บทที่​209เกมทรมานคน

บทที่​209เกมทรมานคน

ในไนต์คลับตงเซิงแห่งเมืองเจียงหลิง เหลียงเจิ้งหยวนกำลังเล่นเกมอยู่กับกลุ่มผู้หญิงที่แต่งหน้าเข้มกำลังเล่นเกมที่พบบ่อยที่สุดในไนท์คลับกันอยู่

เหลียงเจิ้งหยวนยื่นหน้าของเขาเพื่อกัดปากของผู้หญิงที่ค่อนข้างอกอวบ เธอคาบเศษกระดาษที่มีเพียงชิ้นเล็กๆไว้ในปากของเธอ โดยเหลียงเจิ้งหยวนจงใจที่จะกัดไม่โดนกระดาษแล้วคลอเคลียอยู่ที่ริมฝีปากของผู้หญิงคนนั้น จนผู้หญิงหัวเราะคิกคักปล่อยให้เขาลวนลามต่อไป

“ คุณชายเหลียงบ้าที่สุดเลย” หญิงสาวพูดอย่างยั่วยวน

หลังจากกัดกระดาษชิ้นเล็ก ๆ ได้ เหลียงเจิ้งหยวนก็ยิ้มแล้วพูดว่า "โอเค ถึงทีคุณแล้ว"

กระดาษชิ้นเล็กขนาดนั้น จะกัดได้ยังไงกัน ผู้หญิงคนนั้นเค้นหน้าอกกลมของเธอแล้วบดเบียดเข้าหา เหลียงเจิ้งหยวนก็เคลิบเคลิ้มไปกับมัน หลังจากอยู่ที่จิ้งซีเป็นเวลานาน เขารู้สึกอึดอัดมากที่ต้องถูกบิดาควบคุมทุกอย่าง การมาที่เมืองเจียงหลิงในครั้งนี้ เขาได้รับความพึงพอใจมากมายหลายเรื่อง และถ้าสามารถกดผู้หญิงอย่างจางเยว่ไว้ใต้ร่าง เขาคงจะยิ่งพอใจมากขึ้น

เหลียงเจิ้งหยวนนึกภาพในใจอีกครั้ง ในขณะที่กำลังลูบคลำอกอวบของผู้หญิงที่อยู่ข้างๆเขา มันค่อนข้างแข็ง ไม่ใช่ธรรมชาติจริงๆด้วย มีแต่ซิลิโคนทั้งนั้น

เหลียงเจิ้งหยวนผลักผู้หญิงที่ขยับตัวเข้ามาใกล้ออกอย่างแรง เขาไม่พอใจมาก และผู้จัดการของร้าน ที่กำลังถือขวดไวน์เข้ามาก็รีบพูดว่า "มีอะไรหรือเปล่าครับคุณชายเหลียง เสี่ยวหงทำไมคุณไม่ดูแลแขกวีไอพีดีๆ”

"ฉันขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจตรงไหน!" เสียวหงกล่าวอย่างน้อยใจ

"ของปลอม มันไม่ได้อารมณ์เลย!" เหลียงเจิ้งหยวนพูดด้วยใบหน้าเย็นชา

ผู้จัดการได้ยินก็รีบพูดขึ้นมาทันที"อ๋อ ผมต้องขอโทษด้วยจริงๆ ทางเรามีสินค้าระดับพรีเมี่ยมของทางร้านครับ แต่เธอค่อนข้างอารมณ์ร้อน และอารมณ์ไม่ดี ผมกลัวว่าจะบริการคุณชายได้ไม่ดีพอ"

"โอ้ มีแบบนั้นทำไมไม่เรียกมาฉัน นายคิดว่าฉันจ่ายไม่ไหวหรือไง" เหลียงเจิ้งหยวนจ้องมองเขา

"ใครจะกล้าล่ะครับ คุณเป็นแขกที่มีเกียรติของทางร้าน คุณจะต้องการอะไรก็ได้ตามที่คุณต้องการครับ คุณยังต้องจ่ายเงินอะไรอีก หญิงสาวสุดฮอตเพิ่งมาที่คลับเฮาส์ครับ เธอเป็นคนอารมณ์ร้อนและจะรับแขกในห้องส่วนตัวของเธอเท่านั้น ผู้หญิงคนนี้มีคนคุ้มครองเธออยู่ เราจะทำอะไรเธอก็ไม่ได้ครับ "ผู้จัดการยิ้มเยาะ

เหลียงเจิ้งหยวนถามอย่างสนใจ "เผ็ดขนาดไหนเด็ดทั้งข้างบนและข้างล่างเลยใช่ไหม ห้องส่วนตัวของเธออยู่ที่ไหนพาฉันไปเดี๋ยวนี้ คอยดูว่าวันนี้ฉันจะพิชิตเธอได้อย่างไร

ผู้จัดการรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย: "ผู้หญิงคนนี้ตรงต่อเวลามากและมีอารมณ์รุนแรง ผมกลัวว่าจะทำให้คุณขุ่นเคืองถ้าคุณไม่รังเกียจผมจะพาคุณไปที่นั่น!"

เอาล่ะยิ่งเผ็ดยิ่งชอบ! ฉันไปเที่ยวมาสองสามแห่งในเมือง ไม่มีสาวฮอตและฮอต! "เหลียงเจิ้งหยวนหรี่มองด้วยแววตาเป็นประกาย

ผู้จัดการรีบพาเขาไปยังห้องส่วนตัวขนาดใหญ่ที่มีแสงสลัวเล็กน้อย

ผู้หญิงผมบลอนด์ที่ร้อนแรงกำลังก้มอยู่บนโต๊ะบิลเลียดและเล่นบิลเลียดคนเดียว

ทันทีที่เหลียงเจิ้งหยวนเข้าประตู เขาก็เห็นอกอวบขนาดใหญ่โตและร่องลึกตรงกลางของเธอเหมือนสามารถดูดวิญญาณของเขาเข้าไปได้ สิ่งที่สำคัญไปกว่านั้นคือผู้หญิงคนนี้หน้าตาค่อนข้างคล้ายกับจางเยว่ดั้งจมูกของเธอตรงโด่ง และมีใบหน้าแสนเร้าใจซึ่งเหมาะกับความต้องการของเขามาก

"ดีมาก เอาคนนี้แหละ" จางเยว่ปรบมือแล้วพูด

“เสี่ยวยี่นี่คือคุณชายเหลียง แขกสำคัญของทางร้าน ถ้าปรนนิบัติให้คุณชายพอใจได้เธอก็จะสุขสบายไปตลอดชีวิตแล้ว” ผู้จัดการพูด

เสี่ยวยี่ เหลือบมองไปที่เหลียงเจิ้งหยวนแล้วพูดด้วยสีหน้าไม่ต้อนรับ "ไม่มีเวลา!"

“นี่เธอ ... ” ผู้จัดการเตรียมจะต่อว่า แต่ถูกเหลียงเจิ้งหยวนห้ามไว้ก่อน

"ออกไป ฉันจะคุยกับผู้หญิงคนนี้เอง" เหลียงเจิ้งหยวนชอบผู้หญิงที่มีบุคลิกแบบนี้ ตอนที่เขาเห็นจางเยว่เป็นครั้งแรก เขาก็ชอบที่เธอไม่สนใจเขาอย่างเย็นชา

ผู้จัดการไม่ทำอะไร เขาหันกลับไปและปิดประตูลงทันที

เหลียงเจิ้งหยวนปรับเน็คไทของเขาและเอนตัวลง ก่อนจะพูดว่า "คนสวย ไม่สนใจกันหน่อยเหรอ ผมชื่อเหลียงเจิ้งหยวนพ่อของผมเป็นรองผู้ว่าราชการจิ้งซี"

“ แล้วคุณล่ะ เป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดไหนเสี่ยวยี่เงยศีรษะขึ้นแล้วถาม

ใบหน้าของเหลียงเจิ้งหยวนนิ่งอึ้ง จากนั้นเขาก็ยิ้ม: "ผมเป็นนักธุรกิจอยู่ในจิ้นเจียงหรุ๊ปเคยได้ยินไหม เราเป็นหนึ่งในผู้ค้าหยกในประเทศที่ดีที่สุด!"

"รวย ฉันไม่สนใจ คุณรู้วิธีเล่นบิลเลียดไหม เล่นบิลเลียดสองคนกับฉัน ถ้าคุณชนะฉันจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ ถ้าคุณแพ้คุณจะทำทุกอย่างที่ฉันต้องการ!" เสี่ยวยี่ยั่วยุ

เป็นส่วนตัวและน่าสนใจมาก! เหลียงเจิ้งหยวนถอดสูทและพูดว่า "โอเค สนุกกับคุณสักเกม ผมเป็นเซียนสนุกเกอร์นะ"

เหลียงเจิ้งหยวนค้นพบว่าอีกฝ่ายเล่นเก่งมากจริงๆ หลังจากนั้นไม่นานลูกบอลหลากสีก็ตกลงไปในตาข่าย และลูกบอลสีดำลูกสุดท้ายก็กลิ้งเข้าไปในกระเป๋าตรงกลาง

"ผมคิดไม่ถึงเลยว่าคุณจะเก่งขนาดนี้ ผมยอมจำนน พูดความต้องการของคุณมาได้เลย " เหลียงเจิ้งหยวนพูดด้วยรอยยิ้ม

เสี่ยวยี่พูดอย่างเย็นชา "ฉันชอบเกมทรมานมากที่สุดเลยล่ะ คุณชอบให้ฉันทรมานไหม"

"แน่นอนผมชอบมัน ร่างกายของผมสามารถทรมานได้ตามที่คุณต้องการ ขอแค่อย่าตบหน้าของผมใบหน้าของผมยังคงมีค่ามาก!" " เหลียงเจิ้งหยวนกล่าวด้วยความตื่นเต้น

"เปลื้องผ้า!" เสี่ยวยี่สั่ง

“ รีบร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ?” เหลียงเจิ้งหยวนถอดเสื้อของเขาออกทันที

เสี่ยวยี่ไม่รู้ไปเอาแส้ออกมาจากทางไหน เธอสะบัดแส้แล้วยิ้ม: "ฉันชอบทรมานคนเลวอย่างคุณที่สุดเลย มาแขนมัดกันก่อนค่ะ"

ห้องส่วนตัวนี้มีอุปกรณ์ทุกประเภทและเสี่ยวยี่เอาไม้กางเขนกว้าง ๆ มัดเขาไว้ เหลียงเจิ้งหยวนกล่าวด้วยท่าทางสนุกสนาน "ผูกให้แน่นนะ!"

ในเมื่อเสี่ยวยี่ก็ทำให้เขาพอใจ หลังจากมัดเขาแล้วเสี่ยวยี่ก็เหมือนจะนึกอะไรออก เธอถอดถุงน่องผ้าไหมออกจากเท้าของเธอและวางไว้บนใบหน้า