้นว่า “เป็นยังไง พวกนายจะเข้ามาทั้งหมด หรือมาทีละคน?”

คนที่เป็นผู้นำ ถอดแว่นกันแดดออกแล้วพูดว่า “คุณโจว พี่ใหญ่เหลยของเรา อยากจะเชิญคุณให้เกียรติไปเยี่ยมเยือนหน่อย?”

พูดได้สุภาพขนาดนี้ ยังเป็นคำพูดของคนป่าเถื่อนอย่างเหลยหยุน ที่ฝากมาด้วยตัวเอง หลินหยางรู้สึกสงสัยเล็กน้อย แต่ในเวลานี้เขาไม่ว่าง เขาได้นัดกับไป๋เซียนเฉ่าไว้แล้ว ว่าจะไปดูรถ

“เกรงว่าวันนี้คงจะไม่ได้ วันอื่นแล้วกัน ถ้าพี่ใหญ่เหลยของพวกนาย มีความสนใจมากขนาดนี้ สามารถมาหาฉันที่เซียนเฉ่าเก๋อด้วยตัวเองได้!” หลินหยางโบกมือเบาๆ เข้าไปในรถเบนซ์ แล้วจากไปเลย

“ทำอะไรดี?” พวกลูกน้องไม่กล้าห้าม

“ช่างเถอะ พี่ใหญ่เหลยแค่ให้พวกเรามาเชิญเขาเท่านั้น เขาไม่ยอม พวกเราก็กลับไปพูดตามความจริง!” คนที่เป็นผู้นำ พูดถอนหายใจ

ตั้งแต่หลินหยางโจมตีตอบโต้กลับ ทำให้โจวจู้ลูกน้องอันดับหนึ่งของเหลยหยุนพิการ ก็ได้ทำให้วงการมาเฟียทั้งเมืองเจียงหลิงต้องสะเทือน ไม่มีใครรู้ว่า ทำไมลูกน้องคนสนิทของโจวจู้ ถึงหักหลังกะทันหัน ตัดแขนทั้งสองข้างของโจวจู้ จนถึงเวลานี้

ยังนอนอยู่ในโรงพยาบาล

วงการมาเฟียให้ความสำคัญกับการแก้แค้น หากเป็นในอดีต เหลยหยุนจะต้องพาลูกน้องพรรคพวกกลุ่มใหญ่ ที่เซียนเฉ่าเก๋อจนพลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน

แต่ที่ทำให้พวกลูกน้องประหลาดใจก็คือ ครั้งนี้เหลยหยุนกลับอดทนไม่มีความเคลื่อนไหว ยังให้คนไปเชิญหลินหยางเข้ามา ดูเหมือนว่ากำลังจะขอคืนดีกัน

พวกลูกน้องเข้ามา แต่กลับถูกหลินหยางปฏิเสธทันที มองข้ามการให้เกียรติของผู้อื่นขนาดนี้ ถ้าเปลี่ยนเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง พวกลูกน้องคงจะจับมัดเหมือนข้าวต้มมัด แล้วจับตัวกลับไปทันที พวกลูกน้องจนปัญญา กลับไปรายงานการปฏิบัติภารกิจกับเหลยหยุน เหลยหยุนฟังรายงานของลูกน้องด้วยสีหน้าบึ้งตึง

ลูกประคำในมือหมุนวนไปหลายรอบ เหลยหยุนถึงได้พูดกับหนุ่มหน้ามนต์ด้านข้างว่า “คุณจ้าว คุณคิดว่าคนคนนี้ คู่ควรกับผูกสัมพันธ์มิตรภาพเช่นนี้จริงๆหรือ?”

“พี่ใหญ่เหลย คู่ควรหรือไม่คุณควรสอบถามข้อคิดเห็นของประธานเจียง ที่เพิ่งหนีออกจากเมืองเจียงหลิง เพราะความหวาดกลัว ไอ้หมอนี่ไม่ได้ออกมากลางอากาศ เท่าที่ฉันรู้ ตอนนี้เขามีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาอย่างมากกับไป๋เซียนเฉ่า! นอกจากนี้ ไป๋เซียนเฉ่าเป็นใคร คุณอาจจะไม่รู้ ฉันจะเปิดเผยให้นิดหน่อย เธอเติบโตขึ้นมาในเขตทหารแห่งยันจิง!” หนุ่มหน้ามนที่มีนามสกุลจ้าวคนนี้ พูดขณะเช็ดแว่นตาขอบทองของตัวเอง

เหลยหยุนก้าวไปสองสามก้าว แล้วจ้องคนที่นามสกุลจ้าวอย่างตั้งหน้าตั้งตา หนุ่มเสเพลแห่งยันจิง

ที่ปรากฏตัวขึ้นมากะทันหัน ให้ความปลัดใจแก่เขาเป็นอย่างมาก ครั้งนี้เชื่อเขาอีกครั้งหนึ่ง!

เหลยหยุนครุ่นคิดสักพัก แล้วพูดกับลูกน้อง “พวกนายไปเปลี่ยนชุด อย่าแยกเขี้ยวยิงฟังมากขนาดนี้ และไม่ต้องใส่แว่นกันแดดอะไรทั้งนั้น พรุ่งนี้แต่งตัวให้เรียบร้อย แล้วไปที่เซียนเฉ่าเก๋อพร้อมกับข้า!”

พวกลูกต้องรีบตอบรับ ความตะลึงในใจ เกินคำบรรยายแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่งูเจ้าถิ่น ที่อาศัยใน

เมืองเจียงหลิงมานานหลายปี ก้มหัวให้!

พวกลูกน้องของเหลยหยุน รื้อตู้ค้นชุดแต่งกายใหม่ ในขณะที่ทางหลินหยาง ดูรถในร้าน 4S แห่งหนึ่งกับไป๋เซียนเฉ่าอย่างสบายอารมณ์ โชว์รูมรถนี้ เป็นร้าน 4S สำหรับรถยนต์หรูหรา ที่ใหญ่ที่สุดในยันจิง ไป๋เซียนเฉ่าเป็นลูกค้าระดับ VIP แพลตตินั่มของพวกเขา มีผู้จัดการมารออยู่ที่หน้าประตูตั้งนานแล้ว

“คุณไป๋ คุณมาแล้ว พวกเรารอคอยและคาดหวังด้วยความกระวนกระวายใจจริงๆ! ช่วงนี้มีรถสปอร์ตดีๆมาใหม่ไม่กี่คัน ฉันพาคุณไปดูไหม?” ดวงตายิ้มจน

เป็นขีดเดียวแล้ว

ไป๋เซียนเฉ่าหน้ามุ่ยแล้วถามว่า “หลินหยาง คุณชอบรถสปอร์ตไหม?”

“ฉัน? คุณจะซื้อให้ฉันจริงๆหรือเนี่ย? ความเห็นของฉันคือ ผู้ชายควรขับรถที่แมนเหมือนผู้ชายหน่อย แต่วันนี้มากับคุณ ความชอบของคุณ อยู่ในอันดับแรก!”หลินหยางพูดด้วยสีหน้าดูดาย

ไป๋เซียนเฉ่ามองเขาตาขวาง ถ้าเธออยากจะซื้อรถเอง จะลากเขามาทำไมนะ เห็นได้ชัดว่าจะซื้อให้เขา ผู้ชายคนนี้ กลับมีสีหน้าที่ไม่สนใจ ช่างน่าหงุดหงิดจริงๆ

ดึงหลินหยางไว้ ไป๋เซียนเฉ่าพูดขึ้น “มีรถที่เหมาะกับผู้ชายไหม?”

ผู้จัดการถึงได้ดึงสายตากลับมาบนตัวหลินหยาง กำลังสงสัย หรือว่านี่คือนายบำเรอของไป๋เซียนเฉ่า?

พร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ผู้จัดการพูดขึ้น

“มีสิ แลนด์โรเวอร์เรนจ์โรเวอร์ที่เพิ่งมาใหม่ หรูหราสง่ามีระดับ รถของชายแท้!”

ไป๋เซียนเฉ่าส่งสายตาสอบถามให้กับหลินหยาง ไอ้หมอนี่ยักไหล่แล้วพูดว่า “งั้นก็ไปดูหน่อยแล้วกัน!”

มีรถพร้อม เพิ่งแว็กซ์และขัดเงา ทรงสี่เหลี่ยมขอแลนด์โรเวอร์ แรงบริหารที่แข็งแกร่งทนทาน ตรงกับความพึงพอใจของหลินหยางเป็นอย่างมาก

“จะลองหน่อยไหม?” ไป๋เซียนเฉ่าถามขึ้น

“ไม่มีปัญหา เติมน้ำมันแล้ว ยินดีต้อนรับเสมอ!” เมื่อผู้จัดการเห็นว่ามีหวัง รีบพูดเสริมทันที

มีความตื่นเต้นเล็กน้อย หลินหยางมุดเข้าไป การตกแต่งภายในสไตล์แสงออโรร่านี้เรียบง่าย แต่ดูแพง

แผงหน้าปัดทั้งหมดเป็นขนาดใหญ่ วิสัยทัศน์ดีเยี่ยม เมื่อจับพวงมาลัย หลินหยางก็มีความคิดนี้ รถคันนี้เขาเอาแล้ว!

สตาร์ท ดึงคันเร่ง ไม่มีสิ่งกีดขวางที่เกียร์ธรรมดา เลย ความรู้สึกที่แข็งแกร่งในการบริหาร ทำให้หลินหยางรู้สึกว่า เขากำลังขับขี่สัตว์ร้ายที่แข็งแกร่ง แต่สัตว์ร้ายตัวนี้เชื่อฟังมาก โดยไม่มีความรู้สึกที่เฉื่อยชาแม้แต่น้อย

หลินหยางไม่ได้แสดงทักษะการขับรถของตัวเองมากเกินไป เพียงแค่ผ่านไปสองสามรอบ ก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ แล้วพูดว่า “แรงขับเคลื่อน ประสิทธิภาพล้วนดีมาก เหมาะสำหรับผู้ชายมากกว่า มาเซราติของคุณ แต่ว่า ......”

ประโยคเดียวทำให้หัวใจของผู้จัดการบีบแน่น ไป๋เซียนเฉ่าชิงถามขึ้นก่อน “แต่ว่าอะไร?”

“รถคันนี้ไม่เหมาะที่จะให้คุณขับเท่าไหร่นะ!” หลินหยางพูดยิ้ม